Τηλεοπτικός συνωστισμός πριν τον εκλογικό πόλεμο

Ψιλά γράμματα, θα πείτε. Την ώρα που η χώρα, η ελληνική κοινωνία οδηγείται σε νέο σφαγιασμό με την ψήφιση της νέας συμφωνίας μεταξύ της τρόικας και της εγκληματικής κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, δίνεις σημασία στις οδηγίες και τους όρους της πολιτική προβολής, ενόψει των εκλογών. Μα, ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να δοθεί σημασία. Ψηφίζουν αύριο στο Κοινοβούλιο τα τρία άρθρα που οδηγούν στην πλήρη διάλυση όσους δεν πρόλαβαν τα τρία τελευταία χρόνια, όσους θεωρούσαν πως δεν θα τους αγγίξουν τα μνημόνια της εργασιακής σφαγής, και μετά απελευθερωμένοι θα ριχτούν στη μάχη των εκλογών. Θα εισέλθουν στα τηλεοπτικά στούντιο για να ξεφωνίσουν με πειστική ερμηνεία πόσο αντιμνημονιακοί είναι όλοι τους. Υποψήφιοι νέων πολιτικών σχηματισμών, υποψήφιοι δήμαρχοι, περιφερειάρχες, σύμβουλοι δήμων και περιφερειών ή υποψήφιοι ευρωβουλευτές.
Αυτές οι τριπλές κάλπες, πέραν των άλλων ιδιαιτεροτήτων τους ή εξαιτίας αυτών, αποκτούν ξεχωριστή ιδιομορφία και σε ό,τι αφορά την πολιτική προβολή η οποία, πλέον, χωρίζεται σε δυο κατηγορίες χρονικά και σε δυο άλλες κατηγορίες πολιτικά.
Τυπικά η προεκλογική περίοδος άρχισε στις 28 Φεβρουαρίου. Τυπικά και πάλι οι όροι που θα πρέπει να τηρήσουν τα ΜΜΕ στην προβολή των υποψηφίων αρχίζουν να έχουν ισχύ στις 18 Απριλίου. 

Για έναν μόλις μήνα, δηλαδή, κανάλια και υποψήφιοι υπόκεινται και ελέγχονται από τους «θεσμικούς» όρους της όποιας δημοκρατίας έχει απομείνει κουρελιασμένη στα γραφεία του Κοινοβουλίου και των πάσης φύσεως ξεδοντιασμένων θεσμικών αρχών. Τυπικά, επίσης, οι δημοσκοπήσεις και η δημοσιοποίησή τους απελευθερώθηκε, με τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων κάλπης να μπορούν να ανακοινώνονται-προβάλλονται-συζητιούνται έως και την Παρασκευή προ των εκλογών. Από τις παραπάνω τυπικές προϋποθέσεις, ανακύπτουν τα νέα πολιτικά και media-κά δεδομένα.
Οι εκατοντάδες των υποψηφίων για τις αυτοδιοικητικές εκλογές και τις Ευρωεκλογές, όπως και οι τηλεοπτικοί-ραδιοφωνικοί σταθμοί και ιντερνετικά ειδησεογραφικά sites έχουν ένα μήνα μπροστά τους για να κάνουν -κυριολεκτικά- ό,τι θέλουν. Το ποιος, πού, πότε και πόσο θα βγει στην τηλεόραση ή σε συνέντευξη γίνεται, αντικειμενικά, αντικείμενο σοβαρών παρασκηνιακών και ανεξέλεγκτων διαδικασιών. Γι’ αυτό και βλέπουμε ήδη ενημερωτικές εκπομπές στις οποίες αντί για «κοινό», τοποθετούνται υποψήφιοι δημοτικοί ή περιφερειακοί σύμβουλοι! Πού να χωρέσουν όλοι σε ένα μήνα προβολής... 

Στη δεύτερη και τυπική φάση της ελεγχόμενης πολιτικής προβολής, το διαπραγματευτικό αλισβερίσι θα αποκτήσει άλλους κανόνες. Σε αυτό το σημείο καίριο ρόλο καλούνται να παίξουν οι δημοσκοπήσεις.
Έχουμε, λοιπόν, για ένα μήνα το δικαίωμα των υποψηφίων να κάνουν έως 2 εμφανίσεις σε τηλεοπτικούς σταθμούς πανελλαδικής εμβέλειας και 1 εμφάνιση σε περιφερειακό ΜΜΕ. Από την άλλη έχουμε πολιτικά πρόσωπα και υποψηφίους οι οποίοι -ελεύθερα και ανεξέλεγκτα- θα ακούγονται καθημερινά σε ειδήσεις και ενημερωτικές εκπομπές ως «μετρούμενα» στην κοινή γνώμη πρόσωπα σε κάθε είδους δημοσκόπηση, την οποία θα έχει παραγγείλει το πολιτικό πρόσωπο ή ο σταθμός. 

Περιττό να εκτιμήσουμε ποιο ακριβώς πολιτικό πρόσωπο έχει τις περισσότερες πιθανότητες να «σταυρωθεί» στην κάλπη, όταν μόνο κάποια από αυτά θα ακούγονται συνεχώς έως την τελευταία Παρασκευή προ των εκλογών.