Αναδημοσίευση από το advertising.gr

Με τη διαδικασία του κατεπείγοντος η ΕΔΕΕ είχε καταθέσει Î±Î¯Ï„ημα απόσυρσης Ï„ης τροπολογίας προς τους υπουργούς Οικονομικών, Γκίκα Χαρδούβελη, Εργασίας, Γιάννη Βρούτση, Υγείας Μάκη Βορίδη και Επικρατείας, Δημήτρη Σταμάτη. Η επιστολή αυτή της Ένωσης Εταιριών Διαφήμισης και Επικοινωνίας υπογράφεται από τον πρόεδρο της ΕΔΕΕ, Îœ.Παπαπολύζο και την ταμία, Μαρία Βεληβασάκη. Î‘ναφορικά με το άρθρο 1 της τροπολογίας που επιβάλλει υποχρεωτικά την απευθείας τιμολόγηση των διαφημιζόμενων, η ΕΔΕΕ κρίνει ότι αφορά άμεσα τον κλάδο και δημιουργούν σοβαρότατο κίνδυνο για τη βιωσιμότητα των διαφημιστικών και των 2.500 θέσεων εργασίας σε αυτόν.

Ότι η διαμεσολάβηση των διαφημιστικών συνιστά και πρέπει να συνιστά ελεύθερη επιλογή των διαφημιζόμενων και συμβαίνει στη συντριπτική πλειονότητα των διαφημίσεων. Μέχρι σήμερα, αν ο «καταναλωτής» - διαφημιζόμενος θέλει να αγοράσει χώρο και χρόνο απευθείας από τον «παραγωγό» - ΜΜΕ, είναι απολύτως ελεύθερος να το κάνει. Το γεγονός ότι προτιμά να αναθέσει τη διαχείριση των κονδυλίων του στη διαφημιστική του αυτομάτως αναιρεί τυχόν στρεβλές αντιλήψεις περί «μεσαζόντων», γιατί αποδεικνύει ότι οι διαφημιστικές φροντίζουν καλύτερα για την ποιότητα και το τελικό κόστος της διαφήμισης των επιχειρήσεων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι διαφημιστικές, παρά τα προβλήματα τραπεζικής χρηματοδότησης, συνεχίζουν να διασφαλίζουν την ταμειακή ρευστότητα των ΜΜΕ, απορροφώντας καθυστερήσεις και επισφάλειες δεκάδων μικρότερων ή μεγαλύτερων διαφημιζομένων. Με την προτεινόμενη τροπολογία, είναι βέβαιο ότι λόγω του χρηματοδοτικού κενού των διαφημιστικών θα ανατραπεί αμέσως η ομαλή ροή χρηματοδότησης των επιχειρήσεων που χρηματοδοτούνται από τη διαφήμιση, δηλαδή όχι μόνο των ΜΜΕ, αλλά και των εταιρειών παραγωγής οπτικοακουστικού υλικού, των εταιρειών ερευνών, των τυπογράφων και άλλων πολλών. Αυτό θα προκαλέσει ένα ντόμινο κατάρρευσης σε μια αγορά που ήδη κινείται επί ξυρού ακμής.

Ότι ο αποκλεισμός των διαφημιστικών εταιριών από την αγορά χώρου και χρόνου στα ΜΜΕ καταργεί δια νόμου την ελευθερία τους να συναλλάσσονται ελεύθερα με τα Μέσα. Μια τέτοια ρύθμιση όμως είναι όχι μόνο κατάφωρα αντισυνταγματική, αλλά παραβιάζει και κατοχυρωμένες δικαιϊκές αρχές στην Ενωμένη Ευρώπη της ελεύθερης αγοράς, μεταξύ των οποίων και την ελευθερία του ανταγωνισμού διαφημιστικών εταιρειών άλλων προερχόμενων από άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε. που δραστηριοποιούνται ήδη ή θα ήθελαν να δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα. «Αυτό που δεν μπορούν να κατανοήσουν όσοι ευαγγελίζονται μεγαλύτερο έσοδο για τα ΜΜΕ, με τον αποκλεισμό των διαφημιστικών εταιριών, είναι ότι η νόμιμη επιβράβευση συμπληρώνει τις ιδιαίτερα χαμηλές αμοιβές που λαμβάνουν οι διαφημιστικές για τις υπηρεσίες τους προς τους διαφημιζόμενους» επισημαίνει η επιστολή καθώς «με δεδομένο ότι τα κονδύλια των διαφημιζόμενων είναι ανελαστικά και προδιαγεγραμμένα, αν η αμοιβή των διαφημιστικών εταιριών γίνεται εφεξής αποκλειστικά από τον διαφημιζόμενο, είναι προφανές ότι το αντίστοιχο ποσό, μεσοπρόθεσμα, θα εκλείψει από το έσοδο των ΜΜΕ. Βραχυπρόθεσμα, ωστόσο, θα έχουν κλείσει πολλές διαφημιστικές και θα έχουν απολυθεί εκατοντάδες ικανότατα στελέχη του ιδιωτικού τομέα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα ταμεία (ΙΚΑ) στα οποία αυτοί είναι ασφαλισμένοι».

Ότι μέσω της διαμεσολάβησης, οι διαφημιστικές έχουν λειτουργήσει εις όφελος των ταμείων Τύπου, ως δωρεάν φοροεισπρακτικός μηχανισμός για το αγγελιόσημο διασφαλίζοντας την απρόσκοπτη ροή του απευθείας στους τραπεζικούς λογαριασμούς του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και του ΕΔΟΕΑΠ. Είτε η απόδοση μεταφερθεί στα ΜΜΕ είτε στους διαφημιζόμενους, τα ταμεία θα χάσουν. Στη μεν πρώτη περίπτωση για λόγους που είναι ιστορικά γνωστοί (προ του 1996) και στη δεύτερη επειδή δεν διαθέτουν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς για να παρακολουθήσουν εφεξής χιλιάδες διαφημιζόμενους, έναντι ολίγων δεκάδων διαφημιστικών εταιριών, έως σήμερα. Αυτό θα δημιουργήσει περαιτέρω συνδικαλιστικές τριβές και αναταράξεις στην ευρύτερη αγορά.

«Ως κλάδος, γνωρίζουμε ότι ο περίφημος Νόμος 2328/1995 τη θέσπιση του οποίου - και τότε, όπως και τώρα - επέβαλαν ορισμένοι ιδιοκτήτες ΜΜΕ, έχει δημιουργήσει πλείστες στρεβλώσεις και δυσλειτουργίες στην αγορά της διαφήμισης. Για το λόγο αυτό, είμαστε αναφανδόν υπέρ της αναθεώρησή του, κατόπιν διαβούλευσης, όμως, όλων των παραγόντων της αγοράς – όχι μονομερώς και όχι δημιουργώντας μεγαλύτερα προβλήματα» αναφέρει η ΕΔΕΕ και καταλήγει χαρακτηρίζοντας την τροπολογία πρόχειρη, ατεκμηρίωτη, αποσπασματική και έκδηλα μονομερή, παντελώς άσχετη με το σχέδιο νόμου στο οποίο υποβάλλεται, σε ρητή αντίθεση με το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής συνιστώντας μείζονα αυτοτελή νομοθετική ρύθμιση και όχι τροπολογία. «Υποβάλλεται εκπρόθεσμα, ως δήθεν επείγουσα, χωρίς όμως να συνδέεται με εθνικό συμφέρον ή άλλο γενικότερο ζήτημα της κοινωνίας ή της οικονομίας. Έχει κατάφωρα αντισυνταγματικό χαρακτήρα, στο βαθμό που περιορίζεται η οικονομική ελευθερία ενός επαγγελματικού κλάδου να συναλλάσσεται, κατόπιν συμφωνίας με τον διαφημιζόμενο πελάτη του, και με τις επιχειρήσεις των ΜΜΕ, έναντι ανταλλάγματος, επιτελώντας μια από τις κύριες λειτουργίες για τις οποίες ο κλάδος ακριβώς υφίσταται, ανά τον κόσμο. Είναι αντίθετη με το ευρωπαϊκό δίκαιο, με την έννοια ότι περιορίζει την ελευθερία του επιχειρείν στην Ελλάδα για οποιαδήποτε διαφημιστική επιχείρηση προερχόμενη από οποιαδήποτε χώρα-μέλος της Ε.Ε, η οποία κα τυγχάνει διαφορετικής μεταχείρισης από αυτήν που θα ίσχυε στις άλλες χώρες-μέλη. Επιχειρεί να επιβάλει «κλειστού» τύπου ρυθμίσεις σε μια περίοδο, όπου υποτίθεται ότι η Κυβέρνηση και η χώρα έχουν δεσμευτεί σε διαρθρωτικές αλλαγές για άνοιγμα της οικονομίας. Και κυρίως, προκαλεί, με αιφνιδιαστικό τρόπο, άμεσο και εκτεταμένο κίνδυνο σε ένα κλάδο της ελεύθερης οικονομίας και τους εργαζόμενους του, χωρίς να του αναγνωρίζει καν το θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμα της έκφρασης γνώμης

Κατόπιν αυτών, η ΕΔΕΕ ζητούσε α) την απόσυρση της τροπολογίας τουλάχιστον κατά τα άρθρα που αφορούν την απευθείας τιμολόγηση από τα ΜΜΕ στους διαφημιζόμενους και β) να καλέσουν οι υπουργεί σε διαβούλευση τα τρία εμπλεκόμενα μέρη, ΜΜΕ, Διαφημιστικές Εταιρίες και Διαφημιζόμενους, όπως εκφράζονται από τους θεσμικούς τους φορείς, προκειμένου να αναθεωρηθεί το άρθρο 12 του Νόμου 2328/1995 σε σωστή και δίκαιη κατεύθυνση για όλους». Η ΕΔΕΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ζητεί από τους καθ ύλην αρμόδιους υπουργούς να μην συμπράξουν στον «ξαφνικό θάνατο» ενός δημιουργικού και παραγωγικού κλάδου της οικονομίας και των εργαζομένων σε αυτόν.