Περπατώντας στη γειτονιά του Ψυρρή, «ακούς» ήχους που δεν συναντάς πλέον εύκολα στο κέντρο της πόλης. Τα μικρά σφυράκια των καλφάδων που χτυπούσαν πάνω στο μάρμαρο. Τις πόρτες των εργαστηρίων που άνοιγαν από νωρίς το πρωί. Τους τεχνίτες που έφτιαχναν παπούτσια, τσάντες και βαλίτσες. Τους ράφτες, τους δερματέμπορους, τους πιλοποιούς. Και τη φασαρία στα μαγαζάκια που, με τα υλικά τους, τροφοδοτούσαν ολόκληρη την παραγωγή της Αθήνας.Σήμερα, η περιοχή έχει γίνει μία από τις πιο δημοφιλείς της πόλης. Εστιατόρια, μπαρ και διαμερίσματα βραχυχρόνιας μίσθωσης έχουν αλλάξει δραστικά την παλιά της εικόνα: τα ενοίκια εκτοξεύτηκαν, το κινεζικό εμπόριο επελαύνει και οι παλιές γενιές εγκαταλείπουν τη γειτονιά μαζί με τα παραδοσιακά καταστήματά τους. Πίσω, όμως, από την τουριστική βιτρίνα παραμένουν ακόμα κάποιοι που θυμούνται ένα άλλο Ψυρρή. Ενα Ψυρρή με χωματόδρομους, κοινόχρηστες αυλές, μικρά σπίτια, αποθήκες και εργαστήρια. Μια γειτονιά όπου κάθε δρόμος είχε τη δική του ταυτότητα. Από τα τσαγκαράδικα και τα εργαστήρια στα Airbnb και τα μπαρ – Οι τελευταίοι τεχνίτες θυμούνται μια άλλη ζωή docum
Διαβάστε περισσότερα |