Στο πεδίο της ιατρικής, της ύψιστης των τεχνών όπως έχει χαρακτηριστεί, καθίσταται εξαρχής εμφανής η ιδιαίτερη δυσκολία του εγχειρήματος να επιτευχθεί ένας σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στο λεξιλόγιο του απλού κόσμου και στο λεξιλόγιο των θεραπόντων της συγκεκριμένης τέχνης στην αρχαία Ελλάδα. Το πρώτο συνίστατο από τις λέξεις που χρησιμοποιούσαν οι καθημερινοί άνθρωποι για να καλύψουν τις πρωταρχικές ανάγκες τους σε ό,τι αφορούσε την έκφραση εννοιών όπως η υγεία, η νόσος και η ίαση, η αποκατάσταση της υγείας. Το δεύτερο ήταν το ειδικό λεξιλόγιο που μεταχειρίζονταν οι άνθρωποι της ιατρικής, ένα πλούσιο γλωσσικό υλικό που συνδεόταν με ποικίλα φιλοσοφικά και επιστημονικά ρεύματα της ελληνικής αρχαιότητας. Η προαναφερθείσα δυσκολία αφορά όχι μόνο τον προσδιορισμό του πραγματικού δημιουργού –ειδικού ή μη– των διαφόρων λέξεων (παραδείγματος χάριν, εκείνων που δήλωναν τη μη φυσιολογική κατάσταση του οργανισμού, όπως οι λέξεις νόσος, νόσημα, πάθος, πάθημα, ασθένεια, αρρωστία κ.ά.), αλλά και τις σημασιακές διαφορές των όρων που εξετάζουμε, όπως και τη χρονολογική τους κατάταξη. Είναι αξιοσημεί
Διαβάστε περισσότερα |