Ομπάμα με διπλή αποστολή απέναντι στον Τραμπ και μέσα στους Δημοκρατικούς

Ο Μπαράκ Ομπάμα επέστρεψε με ορμή στην πρώτη γραμμή της πολιτικής σκηνής των ΗΠΑ και ανέλαβε δύο αποστολές που κρίνονται καθοριστικές για το μέλλον των Δημοκρατικών.

Οι κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές (midterms) του 2026 πλησιάζουν και ο πρώην πρόεδρος προβάλλεται ως το απόλυτο «αντίβαρο» στον Ντόναλντ Τραμπ, με αιχμηρή κριτική στη δεύτερη θητεία του.

Την ίδια ώρα ρίχνει το πολιτικό του βάρος σε ένα δύσκολο εσωκομματικό στοίχημα. Θέλει να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στην παραδοσιακή ηγεσία και τη νέα, ορμητική προοδευτική πτέρυγα του κόμματος, δείχνοντας ότι παραμένει δύναμη υπολογίσιμη και ενωτική.

Απέναντι στον Τραμπ

Σε ομιλίες του σε πολιτείες με κρίσιμο ρόλο, όπως η Τζόρτζια και το Οχάιο, δεν φείδεται κριτικής για τον διάδοχό του.

Χαρακτηρίζει τις εκλογές «τελευταία, καλύτερη ευκαιρία» ώστε να μπει φρένο στις αυθαιρεσίες της διακυβέρνησής του. Την ψήφο των πολιτών την παρομοιάζει με «αντιδιακοπτή στο σύστημα», που πρέπει να ενεργοποιηθεί άμεσα.

Ο καυστικός του λόγος αποδεικνύεται ιδιαίτερα διεισδυτικός και ρίχνει εκτός ρυθμού το αντίπαλο στρατόπεδο.

Ένα μόνο χιουμοριστικό σχόλιό του στάθηκε αρκετό για να ξεσπάσει ολόκληρος επικοινωνιακός πόλεμος από την πλευρά των Ρεπουμπλικανών. Είπε ότι οι χρυσές ανακαινίσεις του Τραμπ έκαναν τον Λευκό Οίκο να μοιάζει λες και «ο Σαντάμ Χουσεΐν άνοιξε ένα Cheesecake Factory».

Η αντίδραση αυτή του έδωσε την αφορμή να τους κατηγορήσει ότι κινητοποιούν τον κυβερνητικό μηχανισμό για να απαντήσουν σε ένα αστείο, αντί να ασχοληθούν με πραγματικά προβλήματα όπως ο πληθωρισμός.

Το χάσμα ανάμεσα σε παλιά και νέα γενιά

Κατά τον Guardian, το πιο σύνθετο στοίχημα για τον Ομπάμα είναι η διαχείριση των εσωτερικών ισορροπιών των Δημοκρατικών. Η βάση του κόμματος έχει μετακινηθεί σε μεγάλο βαθμό προς τα αριστερά, με την εμφάνιση μιας νέας γενιάς προοδευτικών ψηφοφόρων και ακτιβιστών που συχνά βλέπουν με σκεπτικισμό τους συμβιβασμούς της δικής του προεδρίας.

Ο πρώην πρόεδρος δείχνει, ωστόσο, μεγάλη πολιτική ευελιξία. Δεν προσπαθεί να επιβάλει την παλαιότερη κομματική γραμμή. Κατεβαίνει ο ίδιος στο πεδίο για να στηρίξει τη νέα γενιά ηγετών, όπως τον Abdul El-Sayed στο Μίσιγκαν.

Την εσωκομματική κριτική για το παρελθόν του δεν την προσπερνά, αλλά την εντάσσει στον λόγο του με χιούμορ. Στο Ντιτρόιτ είπε ότι ο El-Sayed διαφωνούσε με ορισμένα από όσα έκανε ο ίδιος κατά τη θητεία του και πρόσθεσε, αστειευόμενος, ότι το ίδιο κάνει και η Μισέλ Ομπάμα πέντε φορές τη μέρα. Το κοινό κερδήθηκε αμέσως.

Η στρατηγική παρουσία του δίπλα σε προοδευτικούς υποψηφίους λειτουργεί ως μορφή νομιμοποίησης της αριστερής πτέρυγας. Στελέχη του κινήματος Our Revolution και των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών (DSA) την ερμηνεύουν ως απόδειξη ότι η ατζέντα τους δεν είναι πια περιθωριακή, αλλά αποτελεί το νέο κυρίαρχο ρεύμα (mainstream) των Δημοκρατικών.

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow