Οι αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις και η Ε.Ε , με στόχο τη μείωση του “εργατικού κόστους”, για να διευκολυνθεί η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία του κεφαλαίου, έχουν επίπτωση στην σημερινή κατάσταση όλων των Επικουρικών Ταμείων και του ΕΔΟΕΑΠ.

Η λειτουργία του ΕΔΟΕΑΠ όντας απόλυτα δεμένη με το αγγελιόσημο και την απόδοσή του, υφίσταται τις δραματικές μειώσεις των τελευταίων χρόνων. Ακόμη και αν ο Οργανισμός διατηρηθεί με τη σημερινή του υπόσταση ως ΝΠΙΔ και με βασικό έσοδο το αγγελιόσημο, με το σχεδόν μηδενισμένο αποθεματικό κεφάλαιο (μετά το διπλό “κούρεμα” από PSI και “σπάσιμο” των νέων ομολόγων), δεν θα μπορεί να λειτουργήσει όπως πριν.

Η πρόταση της επέκτασης του Αγγελιοσήμου στα διαδικτυακά και τα “Νέα Μέσα”, απαίτηση δίκαιη απο την πλευρά των εργαζόμενων σε αυτά, ÎµÏ†Î„όσον συνοδευτεί απο μέτρα ανατροπής των συνθηκών γαλέρας, υπογραφή ΣΣΕ, ένταξη τους στις Ενώσεις και τα Ταμεία, ÎµÎ¯Î½Î±Î¹ ένα μέτρο για τη βελτίωση των εσόδων του Οργανισμού στις σημερινές συνθήκες.

Ταυτόχρονα όμως θέλουμε να επισημάνουμε ότι όσο κυριαρχεί ως ιδεολογία και πρακτική η αρχή της “ελευθερίας κίνησης κεφαλαίου”, τόσο θα παραμένουν ανεξέλεγκτες οι υπόγειες συναλλαγές και όλα τα άλλα τερτίπια που επιτρέπουν στο κεφάλαιο να εισφοροδιαφεύγει καθιστώντας ανεξιχνίαστη την πορεία του προς τους φορολογικούς παραδείσους, προσθέτοντας τους πόρους απο το Αγγελιόσημο στα πλεονάσματα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των κεφαλαιοκρατών.

Έτσι, αργά ή γρήγορα, θα έρθει ως ”ανάγκη” και “λύση” η μετατροπή και του ΕΔΟΕΑΠ σεΕπαγγελματικό Ταμείο, που θα λειτουργεί με την αρχή της ανταποδοτικότητας (ν. 3029/2002), δηλαδή ο κάθε ασφαλισμένος θα έχει Ï€Î±ÏÎ¿Ï‡Î­Ï‚ ανάλογες με το ύψος των εισφορών που μπορεί να καταβάλλει και οι οποίες θα αυξάνονται αντίστοιχα με τα κόστη της εμπορευματοποιημένης Υγείας, αφήνοντας ακάλυπτους τους χιλιάδες άνεργους, απλήρωτους, μικροσυνταξιούχους, που δεν μπορούν να πληρώσουν. Ετσι έγινε πρόσφατα με το Ταμείο των Φαρμακοϋπαλλήλων (ΤΕΑΥΦΕ) και μάλιστα με διοίκηση συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή άλλωστε ÎµÎ¯Î½Î±Î¹ η στρατηγική επιλογή της Ε.Ε, δηλαδή οι “τρείς πυλώνες” για την Ασφάλιση.

Οι διαβεβαιώσεις των υπουργών της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ καθόλου δεν πρέπει να μας καθησυχάζουν. Î‘λλωστε δουλιά όλων των υπουργών, όλων των κυβερνήσεων, είναι να διαβεβαιώνουν ότι εργάζονται για το “καλό του λαού”. Ομως τώρα πια και εμείς- ο λαός- γνωρίζουμε ότι η “συμφωνία” -πρώην μνημόνιο- που υπέγραψε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ με τους “θεσμούς” -πρώην τρόϊκα- αποτελεί ουσιαστικά επέκταση του μνημονίου και των δεσμεύσεων, περιλαμβάνει μέτρα συνέχισης της αντιλαϊκής πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Î— “συμφωνία” αυτή και η λίστα μεταρρυθμίσεων περιλαμβάνει όλα τα αρνητικά για τους εργαζόμενους μέτρα που πήρε το κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις του, μαζί με την ΕΕ στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης, με σκοπό την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Î£Ï„η μέγγενη αυτών των διαβουλεύσεων περιλαμβάνονται και οι έννοιες “κοινωνικοί πόροι”, “φόροι υπέρ τρίτων” καθώς και η ανάγκη “ενοποίησης των Ταμείων” που πάντα συνοδεύεται με μείωση παροχών.

Η επί χρόνια και μέχρι σήμερα επιμονή των πλειοψηφιών ÏƒÏ„ις Ενώσεις και τις Ομοσπονδίες του κλάδου καθώς και τη διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ Î½Î± συσκοτίζουν αυτές τις αλήθειες, Ï€ÏÎ¿Î²Î¬Î»Î»Î¿Î½Ï„ας τις μεταξύ τους παραγοντίστικες κοκορομαχίες και ανώδυνες διαχειριστικού τύπου λύσεις σε υπαρκτά προβλήματα, ÏƒÎºÎ¿Ï€ÏŒ έχει την απονέκρωση κάθε διάθεσης των εργαζόμενων για την οργάνωση του αγώνα και τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Î“ιαυτό επάξια κατακτούν τον τίτλο των κυβερνητικών-εργοδοτικών συνδικαλιστών, που μέχρι να τους στείλουμε στην “ανεργία” μόνο πόνο και βάσανα θα προκαλούν.

Η πραγματική λύση βρίσκεται στη διεκδίκηση ενιαίου, καθολικού, αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν Συστήματος Υγείας και Πρόνοιας, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στην Υγεία – Πρόνοια. ÎÎ± παλέψουμε μαζί με όλους τους εργαζόμενους για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και συντάξεις που να ικανοποιούν τις σύγχρονες ανάγκες όλων των εργαζόμενων, άνεργων και συνταξιούχων.Οι εργαζόμενοι στον Τύπο και τα ΜΜΕ μπορούμε να τους σταματήσουμε, αρκεί Î½Î± δημιουργήσουμε ένα κίνημα οργανωμένο, με σχέδιο, αντοχή, αιτήματα και προοπτική. Χωρίς καμιά αυταπάτη για “εξαιρέσεις”. Σε σύγκρουση με την πολιτική που εμπορευματοποιεί την Υγεία και σε συντονισμό με όλους τους κλάδους, με όλη την εργατική τάξη