Το άλλο κομμάτι ήταν πιο μετριοπαθές. Ήταν εκείνοι που προέτασσαν το φόβο της πείνας των παιδιών τους και της ανεργίας των ίδιων. Εκείνοι που δεν έβλεπαν κανένα μέλλον στον αγώνα – όπως δεν βλέπουν όλοι όσοι δεν αγωνίζονται συνειδητά – και ενέδωσαν στην καθόλα επιτυχή επιχείρηση διάσπασης της κυβέρνησης.

Ο αγώνας θα είχε χαθεί, εάν η κοινωνία δεν προέβαλε δυναμικά το αίτημα της συνέχισής του και εάν εκείνοι που έμειναν πίσω δεν σήκωναν πιο ψηλά τη σημαία. Ακόμα και σήμερα σε περιφερειακούς σταθμούς, όπως για παράδειγμα στην ΕΡΑ Τρικάλων υπάρχουν άνθρωποι, εργαζόμενοι, άνεργοι, που είναι καθημερινά στο στούντιο της ΕΡΑ. Άνεργοι, που συμβάλλουν όχι μόνο ηθικά αλλά και υλικά στον αγώνα της ΕΡΤ, γιατί πρέπει να υπάρχει μία προοπτική αγώνα, γιατί πρέπει να παραμείνει το αγωνιζόμενο κομμάτι των εργαζομένων της ΕΡΤ, στην προοπτική διεκδίκησης του αυτονόητου: δουλειάς και ζωής.

Επόμενο καθοριστικό χρονικά σημείο, η 7η Νοεμβρίου. Τότε που η κυβέρνηση απεκδύθηκε τον μανδύα της «υπομονετικής» (όπως διατείνονταν και ο πρώην υπουργός της ΔΤ και νυν αποτυχών να εκλεγεί ευρωβουλευτής Παντελής Καψής) και έστειλε τις δυνάμεις καταστολής στο ραδιομέγαρο (αφού είχε φροντίσει να διασπάσει τον αγώνα και να τάξει λαγούς με πετραχήλια σε όλους όσοι θα τον πουλούσαν) . Από τότε μέχρι σήμερα η ΕΡΤ3 και οι περιφερειακοί σταθμοί της ΕΡΤ είναι που κράτησαν την ιστορία της ΕΡΤ ψηλά, παράγοντας καθημερινό πρόγραμμα, κυρίως ραδιοφωνικό, παραμένοντας κομμάτι της αγωνιζόμενης κοινωνίας, συμμετέχοντας σε όλους τους αγώνες και τα τοπικά κινήματα.

Τώρα πια όμως, τα πράγματα είναι περισσότερο καθοριστικά από ποτέ. Σήμερα είναι που πρέπει να αποφασίσουμε επί των εξής καθοριστικών ζητημάτων:

Α) πώς θα συνεχίσουμε τον αγώνα

Β) πώς θα συντονίσουμε και θα οργανώσουμε τις δυνάμεις μας

Γ) ποια ΕΡΤ θέλουμε πραγματικά

Σήμερα είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίο ο αγώνας να συντονιστεί. Να συντονιστούν και να οργανωθούν οι 16 εν λειτουργία περιφερειακοί σταθμοί της ΕΡΤ ώστε να εμπλακούν στον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα όσο το δυνατό μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας. Είναι ανάγκη ο αγώνας να οργανωθεί με την έμπρακτη συμμετοχή της κοινωνίας στα προγράμματα, ώστε η ΕΡΤ να γίνει κίνημα ισχυρό. Είναι ανάγκη εν ολίγοις το τοπικό να γίνει ολικό και το αντίστροφο. 

Ο αγώνας για μία πραγματικά δημόσια, ανεξάρτητη ΕΡΤ υπό λαϊκό έλεγχο θα καταστεί νικηφόρος ως προς τον στόχο της επαναλειτουργίας της ΕΡΤ όταν όσοι συμμετέχουν σε αυτόν αντιληφθούν και πιστέψουν ότι η ΕΡΤ είναι η φωνή του κάθε αγωνιστή που πρέπει να ενισχυθεί. Αυτή είναι και η ΕΡΤ, εν τέλει, που θέλουμε. 

Ένας δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας που θα λειτουργεί σε όλα τα επίπεδα με την εμπλοκή της κοινωνίας, των εργαζόμενων, των ανέργων, των επισφαλώς εργαζόμενων σε όλα τα επίπεδα της διοίκησής του.