|
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
|
Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος Ζ')
3/3/2026, 10:24
|
Με τις λέξεις σοφός και σοφία, για τις οποίες κάναμε λόγο στο τελευταίο άρθρο μας, συνδέεται ετυμολογικά η λέξη σοφιστής. Ο όρος αυτός δεν ήταν εξαρχής κακόσημος, δεν είχε δηλαδή το αρνητικό νόημα που έμελλε να προσλάβει στο διάβα του χρόνου και να διατηρηθεί έως την εποχή μας. Σήμαινε τον ευφυή, τον έμπειρο, τον συνετό στα ζητήματα της ζωής, γι’ αυτό και οι περίφημοι Επτά Σοφοί –μεταξύ άλλων– καλούνται σοφισταί. Η υπό εξέταση λέξη έχασε σταδιακά το αρχικό της νόημα (αυτό του σοφού ανθρώπου) και απέκτησε αρνητικό σημασιολογικό φορτίο εξαιτίας του ότι οι εκπρόσωποι της σοφιστικής, της πνευματικής και κοινωνικής κίνησης που εκδηλώθηκε στην Αθήνα περί τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ., έκαναν την εμφάνισή τους ως οι επί πληρωμή (και μάλιστα με σοβαρά οικονομικά ανταλλάγματα) διδάσκοντες την πολιτική τέχνη και την εξουσία της πειθούς, ως εκείνοι που μπορούσε να κάνουν τους ανθρώπους καλύτερους και να τους επιτρέψουν –με τις ικανότητες και τα γνωστικά αγαθά που τους μετέδιδαν– να διακριθούν στο στίβο της ζωής εν γένει. Η ανυποληψία των σοφιστών εντάθηκε κυρίως όταν άρχισαν να ασκούν δριμεία κρ
Διαβάστε περισσότερα |
|
|
|