0.5 °C
44%
ΑΡΧΙΚΗ
Θα υποστήÏιζα όμως ότι οι διαστÏεβλωμÎνες δηλώσεις των ΜΜΕ δεν είναι όλες αποτÎλεσμα κάποιου αθώου λάθους ή καθημεÏινών Ï€Ïοβλημάτων, αν και σίγουÏα υπάÏχουν Ï„Îτοια Ï€Ïοβλήματα. ΙσχÏει πως ο ΤÏπος Ï€ÏÎπει να είναι επιλεκτικός – αλλά ποιο είναι το κÏιτήÏιο της επιλεκτικότητας που εμπλÎκεται;
Η μεÏοληψία των μÎσων ενημÎÏωσης δεν συμβαίνει με τυχαίο Ï„Ïόπο. Μάλλον κινείται στην ίδια γενική κατεÏθυνση ξανά και ξανά, ευνοώντας τη διοίκηση επί της εÏγασίας, τις επιχειÏήσεις επί των επικÏιτών τους, τους εÏποÏους λευκοÏÏ‚ επί των χαμηλόμισθων μειονοτήτων, τη γÏαφειοκÏατία επί των διαδηλωτών, το δικομματικό μονοπώλιο επί των υπόλοιπων αÏιστεÏών κομμάτων, την ιδιωτικοποίηση και τις «μεταÏÏυθμίσεις» της ελεÏθεÏης αγοÏάς επί της ανάπτυξης του δημόσιου τομÎα, την εταιÏική κυÏιαÏχία των ΗΠΑ Ï€Ïος τον Ï„Ïίτο Κόσμο επί της επαναστατικής κοινωνικής αλλαγής και τους συντηÏητικοÏÏ‚ σχολιαστÎÏ‚ και αÏθÏογÏάφους, όπως τον Rush Limbaugh και τον George Will επί άλλων Ï€Ïοοδευτικών ή λαϊκότεÏων όπως τον Jim Hightower και τον Ralph Nader (για να μην αναφÎÏουμε άλλους πεÏισσότεÏο ÏιζοσπαστικοÏÏ‚).
Τα ιδιωτικά ΜΜΕ σπάνια εισÎÏχονται σε Îδαφος που θα μποÏοÏσε να Ï€ÏοκαλÎσει δυσφοÏία σε όσους κατÎχουν την πολιτική και οικονομική εξουσία, συμπεÏιλαμβανομÎνων και εκείνων που κατÎχουν τα ίδια τα ΜΜΕ ή διαφημίζονται σε αυτά.
ΑκολουθοÏν μεÏικÎÏ‚ κοινÎÏ‚ μÎθοδοι χειÏαγώγησης μÎσω των ΜΜΕ:
Καταστολή μÎσω της παÏάλειψης. Η πιο κοινή μοÏφή χειÏαγώγησης των μÎσων ενημÎÏωσης είναι η καταστολή μιας είδησης μÎσω της παÏάλειψης. Όσα δεν αναφÎÏονται κατά την αναπαÏαγωγή μιας είδησης μεÏικÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ όχι μόνο είναι ζωτικής σημασίας λεπτομÎÏειες, αλλά αποτελοÏν ολόκληÏη την ιστοÏία. Οι ειδήσεις που εναντιώνονται με τις καθεστηκυίες δυνάμεις είναι λιγότεÏο πιθανό να δουν το φως της ημÎÏας. Έτσι, η δηλητηÏίαση πολλών ανθÏώπων με Tylenol από Îναν διαταÏαγμÎνο άνθÏωπο θεωÏήθηκε μεγάλη είδηση, αλλά η πεÏισσότεÏο συγκλονιστική ιστοÏία βιομηχανικής δηλητηÏίασης χιλιάδων εÏγαζομÎνων σε εÏγοστάσια όπου υπάÏχουν μεγάλα συμφÎÏοντα παÏαγωγής (όπου είτε είναι ιδιοκτήτες ή διαφημιζόμενοι στα μεγάλα μÎσα μαζικής ενημÎÏωσης) καταπνίγηκε για δεκαετίες, παÏά τις φιλότιμες Ï€Ïοσπάθειες των ομάδων ασφάλειας των εÏγαζομÎνων για να δημοσιοποιήσουν το θÎμα.
Συχνά, τα ΜΜΕ αποσιωποÏν ή υποβαθμίζουν Ï€Ïαγματικά συγκλονιστικÎÏ‚ ιστοÏίες (σε αντίθεση με ιστοÏίες για την δημιουÏγία εντυπώσεων). Έτσι, το 1965 ο στÏατός της Ινδονησίας – συντεταγμÎνος, εξοπλισμÎνος, και χÏηματοδοτημÎνος από το στÏατό των ΗΠΑ και τη CIA – ανÎÏ„Ïεψε τον Î ÏόεδÏο Achmed Sukarno και εξάλειψε το Ινδονησιακό Κομμουνιστικό Κόμμα και τους συμμάχους του σκοτώνοντας μισό εκατομμÏÏιο ανθÏώπους (σÏμφωνα με οÏισμÎνες εκτιμήσεις ο αÏιθμός φτάνει στο Îνα εκατομμÏÏιο), Ï€Ïάττοντας τη μεγαλÏτεÏη Ï€Ïάξη πολιτικής μαζικής δολοφονίας μετά το ναζιστικό ολοκαÏτωμα. Οι στÏατηγοί κατÎστÏεψαν επίσης εκατοντάδες κλινικÎÏ‚, βιβλιοθήκες, σχολεία και κοινοτικά κÎντÏα που είχαν ανοίξει από τους κομμουνιστÎÏ‚. Αυτή ήταν μια συγκλονιστική ιστοÏία, αν μποÏοÏμε ποτΠνα χÏησιμοποιήσουμε τον συγκεκÏιμÎνο ÏŒÏο, αλλά χÏειάστηκαν Ï„Ïεις μήνες για να υπάÏξει κάποια σÏντομη αναφοÏά στο πεÏιοδικό Time και ακόμη Îνας μήνας Ï€Ïιν αναφεÏθεί στην εφημεÏίδα The New York Times (4 ΑπÏιλίου, 1966), συνοδευόμενη από Îνα σημείωμα εκδότη που, στην Ï€Ïαγματικότητα, εξήÏε τον ινδονησιακό στÏατό ο οποίος «σωστά Îπαιξε τον Ïόλο του με την μÎγιστη δυνατή Ï€Ïοσοχή.»
ΠληÏοφοÏίες σχετικά με μαζική καταστολή, δολοφονίες και βασανιστήÏια που εφαÏμόζονται από υποστηÏιζόμενα από τις ΗΠΑ, δεξιά κÏάτη-«πελάτες», όπως η ΤουÏκία, η Ινδονησία, η Σαουδική ΑÏαβία, το ΜαÏόκο, το Ελ ΣαλβαδόÏ, η Γουατεμάλα και άλλα πολλά, απλώς παÏαλείπονται από τα κÏÏια μÎσα μαζικής ενημÎÏωσης και αυτό οδηγεί ουσιαστικά στην άÏνηση δημόσιας συζήτησης και κÏιτικής. ΤÎτοιες πληÏοφοÏίες καταστÎλλονται με μια αποτελεσματικότητα και σταθεÏότητα που θα μποÏοÏσαν να ονομαστοÏν «ολοκληÏωτικÎς», αν αυτό συνÎβαινε σε κάποιες άλλες χώÏες.
Επίθεση και ΚαταστÏοφή του Στόχου. ΜεÏικÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ μια είδηση αποδεικνÏεται ανθεκτική. Όταν η παÏάλειψή της δεν είναι αποτελεσματική, τα ΜΜΕ οδηγοÏνται από το να αγνοήσουν την ιστοÏία στο να της επιτεθοÏν σθεναÏά. Για παÏάδειγμα, κατά τη διάÏκεια των τελευταίων 40 ετών, η CIA εμπλÎκεται με εμπόÏους ναÏκωτικών στην Ιταλία, τη Γαλλία, την ΚοÏσική, την Ινδοκίνα, το Αφγανιστάν και την ΚεντÏική και Îότια ΑμεÏική. Μεγάλο μÎÏος αυτής της δÏαστηÏιότητας ήταν αντικείμενο εÏευνών στο ΚογκÏÎσο – από την επιτÏοπή του βουλευτή Pike στη δεκαετία του 1970 και την επιτÏοπή του γεÏουσιαστή ΚÎÏι στα Ï„Îλη του 1980 – και υπάÏχουν καταγÏαφÎÏ‚ σε δημόσια αÏχεία. Αλλά τα ΜΜΕ δεν Îκαναν τίποτα με αυτό, αντιθÎτως αδυσώπητα παÏαποίησαν και επιτÎθηκαν στα όποια ευÏήματα απαξιώνοντάς τα.
Τον ΑÏγουστο του 1996, όταν η εφημεÏίδα San Jose Mercury News δημοσίευσε μια σειÏά αναλυτικών ÏεποÏτάζ για τα πάÏε-δώσε της CIA με τους Contra για την διακίνηση κÏακ που πλημμÏÏισε το Ανατολικό Λος Άντζελες, τα μεγάλα ΜΜΕ αποσιώπησαν την ιστοÏία. Όμως αφότου τα ÏεποÏτάζ κυκλοφόÏησαν σε όλον τον κόσμο μÎσω του διαδικτÏου, η ιστοÏία Îγινε Ï€Î¿Î»Ï Î´Ïσκολο να αγνοηθεί και τα ΜΜΕ άÏχισαν την επίθεσή τους. ΆÏθÏα στην Washington Post και στους The New York Times και αναφοÏÎÏ‚ στα τηλεοπτικά δίκτυα και στο PBS επικαλοÏνταν πως δεν υπήÏχε «κανÎνα στοιχείο» της εμπλοκής της CIA, ότι η Mercury NewsασκοÏσε «κακή δημοσιογÏαφία» και ότι το Ï€Ïαγματικό Ï€Ïόβλημα ήταν το ενδιαφÎÏον του ÎºÎ¿Î¹Î½Î¿Ï ÏƒÏ„Î·Î½ ιστοÏία αυτή, δηλαδή η ευπιστία, υστεÏία και η μανία για συνωμοσίες που εκδηλώθηκαν. Στην Ï€Ïαγματικότητα, η σειÏά ÏεποÏτάζ της Mercury News, βασισμÎνη σε εκτεταμÎνη ÎÏευνα για Îναν χÏόνο, ανÎφεÏε συγκεκÏιμÎνους Ï€ÏάκτοÏες και εμπόÏους. Όταν δημοσιοποιήθηκε στο διαδίκτυο, το κάθε ÏεποÏτάζ συνοδευόταν από αφθονία σχετικών εγγÏάφων και καταθÎσεων που υποστήÏιζαν κάθε κατηγοÏία. Σε απάντηση, τα μεγάλα MME συνÎχισαν απλά τα ψÎματα, λÎγοντας στο κοινό ότι Ï„Îτοια στοιχεία δεν υπάÏχουν. Με μια διαδικασία αμείλικτης επανάληψης, τα μεγάλα MME αθώωσαν τη CIA από κάθε εμπλοκή με ναÏκωτικά.
Επιθετικοί Ï€ÏοσδιοÏισμοί. Ένας επιθετικός Ï€ÏοσδιοÏισμός μποÏεί να Ï€ÏοκαθοÏίσει Îνα θÎμα, απλά δίνοντάς του Îνα θετικό ή αÏνητικό χαÏακτήÏα χωÏίς να απαιτεί καμία επεξηγηματική λεπτομÎÏεια. Κάποιοι θετικοί Ï€ÏοσδιοÏισμοί μποÏεί να είναι οι: «σταθεÏότητα», «η επιτυχής ηγεσία του Ï€ÏοÎδÏου» και «μια ισχυÏή άμυνα». ΜεÏικοί αÏνητικοί μποÏεί να είναι: «αÏιστεÏιστÎÏ‚ αντάÏτες», «ισλαμιστÎÏ‚ Ï„ÏομοκÏάτες» και «συνωμοσιολόγοι». Στην εκστÏατεία της ΚαλιφόÏνια τον ΙοÏνιο του 1998 για την ψήφιση της Î Ïότασης 226, ενός μÎÏ„Ïου που αποσκοποÏσε να ακÏωτηÏιάσει τις πολιτικÎÏ‚ δÏαστηÏιότητες του οÏγανωμÎνου εÏÎ³Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Î´Ï…Î½Î±Î¼Î¹ÎºÎ¿Ï, οι ηγÎτες των συνδικάτων παÏουσιάζονταν κατ’ επανάληψη με τον Ï€ÏοσδιοÏισμό «αφεντικά συνδικάτων», ενώ οι ηγÎτες των εταιÏειών δεν αναφÎÏθηκαν ποτΠσαν «αφεντικά της εταιÏείας». Τα ίδια τα ΜΜΕ ψευδώς αυτοπÏοσδιοÏίζονται ως «φιλελεÏθεÏα μÎσα ενημÎÏωσης» μÎσα από αναφοÏÎÏ‚ εκατοντάδων συντηÏητικών αÏθÏογÏάφων, σχολιαστών και παÏουσιαστών talk-show που κατακλÏζουν το σÏμπαν της επικοινωνίας με καταγγελίες πεÏί αποκλεισμοÏ.
Ένας εντυπωσιακά παÏαπλανητικός Ï€ÏοσδιοÏισμός είναι η λÎξη «μεταÏÏÏθμιση», μια λÎξη που χÏησιμοποιήθηκε εσφαλμÎνα για μÎÏ„Ïα που διÎλυσαν κοινωνικÎÏ‚ μεταÏÏυθμίσεις. Έτσι, τα ΜΜΕ μίλησαν για «μεταÏÏÏθμιση του κÏάτους Ï€Ïόνοιας» ενώ αναφÎÏονταν στην κατάÏγηση των Ï€ÏογÏαμμάτων οικογενειακής βοήθειας. Κατά τα τελευταία 30 χÏόνια, η «φοÏολογική μεταÏÏÏθμιση» Îχει χÏησιμοποιηθεί με συνÎπεια ως παÏαπλανητικός ευφημισμός για νόμους που Îχουν κατ’ επανάληψη μειώσει τους φόÏους των υψηλών εισοδημάτων, μετατοπίζοντας το βάÏος πληÏωμών στα στÏώματα μεσαίου και Ï‡Î±Î¼Î·Î»Î¿Ï ÎµÎ¹ÏƒÎ¿Î´Î®Î¼Î±Ï„Î¿Ï‚.
Î Ïοαποδοχή θÎσεων. Συχνά τα ΜΜΕ δÎχονται ως δεδομÎνη την ίδια την πολιτική θÎση που θα ÎÏ€Ïεπε να εξεταστεί με κÏιτικό πνεÏμα. Κατά τη διάÏκεια της δεκαετίας του 1980, όταν ο Λευκός Οίκος Ï€Ïότεινε μια τεÏάστια αÏξηση των στÏατιωτικών δαπανών, ο Ï„Ïπος το στήÏιξε χωÏίς να δώσει κανÎνα βήμα σε αυτοÏÏ‚ που ζήτησαν μειώσεις στον ήδη φουσκωμÎνο Ï€Ïοϋπολογισμό όπλων.
Το ίδιο συνÎβη και με τη συζήτηση στα ΜΜΕ για την «μεταÏÏÏθμιση» της κοινωνικής ασφάλισης, Îναν ευφημισμό για την ιδιωτικοποίηση και την τελική κατάÏγηση ενός Ï€ÏογÏάμματος που λειτουÏγεί καλά. Η Κοινωνική Ασφάλιση Îχει ως λειτουÏγία την Ï€Ïοάσπιση Ï„Ïιών σκελών ανθÏώπινης εξυπηÏÎτησης: επιπÏόσθετα στις συντάξεις γήÏατος, παÏÎχει ασφάλιση σε παιδιά οικογενειών που Îχασαν τον «πÏοστάτη» και Ï€ÏοσφÎÏει βοήθεια αναπηÏίας σε άτομα ηλικίας Ï€Ïο της συνταξιοδότησης που Îχουν υποστεί σοβαÏÏŒ Ï„Ïαυματισμό ή ασθÎνεια. Από την ήδη υπάÏχουσα κάλυψη του ΤÏπου στις λειτουÏγίες της Κοινωνικής Ασφάλισης κάνεις δεν μποÏοÏσε να καταλάβει πόσο καλά εκείνη λειτουÏγεί. Αντ’ αυτοÏ, τα ΜΜΕ υιοθετοÏν μια Ï€Î¿Î»Ï Î±Î¼Ï†Î¯Î²Î¿Î»Î· θÎση που θα ÎÏ€Ïεπε να αντιμετωπιστεί κÏιτικά: Ότι το υπάÏχον Ï€ÏόγÏαμμα κινδυνεÏει να καταÏÏεÏσει (σε 30 χÏόνια) και ως εκ τοÏτου θα Ï€ÏÎπει να ιδιωτικοποιηθεί.
ΆκÏιτες Αναμεταδόσεις. Ένας Ï„Ïόπος για να πεις ψÎματα είναι να αποδεχθείς ως αλήθεια κάτι που ξÎÏεις πως αποτελεί επίσημο ψÎμα, άκÏιτα μεταδίδοντάς το στο κοινό χωÏίς επαÏκή επιβεβαίωση. Όταν ÏωτιοÏνται επ’ αυτοÏ, οι δημοσιογÏάφοι επιμÎνουν πως δεν μποÏοÏν να παÏεμβάλουν την Ï€Ïοσωπική τους ιδεολογία στην αναμετάδοση της είδησης. Κανείς όμως δεν τους ζητά να το κάνουν. Η κÏιτική μου αφοÏά το ότι το κάνουν ήδη. Οι συμβατικÎÏ‚ ιδεολογικÎÏ‚ αντιλήψεις τους συνήθως συμπίπτουν με εκείνες των αφεντικών τους και της γÏαφειοκÏατίας, καθιστώντας τους πιστοÏÏ‚ Ï€ÏομηθευτÎÏ‚ της επικÏατοÏσας πολιτικής οÏθοδοξίας. Αυτή η συμπλÎουσα υποκειμενικότητα παÏουσιάζεται ως απουσία Ï€Ïοκατάληψης και πεÏιγÏάφεται ως «αντικειμενικότητα».
Υποτίμηση ΠεÏιεχομÎνου. Î Ïοκαλεί θαυμασμό το πώς τα ΜΜΕ μποÏοÏν να δώσουν τόσο μεγάλη Îμφαση στο στυλ και τη διαδικασία, και τόσο λίγο στην Ï€Ïαγματική ουσία. Ένα κÏαυγαλÎο παÏάδειγμα είναι ο Ï„Ïόπος που καλÏπτονται οι εκλογÎÏ‚. Η πολιτική εκστÏατεία αναμεταδίδεται σαν αγώνας σε ιππόδÏομο: Ποιος θα Ï„ÏÎξει; Ποιος θα κεÏδίσει το βÏαβείο; Ποιος θα κεÏδίσει τις εκλογÎÏ‚; Οι σχολιαστÎÏ‚ των νÎων ακοÏγονται πεÏισσότεÏο σαν κÏιτικοί θεάτÏου, καθώς μιλάνε ακατάπαυστα σχετικά με το ποιος υποψήφιος Îχει καλή απόδοση στο Ïόλο του και εκπÎμπει την πιο θετική εικόνα. Τα Ï€Ïαγματικά ζητήματα δÎχονται ελάχιστη Ï€Ïοσοχή, και σπάνια Ï€Ïαγματοποιείται ο δημοκÏατικός διάλογος που υποτίθεται συνοδεÏει Îναν διαγωνισμό για δημόσια αξιώματα.
Οι ειδήσεις που αφοÏοÏν μεγάλες απεÏγίες – εκείνες τις σπάνιες πεÏιπτώσεις όπου ο Ï„Ïπος καλÏπτει εÏγατικοÏÏ‚ αγώνες – παÏουσιάζουν μια παÏόμοια αποδόμηση πεÏιεχομÎνου. Μας λÎνε πόσες μÎÏες Îχει διαÏκÎσει η απεÏγία, για την ταλαιπωÏία και το κόστος για την εταιÏεία και το κοινό και για τις διαπÏαγματεÏσεις που απειλοÏνται με κατάÏÏευση. Λείπει όμως η οποιαδήποτε αναφοÏά στο πεÏιεχόμενο της σÏγκÏουσης, τα Ï€Ïαγματικά ζητήματα: την πεÏικοπή των μισθών και των παÏοχών, την υποβάθμιση των θÎσεων εÏγασίας ή την απÏοθυμία της διοίκησης να διαπÏαγματευτεί μια νÎα σÏμβαση.
ΛανθασμÎνη ΕξισοÏÏόπηση. ΣÏμφωνα με τους κανόνες της καλής δημοσιογÏαφίας, ο Ï„Ïπος υποτίθεται ότι αξιοποιεί ανταγωνιστικÎÏ‚ πηγÎÏ‚ για να παÏουσιάσει και τις δÏο πλευÏÎÏ‚ ενός ζητήματος. Στην Ï€Ïαγματικότητα, στις δÏο πλευÏÎÏ‚ σπάνια δίνεται ίση σημασία. Μια μελÎτη διαπίστωσε ότι στο NPR, το πιο -υποτίθεται- φιλελεÏθεÏο από τα μεγάλα ΜΜΕ, εκπÏόσωποι της δεξιάς συχνά δίνουν συνεντεÏξεις μόνοι, ενώ οι φιλελεÏθεÏοι – στις λιγότεÏο συχνÎÏ‚ πεÏιπτώσεις που εμφανίζονται – πεÏιστοιχίζονται σχεδόν πάντα από συντηÏητικοÏÏ‚. Οι αÏιστεÏÎÏ‚ Ï€ÏοοδευτικÎÏ‚ και ÏιζοσπαστικÎÏ‚ απόψεις Îχουν σχεδόν αποκλειστεί.
Η ψευδής εξισοÏÏόπηση ήταν εμφανής σε Îνα ÏεποÏτάζ του BBC World News (την 11η ΔεκεμβÏίου, 1997), η οποία μιλοÏσε για «μια ιστοÏία βίας Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Ï‰Î½ ινδονησιακών δυνάμεων και των ανταÏτών του ΤιμόÏ» – με καμία αναφοÏά στο ότι οι αντάÏτες αγωνίζονταν για τη ζωή τους ενάντια σε μια ινδονησιακή δÏναμη εισβολής που είχε σφαγιάσει πεÏίπου 200.000 κατοίκους. Αντ’ αυτοÏ, υπήÏξε μια Ï„ÏομεÏή επίθεση που παÏουσίασε τα γεγονότα σαν πάλη μνησικακίας, με «φόνους και από τις δÏο πλευÏÎς». Δίνοντας Îνα ουδÎτεÏο πεÏιτÏλιγμα στην γενοκτονία που Ï€Ïαγματοποιήθηκε με τη εισβολή γενοκτονίας στο Ανατολικό ΤιμόÏ, ο εκφωνητής του BBC άλλαξε την θÎαση των γεγονότων.
ΚαδÏάÏισμα. Η πιο αποτελεσματική Ï€Ïοπαγάνδα στηÏίζεται πεÏισσότεÏο στην διαμόÏφωση της είδησης παÏά στο ψÎμα. Με την κάμψη της αλήθειας και όχι την αναίÏεσή της, δίνοντας Îμφαση και κάνοντας βοηθητικό καλλωπισμό, οι φοÏείς της είδησης μποÏοÏν να δημιουÏγήσουν την εντÏπωση που επιθυμοÏν χωÏίς να απομακÏυνθοÏν Ï€Î¿Î»Ï Î±Ï€ÏŒ την οπτική της αντικειμενικότητας. Το καδÏάÏισμα αυτό επιτυγχάνεται με τον Ï„Ïόπο που η είδηση διαμοÏφώνεται, το ποσοστό της Îκθεσης, την τοποθÎτησή της (Ï€Ïώτη σελίδα ή θαμμÎνη, κεντÏική είδηση ή τελευταία), το Ïφος της παÏουσίασης (με συμπάθεια ή υποτίμηση), με Ï€ÏωτοσÎλιδα και φωτογÏαφίες ή, στην πεÏίπτωση των Ïαδιοτηλεοπτικών μÎσων, με συνοδευτικÎÏ‚ εικόνες και ηχητικά εφÎ.
Οι εκφωνητÎÏ‚ ειδήσεων χÏησιμοποιοÏνται και οι ίδιοι ως καλλωπιστικά στοιχεία. ΔιαμοÏφώνουν μια ήπια μετάδοση και Ï€ÏοσπαθοÏν να μεταδώσουν μια αίσθηση αποστασιοποίησης. Ο τόνος της φωνής τους Îχει διαμοÏφωθεί Îτσι ώστε να ενισχÏει την αξιοπιστία τους, εκφÏάζοντας αυτό που εγώ αποκαλώ ÎγκυÏη άγνοια», καθώς κάνουν σχόλια του Ï„Ïπου «Πώς θα εξελιχθεί αυτή η κατάσταση; Μόνο ο χÏόνος θα δείξει» ή «Κανείς δεν μποÏεί να πει με σιγουÏιά.» ΜεÏικÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ οι τετÏιμμÎνες κοινοτοπίες παÏουσιάζονται ως διεισδυτικÎÏ‚ αλήθειες. Έτσι, μας ταÎζουν με φÏάσεις όπως: «Αν η απεÏγία δεν διευθετηθεί σÏντομα και οι δÏο πλευÏÎÏ‚ θα Îχουν μπÏοστά τους Îναν μακÏÏ ÎºÎ±Î¹ πικÏÏŒ αγώνα».
Μαθαίνοντας να μην αναζητάς ποτΠτην αιτία. Πολλά Ï€Ïάγματα αναφÎÏονται στις ειδήσεις, αλλά λίγα εξηγοÏνται. ΚαλοÏμαστε να δοÏμε τον κόσμο όπως κάνουν οι αυθεντίες, ως διεσπαÏμÎνα γεγονότα και Ï€Ïοσωπικότητες που κινοÏνται από την τυχαιότητα , την συγκυÏία, συγκεχυμÎνες Ï€ÏοθÎσεις και ατομική φιλοδοξία – ποτΠαπό ισχυÏά ταξικά συμφÎÏοντα, παÏ’ όλ’ αυτά παÏάγουν αποτελÎσματα που εξυπηÏετοÏν Ï„Îτοια συμφÎÏοντα με εντυπωσιακή κανονικότητα.
Η παθητική φωνή και το απÏόσωπο αντικείμενο είναι απαÏαίτητα ÏητοÏικά κατασκευάσματα για αυτή τη λειτουÏγία αποφυγής. Έτσι οικονομικÎÏ‚ υφÎσεις Ï€Ïοφανώς απλώς συμβαίνουν σαν κάποιο φυσικό φαινόμενο («η οικονομία μας είναι σε Ïφεση»), που λίγο Îχουν να κάνουν με τη διαδικασία της συσσώÏευσης κÎÏδους, με τον συνεχή πόλεμο του κεφαλαίου ενάντια στην εÏγασία, καθώς και με την αδυναμία των κακοπληÏωμÎνων εÏγαζομÎνων να κεÏδίσουν αÏκετά χÏήματα για να αγοÏάσουν τα αγαθά και τις υπηÏεσίες που οι ίδιοι παÏάγουν.
ΣυμπεÏασματικά, οι επιδόσεις των μÎσων μαζικής ενημÎÏωσης δεν αποτελοÏν αποτυχία, αλλά μια επιδÎξια επιτυχία υπεκφυγής. Η δουλειά τους δεν είναι να ενημεÏώνουν αλλά να αποπÏοσανατολίζουν, να μην Ï€ÏοωθοÏν τον δημοκÏατικό διάλογο αλλά να τον φιμώνουν, με το να μας λÎνε τι να σκεφτόμαστε για τον κόσμο, Ï€Ïιν καν να Îχουμε την ευκαιÏία να το σκεφτοÏμε μόνοι μας. Όταν καταλάβουμε πως οι ειδήσεις είναι επιλεκτικÎÏ‚ με σκοπό πιθανά να ευνοήσουν εκείνους που Îχουν εξουσία, κÏÏος και πλοÏτο, μόνο τότε θα κινηθοÏμε από μια φιλελεÏθεÏη καταγγελία της Ï€ÏοχειÏότητας του ΤÏπου, σε μια Ïιζοσπαστική ανάλυση για το πώς τα μÎσα μαζικής ενημÎÏωσης εξυπηÏετοÏν τους κυÏίαÏχους κÏκλους με μεγάλη επιδεξιότητα και τεχνική.
** Ο Michael Parenti είναι Îνας κοÏυφαίος Ï€Ïοοδευτικός στοχαστής και συγγÏαφÎας πεÏισσοτÎÏων από δÎκα βιβλίων, συμπεÏιλαμβανομÎνων των Against Empire, Dirty Truths, Blackshirts and Reds. Ζει στο Berkeley. Το τελευταίο του βιβλίο, America Besieged, πεÏιλαμβάνει μια παλαιότεÏη Îκδοση Î±Ï…Ï„Î¿Ï Ï„Î¿Ï… άÏθÏου και εκδίδεται από την City Lights.
Γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου: Δείτε πώς κατασκευάστηκε η μεγαλύτερη καλωδιωτή γέφυρα του κόσμου
Ειδήσεις
Copyright 2010-2026 © pentelikonews.gr