«Για μήνες το 2012, όλοι στην Ελλάδα ήξεραν για την «λίστα Λαγκάρντ», αλλά λίγοι είχαν πραγματικά την είχαν δει. Ο κατάλογος περιείχε τα ονόματα των 2.000 πιθανών Ελλήνων φοροφυγάδων που διέθεταν ελβετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, και δόθηκε από τον πρώην Γαλλίδα υπουργό Οικονομικών Christine Lagarde στους Έλληνες ομολόγους της, τον Οκτώβριο του 2010, κατά τη διάρκεια της χειρότερης οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα», αναφέρει σε άρθρο του το "CS Monitor" όπου κάνει εκτενή αναφορά στα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα σε σχέση με την ελευθεροτυπία και την ελευθερία του λόγου.
«Ωστόσο, κυβερνητικοί αξιωματούχοι ισχυρίστηκαν ότι έχουν χάσει τη λίστα – στην αρχή ένα CD, μετά ένα USB - και στη συνέχεια κωλυσιεργούσαν για μήνες. Το φθινόπωρο του 2012, ο Έλληνας δημοσιογράφος–ερευνητής Κώστας Βαξεβάνης πήρε ένα αντίγραφο της λίστας και το δημοσίευσε στο περιοδικό του, Hot Doc.

Κατονόμασε πολιτικούς, συγγενείς τους και μεγιστάνες των επιχειρήσεων. Ξαφνικά, η κυβέρνηση ανέλαβε δράση. Σε λιγότερο από 24 ώρες το ένταλμα εκδόθηκε και 50 αστυνομικοί έσπευσαν να συλλάβουν τον Κώστα Βαξεβάνη και όχι τους φοροφυγάδες. «Μπαίνουν στο σπίτι με εισαγγελέα τώρα. Με συλλαμβάνουν. Διαδώστε το» έγραψε ο ίδιος στο twitter. O Κώστας Βαξεβάνης τελικά αθωώθηκε από την κατηγορία της «παραβίασης προσωπικών δεδομένων» για τη δημοσίευση της λίστας Lagarde. Αλλά ήταν εμφανείς οι προσπάθειες της κυβέρνησης για να τον σταματήσει να ερευνήσει σε βάθος τη διαφθορά.
Από την έναρξη της οικονομικής κρίσης πριν από έξι χρόνια, οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα έχουν βρεθεί ανάμεσα σε «διασταυρωμένα πυρά» κυβερνητικών αξιωματούχων και μεγιστάνων του επιχειρηματικού χώρου. Χωρίς εσωτερική νομοθεσία για την προστασία της ελευθερίας του Τύπου και της ελευθερίας του λόγου, οι δημοσιογράφοι είναι ευάλωτοι σε εκφοβισμούς . Ως αποτέλεσμα, η χώρα έχει πέσει στο δείκτη ελευθερία του Τύπου των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα, από την 31η θέση το 2008 στην 70η το 2010, και στην 99η το τρέχον έτος.