ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Κύριε υπουργέ,

τον Νοέμβρη του 2017 συμπεριλήφθηκαν και ψηφίστηκαν στον νόμο 4498/2017 διάφορες ρυθμίσεις για –την όπως εξαγγέλθηκε– σωτηρία του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου «Ενιαίος Δημοσιογραφικός Οργανι­σμός Επικουρικής Ασφάλισης και Περίθαλψης», με έναρξη από την 1η Δεκεμβρίου 2017, που παρέχει ασφα­λιστική κάλυψη για ασθένεια, επικούρηση και πρόνοια, όλων των μισθωτών σε επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Ψυχαγωγίας (τηλεόραση, ραδιόφωνο, διαδίκτυο, εφημερίδες και περιοδικός τύπος) και των μισθωτών δημοσιογράφων σε πρακτορεία ειδήσεων και γραφεία τύπου.

 Είναι γνωστό, ότι η λειτουργία του ΕΔΟΕΑΠ από το 1967 που ιδρύθηκε μέχρι πρόσφατα, στηρίχθηκε ποικιλ­λοτρόπως, είχε άκρως προνομιακή ασφαλιστική μεταχείριση και συστάθηκε με τη λογική να εξυπηρετήσει με­ρίδα και όχι το σύνολο των εργαζομένων στην Ενημέρωση. Ουσιαστικά ο ΕΔΟΕΑΠ λειτούργησε ως club, α­πέκλεισε από τα μέλη του εργαζόμενους στα ΜΜΕ και, έπαιρνε τη μερίδα του λέοντος από το αγγελιόσημο. Πάρα ταύτα χρεωκόπησε λόγω κακοδιαχείρισης και προκλητικών παροχών χωρίς όρια, προς τα επιλεγμένα μέλη του. Οι απόπειρες σε διάφορες χρονικές περιόδους για τη διεύρυνσή του, ώστε αφ’ ενός να καταστεί  α­ντιπροσωπευτικός ασφαλιστικός φορέας όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ και αφ’ ετέρου να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητά του, με βασική προϋπόθεση τη ριζική αναβάθμιση της δομής, μορφής και λειτουργίας του και παρά τη συνδικαλιστική στήριξη μερίδας παρατάξεων και προσώπων που είχαν οι σχετικές προτάσεις, προσέκρουσαν στη μεροληπτική, στενά συντεχνιακή αντίληψη των διοικήσεων, και όχι μόνο, και απορρίφθηκαν. Τελικά λόγω και κακοδιαχείρισης ο ΕΔΟΕΑΠ έφθασε στα πρόθυρα της χρεωκοπίας.

 Με τον νόμο 4498/2017 επιδιώκεται μεν, σύμφωνα με τις σχετικές εξαγγελίες, λύση στο ζήτημα, επί της ουσίας όμως ο νόμος προκαλεί μια σειρά κεφαλαιώδους σημασίας προβλήματα γενικής και ειδικής φύσης και παρα­βιάζει κατάφωρα ηθικές αρχές, δικαιώματα ίσης ασφαλιστικής μεταχείρισης και ισονομίας. Κρίνουμε σκόπιμο στην παρούσα φάση να μην αναφερθούμε στα επί μέρους προβλήματα του συγκεκριμένου νόμου, ούτε θα υπο­γραμμίσουμε τον λόγο που δεν υιοθετήθηκαν παλαιότερες προτάσεις, οι οποίες εξασφάλιζαν στον οργανισμό τη συνέχειά του, χωρίς να αφήνουν την παραμικρή υπόνοια ή να θεωρούνται ως αντιπαροχές προς τους λει­τουργούς της ενημέρωσης, όπως συμβαίνει τώρα, με την εξαίρεσή τους από τις ασφαλιστικές θυσίες του υπό­λοιπου ελληνικού λαού, καλλιεργώντας ταυτόχρονα ασφαλιστικά ρατσιστικές συμπεριφορές, που θα διχάσουν τους εργαζόμενους όλης της χώρας.

 Εκτός όλων των προαναφερθέντων ο πρόσφατα ψηφισθείς νόμος, σε σχέση με τον ΕΔΟΕΑΠ, δεν είναι σύμφω­νος με το υπόλοιπο νομικό πλαίσιο, που διέπει το νομικό καθεστώς της χώρας, αφού θα διατηρεί μεν τον ιδιω­τικό του χαρακτήρα, θα διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο εκλεγμένο από τα μέλη του και θα λαμβάνει σχετικές αποφάσεις για παροχές σε είδος και χρήμα προς τα μέλη του, την ίδια ώρα που το Δημόσιο θα του παρέχει διάφορες διευκολύνσεις, υπηρεσίες και μηχανισμούς για την εφαρμογή των αποφάσεων του ιδιωτικού οργανισμού. Παράδειγμα: Το Δημόσιο θεσπίζει υπέρ τού ιδιωτικού φορέα υποχρεωτική διάταξη καταβολής πόρου 2% επί των γενικών εσόδων των επιχειρήσεων ΜΜΕ, πέραν των ήδη ασφαλιστικών υποχρεώσεων των επιχειρήσεων, του δίνει το δικαίωμα να εισπράττει τους πόρους και να διανέμει μερίδιό τους στα περιφερειακά ΕΤΑΣ και ΤΕΑΣ (που είναι ξεχωριστά αυτοτελή ιδιωτικά ταμεία – λογαριασμοί αλληλοβοήθειας), να κάνει ελέγχους στις επιχειρήσεις για να υπολογίσει τους πόρους, να εκδίδει εντάλματα και το πλέον ανήκουστο του παρέχει δημόσιες υπηρεσίες για την υποχρεωτική είσπραξη των καθυστερημένων πληρωμών που οι ιδιώτες διαχειριστές θα έχουν καταλογίσει.

 Βεβαίως για να αποδεχθούν οι επιχειρήσεις την καταβολή του 2% επί των ακαθαρίστων εσόδων τους, όπως ανακοινώθηκε, τους παραχωρήθηκαν διάφορες φορολογικές ελαφρύνσεις. Έτσι μας δίνεται ασυζητητί το δικαί­ωμα να υποθέσουμε ότι οι εκδότες διαπραγματεύονται και άλλες παροχές (δάνεια, επιχορηγήσεις, κρατικές διαφημίσεις), οι οποίες προφανώς θα υπερκαλύψουν σε χρήματα την καταβολή του 2%. Παροχές όμως που, εκτός των άλλων, θα επιβαρύνουν το δημόσιο έλλειμμα, το οποίο θα κληθούν να καλύψουν υποχρεωτικά άλλες τάξεις (ήδη έχουν γίνει 13 μειώσεις σε συντάξεις, οι οποίες είναι ανταποδοτικές πολύχρονων κρατήσεων – α­σφαλιστικών εισφορών).

 Η κυβέρνηση επίσης αφαιρεί ασφαλισμένους και εισφορές από το δημόσιο κοινό ταμείο, τον ΕΦΚΑ, όπου υποχρεωτικά έχουν ενταχθεί, χωρίς καν να έχει ερωτηθεί, η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων της χώ­ρας, τις οποίες κάνει δώρο στον ιδιωτικό φορέα παρά την αντίθετη επισήμανση της σχετικής Επιτροπής. Οι κρατήσεις μάλιστα των συνταξιούχων του ιδιωτικού φορέα είναι μικρότερες από τις αντίστοιχες κρατήσεις που καταβάλλουν οι άλλοι εργαζόμενοι στον δημόσιο φορέα για την περίθαλψη. Παρεπιπτόντως θα πρέπει να ερευ­νηθεί εάν τα εξαιρούμενα από τη δημόσια περίθαλψη μέλη του ΕΔΟΕΑΠ καταβάλλουν, για να έχουν περί­θαλψη, ποσοστά επί του συνόλου των αποδοχών τους, όπως οι εντός του δημόσιου φορέα, ή μόνο επί της επι­κουρικής σύνταξης.

 Παράλληλα, υπάρχουν μια σειρά θεμάτων που δημιουργούν πρόσθετες ανισότητες (άνεργοι των ΜΜΕ που δεν ήταν μέλη του ΕΔΟΕΑΠ, ορισμός διαδικτυακού ΜΜΕ, εργαζόμενοι δημοσιογράφοι στη ΓΓΕΕ, ορισμός Γρα­φείων Τύπου κ.ά.), ζητήματα που δεν είναι του παρόντος, ν’ αναπτύξουμε.

 Ένα άλλο θέμα που για λόγους αρχής αποφύγαμε να προτάξουμε, παρ’ ότι μας αφορά άμεσα, και αποτελεί δυναμίτη στα θεμέλια της ασφαλιστικής νομοθεσίας, είναι το γεγονός ότι στον ΕΔΟΕΑΠ παραμένουν οι εργα­ζόμενοι και οι συνταξιούχοι του (εκ των ασφαλισμένων στην Α’ Διεύθυνση του τ. ΕΤΑΠ ΜΜΕ – πρώην ΤΣΠΕΑΘ) και μεταφέρονται σε αυτόν μόνο οι εργαζόμενοι ασφαλισμένοι της Β’ Διεύθυνσης (πρώην ΤΑΙΣΥΤ) και Γ’ Διεύθυνσης (πρώην ΤΑΤΤΑ), ενώ οι αντίστοιχοι συνταξιούχοι μένουν εκτός ΕΔΟΕΑΠ. Δηλαδή αποκό­βονται ασφαλιστικά από τους εργαζόμενους, κι έτσι διαρρηγνύεται η ασφαλιστική σχέση εργαζόμενου – συ­νταξιούχου. Πρωτοποριακή καινοτομία για το ασφαλιστικό μας σύστημα, με απρόβλεπτες κι επώδυνες συνέ­πειες για το μέλλον, την ίδια ώρα που δεν προβλέπεται αντικαταστάσιμος πόρος του ελλείμματος που θα δη­μιουργηθεί σε βάρος τους για την επικούρηση που λαμβάνουν από τον ΕΤΕΑΕΠ.

 Σημειώνεται ότι ενώ οι συνταξιούχοι του ΕΔΟΕΑΠ κατέβαλλαν ελάχιστες εισφορές για την επικούρηση που παίρνουν και έχουν διασφαλισμένη συνέχεια των εισφορών (ακολουθούν τους εργαζόμενους και μετέχουν στους πόρους), αντίθετα, οι συνταξιούχοι του πρώην ΤΑΙΣΥΤ που κατέβαλλαν τις προβλεπόμενες πλήρεις α­σφαλιστικές εισφορές, διαχωρίζονται και αποκλείονται από υπηρεσίες και πόρους για το μέλλον.

 Ζητάμε την κατάργηση της ρατσιστικής αυτής ασφαλιστικής ρύθμισης, η οποία με άλλες παρόμοιες ασφαλι­στικές ρυθμίσεις σε σχέση με τη λειτουργία της Ενημέρωσης φαντάζει ως εξυπηρέτηση κάποιων σε βάρος άλ­λων. Υπηρετεί καθαρά λογικές και συμφέροντα, με στόχο την ομηρία δημοσιογράφων, που προκειμένου να μην μεταπηδήσουν από την Εδέμ στην ασφαλιστική κόλαση του υπόλοιπου ελληνικού λαού θα συμμορφώνονται κάθε φορά προς τις υποδείξεις, με συνέπεια να πληγεί καίρια η ελευθερία της ενημέρωσης, η φερεγγυότητα και αξιοπρέπεια του κλάδου και θα λαβώσουν, ελπίζουμε όχι ανεπανόρθωτα, την λειτουργία της Δημοκρατίας.

 Επιφυλασσόμεθα για την άσκηση κάθε νομίμου και συνταγματικού δικαιώματός μας.

 Ευθύμιος Τσικνής                   Ευρυδίκη Γεωργακάκη                                       Γιάννης Πλαχούρης

Πρόεδρος Ανταποκριτών     Συν/ξχος δημοσιογράφος                           Συν/ξχος δημοσιογράφος

Διεθνών ΜΜΕ                                                                                                      πρ. πρόεδρος ΕΣΠΗΤ