Η Κρίστα Πάικ περιγράφει αδιάκοπο πόνο έναν μήνα μετά την αποτυχημένη εκτέλεση

Συμπληρώθηκε ένας μήνας από την αποτυχημένη απόπειρα των αρχών του Τενεσί να εκτελέσουν την Κρίστα Πάικ. Η κρατούμενη εξέδωσε ανακοίνωση, όπου μιλά με θλίψη και οργή για την «ανικανότητα» στην οποία αποδίδει αυτή την εξέλιξη.

Την ίδια στιγμή σημειώνει πως η ανάρρωση συνεχίζεται, όμως δεν έχει πάψει να υποφέρει από συνεχή σωματικό πόνο και ψυχική οδύνη.

Την Παρασκευή η νομική της ομάδα έδωσε στη δημοσιότητα δηλώσεις της. Από τη στιγμή που της έγινε ένεση με τεράστια δόση του ηρεμιστικού πεντοβαρβιτάλη, είπε η κρατούμενη, δεν πέρασε ούτε μία στιγμή χωρίς πόνο.

«Πονάει το σώμα μου. Πονάνε τα χέρια μου, οι παλάμες μου, ο λαιμός μου. Εξακολουθώ να δυσκολεύομαι να μιλήσω. Και ο πόνος δεν είναι μόνο σωματικός. Υπάρχει πόνος στο μυαλό και στην ψυχή μου», δήλωσε.

Δεν κατονομάζει τις κρατικές αρχές που επιχείρησαν να την εκτελέσουν πριν από έναν μήνα, με συνολικά 5 γραμμάρια πεντοβαρβιτάλης στα χέρια. Η κριτική της είναι ωστόσο σαφής και δείχνει να στρέφεται προς αυτές.

«Με πληγώνει βαθιά η ανικανότητα που έχει φέρει τόσους πολλούς ανθρώπους σε αυτή την τραγική κατάσταση», ανέφερε.

Στις 30 Σεπτεμβρίου η Πάικ ήταν δεμένη σε φορείο στον θάλαμο εκτελέσεων του Τενεσί, αντιμέτωπη με τη θανατική ποινή για τη δολοφονία συμμαθήτριάς της, της Κολίν Σλέμερ, το 1995, όταν η ίδια ήταν 18 ετών. Επί σχεδόν μία ώρα η ομάδα εκτέλεσης επιχειρούσε να τοποθετήσει ενδοφλέβια γραμμή για τη χορήγηση του ηρεμιστικού. Η διαδικασία απέτυχε και η κρατούμενη επέζησε.

Ιατρικοί εμπειρογνώμονες δήλωσαν στην εφημερίδα The Guardian ότι σοκαρίστηκαν από το φαινομενικό επίπεδο ανικανότητας που επιδείχθηκε στον θάλαμο. Είχε προηγηθεί η δημοσιοποίηση λεπτομερούς περιγραφής των γεγονότων, λεπτό προς λεπτό, από τον δικηγόρο της Πάικ, ο οποίος βρισκόταν στην αίθουσα.

Η συνέχεια δεν έχει ξεκαθαρίσει

Η Πάικ κρατείται στο ιατρείο του κέντρου αποκατάστασης Debra Johnson στο Νάσβιλ, όπου επέστρεψε ύστερα από δέκα ημέρες εντατικής νοσηλείας. Παραμένει σε μεγάλο βαθμό απομονωμένη, όπως είπε η ίδια, «μακριά από άλλους ανθρώπους και από τις ανθρώπινες σχέσεις που σημαίνουν τόσα πολλά για μένα».

Η απομόνωση αυτή, δήλωσε, αποτελεί από μόνη της μορφή πόνου. Τα πρώτα 28 χρόνια της παραμονής της στην πτέρυγα των μελλοθανάτων τα είχε περάσει σε καθεστώς απομόνωσης.

Όσα έγιναν στις 30 Σεπτεμβρίου έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στο Τενεσί και έχουν συγκλονίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Ρεπουμπλικανός κυβερνήτης της πολιτείας, Μπιλ Λι, διέταξε προσωρινή αναστολή των εκτελέσεων έως ότου ολοκληρωθεί ανεξάρτητη αξιολόγηση.

Δεν είναι σαφές τι προτίθεται να κάνει το Τενεσί με την Πάικ. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ο Λι είπε ότι περιμένει να παραμείνει σε ισχύ η θανατική καταδίκη, εκτός αν τα δικαστήρια αποφασίσουν διαφορετικά.

Η Πάικ υπαγόρευσε τη δήλωσή της στους δικηγόρους της. Ανέφερε ότι εκείνο το βράδυ ήταν προετοιμασμένη να πεθάνει.

«Είχα συμφιλιωθεί με την ιδέα».

Αφότου ξύπνησε «μόνη σε ένα νοσοκομείο, μπερδεμένη και μέσα στον πόνο», αναζητά κάποιο νόημα σε όσα της συνέβησαν.

«Δεν ξέρω γιατί επέζησα εκείνη τη νύχτα. Δεν ξέρω τι θα ακολουθήσει. Κάποιες μέρες είναι πιο δύσκολο από άλλες να βρω την ελπίδα. Προς το παρόν, προσπαθώ να αναρρώσω, μία μέρα τη φορά».

Στη δύσκολη και αργή πορεία της ανάρρωσης, είπε, αντλεί δύναμη από την «εξαιρετική αγάπη και υποστήριξη» που έχει δεχτεί από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

«Το να γνωρίζω ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι νοιάζονται για μένα, ότι με βλέπουν ως έναν άνθρωπο του οποίου η ζωή έχει αξία, με γεμίζει ταπεινότητα και συγκίνηση».

Ευχαρίστησε τους διασώστες, τους γιατρούς και τους νοσηλευτές που τη φρόντισαν στο νοσοκομείο, καθώς και τους δικηγόρους της και όλους όσοι «αγωνίστηκαν για μένα, στάθηκαν στο πλευρό μου και αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν την προσπάθεια να με βοηθήσουν».

Στο τέλος της δήλωσης πρόσθεσε:

«Κρατιέμαι από την αγάπη και την καλοσύνη τόσων πολλών ανθρώπων, οι οποίοι μου υπενθύμισαν ότι δεν είμαι μόνη».

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow