Γιώργος Κοτανίδης : Ποιος ήταν ο αγωνιστής της αριστεράς Ημερομηνία:
28/1/2020, 15:56 - Εμφανίσεις: 90
O Γιώργος Κοτανίδης ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος.
Με ήθος, καλλιέργεια και μια σπάνια ευγένεια που τον χαρακτήριζε σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του.
Εκτός από ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας ο Γιώργος Κοτανίδης ήταν και ένας μεγάλος αγωνιστής, ένας ιδεολόγος που δεν πρόδωσε ποτέ τα πιστεύω του, που πίστευε στην δημοκρατία μέχρι την τελευταία στιγμή.
Συμμετείχε ενεργά στο φοιτητικό κίνημα, ήταν μπροστά στην δολοφονία Λαμπράκη, φυλακίστηκε στη διάρκεια της Χούντας, ήταν παρών στην εξέγερση του Πολυτεχνείου «Στην εποχή σου οφείλεις να είσαι παρών.
Χαίρομαι που ήμουν.
Ποτέ δεν πούλησα ηρωισμούς.
Αρνήθηκα να κάνω πολιτικές καριέρες, αν και είχα την ευκαιρία» δήλωσε ο ίδιος λίγο καιρό πριν φύγει από τη ζωή.
21η Απριλίου 1967 Ο ίδιος θυμάται ανατριχιαστικές λεπτομέρειες από εκείνη την ημέρα.
«Με το που χάραζε η 21η Απριλίου ακούω να χτυπάει επίμονα το κουδούνι του σπιτιού μας στην οδό Κασσάνδρου.
Ανοίγω αγουροξυπνημένος και βλέπω τον Κλεάνθη Γρίβα.
Μου λέει «κρύψου, έγινε δικτατορία» κι αμέσως εξαφανίζεται να κρυφτεί κι εκείνος.
Ο πατέρας μου έβαλε ραδιόφωνο κι ακούσαμε την ανακοίνωση κήρυξης του στρατιωτικού νόμου.
«Μη βγεις, φυλάξου μέχρι να δούμε τι γίνεται» μου λέει και φεύγει για τη δουλειά του στα δικαστήρια».
Φοιτητικό κίνημα Ο Κοτανίδης εξακολουθεί να έχει ενεργή δράστη στο φοιτητικό κίνημα.
Κεντρικό αίτημα τότε η επαναφορά της χώρας στην ομαλή δημοκρατική πορεία μετά από την πολιτική εκτροπή του ’65 με την αποστασία.
Ήταν 16 χρόνων όταν πρωτοστάτησε στην απεργιακή κινητοποίηση του σχολείου του.
«Δυο χρόνια σχεδόν, από τον Ιούλιο του ’65 μέχρι την 21η Απριλίου ’67 διαδηλώναμε καθημερινά.
Και τώρα μάθαινα πως, αντί να κερδίσουμε τις ελευθερίες που ζητούσαμε, κάποια φασιστόμουτρα γαλονάδες καταργούσαν κι αυτήν ακόμα τη λειψή δημοκρατία.
Όσο και να συζητούσαμε ήδη αυτό πιθανότητα ήταν πολύ βαρύ, ένοιωσα να κόβονται τα πόδια μου.
Το ραδιόφωνο αμέσως έπειτα από την ανακοίνωση έβαλε ένα εμβατήριο και ύστερα δημοτικά» θυμάται ο ίδιος.
«Κινέζε!» Την πρώτη φορά που ο κάποιος προσπάθη...