Η φύσις (παράγωγο του ρήματος φύω, που σημαίνει γεννώ, παράγω, αναπτύσσομαι), επινόηση των φιλοσόφων της Ιωνίας, δηλώνει τη φυσική κατάσταση και μορφή, τον τρόπο με τον οποίον κάτι αναπτύσσεται και συμπεριφέρεται, εντέλει δε το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός πράγματος ή μιας τάξης πραγμάτων. Όπως προκύπτει από τη νέα αντίληψη που εισήγαγαν οι Προσωκρατικοί, η φύσις είναι όχι μόνο το αποτέλεσμα της ανάπτυξης των πραγμάτων αλλά και η δύναμη εκείνη (άλλως πως η αρχή) που ρυθμίζει τα της γένεσης και της φθοράς για όλα τα φυσικά μέρη του κόσμου, του εύμορφου δηλαδή συνόλου των πραγμάτων που διέπεται από τάξη. Η εμφάνιση των σοφιστών σηματοδότησε –όπως προείπαμε– τη μετατόπιση του κέντρου βάρους του φιλοσοφικού προβληματισμού: βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τις έννοιες του όντος και της φύσεως, οι φιλόσοφοι έστρεψαν πλέον το ερευνητικό τους ενδιαφέρον στα γλωσσικά ζητήματα, στην πολιτική και στον πολιτισμό. Οι σοφιστές έδωσαν βαρύνουσα σημασία στους τομείς της ορθοέπειας και της ορθότητος των ονομάτων – η μεν ορθοέπεια αναφέρεται στην ορθή χρήση των γλωσσικών τύπων, στη σωστή γλωσσική διατύπ
Διαβάστε περισσότερα |