Ανοιχτό το μέλλον του βάδην ενόψει των Ολυμπιακών του 2032

Το βάδην, από τα παλαιότερα και πιο χαρακτηριστικά αγωνίσματα του στίβου, κινδυνεύει να μείνει εκτός των Ολυμπιακών Αγώνων του 2032 στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας. Το αγώνισμα, που έχει προσφέρει ιστορικές στιγμές στον παγκόσμιο αθλητισμό, μπορεί να επηρεαστεί από τις αλλαγές που εξετάζει η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή στο πρόγραμμα των επόμενων διοργανώσεων.

Δημοσίευμα της ιταλικής εφημερίδας La Repubblica αναφέρει ότι η ΔΟΕ αποτιμά την παρουσία διαφορετικών αθλημάτων και αγωνισμάτων, ενώ εξετάζει και την πιθανή ένταξη νέων ειδικοτήτων. Στο ίδιο πλαίσιο, αβεβαιότητα φαίνεται να υπάρχει όχι μόνο για το βάδην, αλλά και για το σερφ, το σκέιτμπορντ και την αθλητική αναρρίχηση.

Εδώ και χρόνια το βάδην αντιμετωπίζει μια ξεχωριστή δυσκολία: την αντικειμενική εφαρμογή των κανονισμών του. Σε αντίθεση με το τρέξιμο, οι αθλητές οφείλουν να διατηρούν επαφή με το έδαφος, χωρίς απώλεια ορατή με γυμνό μάτι. Το πόδι στήριξης πρέπει επίσης να μένει τεντωμένο από την πρώτη επαφή μέχρι να βρεθεί σε κατακόρυφη θέση.

Οι κανόνες αυτοί εφαρμόζονται παραδοσιακά με βάση την κρίση ειδικών κριτών. Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει κατά καιρούς αντιπαραθέσεις, ιδίως όταν κορυφαίοι αθλητές δέχονται ποινές ή αποκλείονται σε κρίσιμα σημεία μεγάλων διοργανώσεων.

Η τεχνολογία θα μπορούσε να αποτελέσει διέξοδο. Συστήματα βιντεοελέγχου, ανάλογα με το VAR του ποδοσφαίρου, ενδέχεται να επιτρέψουν την επανεξέταση αμφισβητούμενων περιπτώσεων. Ειδικοί αισθητήρες και μικροτσίπ στα παπούτσια των αθλητών θα μπορούσαν, παράλληλα, να δίνουν δεδομένα για την επαφή με το έδαφος και την τεχνική της κίνησης.

Η χρήση τέτοιων τεχνολογιών, όμως, προϋποθέτει αξιόπιστα συστήματα μέτρησης, σαφείς κανονισμούς και δοκιμές σε πραγματικές συνθήκες αγώνων. Θα πρέπει ακόμη να διευκρινιστεί πώς οι ηλεκτρονικές μετρήσεις θα συνδυάζονται με τον ισχύοντα κανονισμό, ο οποίος στηρίζεται στην ορατή απώλεια επαφής.

Η συζήτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την Ελλάδα. Το βάδην συνδέεται με μία από τις σημαντικότερες στιγμές της ελληνικής ολυμπιακής ιστορίας. Στους Αγώνες της Αθήνας το 2004, η Αθανασία Τσουμελέκα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 20 χιλιόμετρα βάδην και χάρισε στη χώρα μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της στον στίβο.

Το ενδεχόμενο αποκλεισμού του αγωνίσματος γεννά προβληματισμό για το μέλλον των αθλητών, των εθνικών ομοσπονδιών και των προγραμμάτων ανάπτυξης που έχουν επενδύσει επί δεκαετίες στη συγκεκριμένη ειδικότητα.

Προς το παρόν δεν υπάρχει οριστική απόφαση για την απομάκρυνση του βάδην από το ολυμπιακό πρόγραμμα του 2032. Η συζήτηση αφορά την αξιολόγηση της θέσης του στο μέλλον των Αγώνων και τις δυνατότητες εκσυγχρονισμού του.

Μένει να φανεί αν η τεχνολογία μπορεί να εξασφαλίσει μεγαλύτερη διαφάνεια και αξιοπιστία, διατηρώντας ταυτόχρονα τον ιδιαίτερο χαρακτήρα ενός αγωνίσματος που ανήκει στην ολυμπιακή παράδοση για περισσότερο από έναν αιώνα.

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow