Ο Γκονσάλες μίλησε στο Μεξικό για Ελλάδα και Ολυμπιακό: Νιώθω σαν στο σπίτι μου

Στο ποδόσφαιρο της πατρίδας του, ο Αρμάντο Γκονσάλες συγκαταλέγεται στα ονόματα που συζητιούνται περισσότερο. Φέτος πραγματοποίησε το μεγάλο άλμα προς την Ευρώπη και τον Ολυμπιακό. Κάθε του κίνηση και κάθε του κουβέντα στο Μεξικό συγκεντρώνει την προσοχή των συμπατριωτών του. Ο ερυθρόλευκος επιθετικός ανήκει στις πιο αγαπητές μορφές του αθλητισμού εκεί και είναι ποδοσφαιριστής στον οποίο η εθνική ομάδα της χώρας του θα στηριχθεί τόσο στο άμεσο μέλλον όσο και πιο μακροπρόθεσμα.

Με αφορμή την επιστροφή του στο Μεξικό, προκειμένου να ενταχθεί στην αποστολή της «Ελ Τρι» για τα δύο παιχνίδια μπαράζ του Nations League Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής απέναντι στην Τζαμάικα, ο «Ορμίγκα» έδωσε συνέντευξη στην εκπομπή «Vamos Network with The Give N Go & Herc Gomez». Μίλησε για όσα έχει συναντήσει ως τώρα στην Ελλάδα, για την προσαρμογή του στον Ολυμπιακό, για την προσωπική του ζωή και για την ιστορία του ιδιαίτερου παρατσουκλιού που τον ακολουθεί από τα παιδικά του χρόνια.

Ανάμεσα στα όσα είπε, στάθηκε στη βοήθεια που του προσφέρει η παρουσία ισπανόφωνων στον Ολυμπιακό. Για το νέο του περιβάλλον δήλωσε απόλυτα ικανοποιημένος και τόνισε χαρακτηριστικά ότι στους ερυθρόλευκους νιώθει ήδη σαν στο σπίτι του.

Τι ανέφερε ο Αρμάντο Γκονσάλες

Για το παρατσούκλι «Hormiga» διηγήθηκε ότι, μικρός ακόμη, τα αδέρφια του είχαν δεχθεί επίθεση από μυρμήγκια στην πόλη του. Τα έντομα αυτά τον τρόμαζαν ιδιαίτερα και ένας θείος του άρχισε να τον φωνάζει «Ορμίγα». Το προσωνύμιο του έμεινε και, όπως είπε, το αγαπά πραγματικά.

Μιλώντας για τη ζωή στην Ελλάδα και τα κατοικίδιά του, χάρηκε που θυμήθηκαν ότι έχει εκεί μια μεγάλη χελώνα. Πρόσθεσε ότι έχει και τη γάτα του, η οποία του λείπει πολύ.

Την πρώτη του ημέρα στον Ολυμπιακό την παρομοίωσε με την πρώτη ημέρα στο σχολείο. Στην Τσίβας, όπου είχε χτίσει μια οικογένεια, ήταν πολύ χαρούμενος. Στον σύλλογο βρισκόταν από τα 15 του, έμεινε οκτώ χρόνια και επί μία εξαετία ζούσε στις εγκαταστάσεις. Ξαφνικά χρειάστηκε να περάσει σε καινούργιο περιβάλλον, με νέους συμπαίκτες και διαφορετικές εγκαταστάσεις. Του φάνηκε παράξενο, όμως όλοι φρόντισαν να νιώσει σαν στο σπίτι του. Έχει συμπαίκτες που μιλούν ισπανικά και οι προπονητές προέρχονται από την Ισπανία, κάτι που τον διευκόλυνε πολύ στην επικοινωνία. Ήταν μια νέα πρόκληση που ήθελε πραγματικά και τον είχε ενθουσιάσει.

Για τις ομοιότητες του ελληνικού με το μεξικανικό ποδόσφαιρο εκτίμησε ότι το κοινό στοιχείο είναι το πάθος. Στο Μεξικό, είπε, τα βιώνουν όλα με πάθος και το ίδιο ισχύει στην Ελλάδα. Οι Έλληνες αγαπούν πολύ τον αθλητισμό, είτε πρόκειται για ποδόσφαιρο είτε για μπάσκετ. Το πρωτάθλημα είναι σκληρό, με έντονο το σωματικό στοιχείο. Σε αυτό εντοπίζει μια βασική ομοιότητα ανάμεσα στις δύο χώρες.

Περιγράφοντας το γκολ απέναντι στον ΠΑΟΚ, είπε ότι μετά την είσοδό του στον αγώνα επιχείρησε να αξιοποιήσει τις κινήσεις των συμπαικτών του. Με την μπάλα στον εξτρέμ, προσπαθούσε να μείνει εκτός οπτικού πεδίου του κεντρικού αμυντικού και να μπει στην περιοχή χωρίς να γίνει αντιληπτός. Τη στιγμή της σέντρας κατάλαβε πως έπρεπε να ορμήσει προς την μπάλα και να βρεθεί στον πιο επικίνδυνο χώρο. Πέρασε πίσω από τον αμυντικό και η μπάλα έφτασε ακριβώς στο σημείο που έπρεπε. Κατά τον ίδιο, το κρισιμότερο ήταν η κίνησή του και η σκέψη να ξεφύγει από την επιτήρηση του αντίπαλου αμυντικού.

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow