ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
|
Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της δουλείας (Μέρος Γ')
26/8/2025, 09:44
|
Ο Ησίοδος, ο οποίος συνέθεσε τα ποιήματά του σε μια εποχή όχι πολύ μακρινή από εκείνη στην οποία γεννήθηκαν τα έπη του Ομήρου (με σχετική σιγουριά, περί το 700 π.Χ.), χρησιμοποιεί κατά βάση τους ίδιους με εκείνον όρους για να δηλώσει τον υπόδουλο άνδρα και την υπόδουλη γυναίκα: δμως/δμωή (οι λέξεις αυτές έμελλε να επιζήσουν στους κατοπινούς αιώνες ως αρχαϊστικά στοιχεία σε τραγωδίες και σποράδην σε ορισμένες επιγραφές). Αξίζει απλώς να προσθέσουμε εδώ ότι ο αποκαλούμενος πατέρας του διδακτικού έπους προβαίνει σε διάκριση ανάμεσα σε γυναίκα κτητή (αποκτηθείσα, κατεχομένη) και σε γυναίκα γαμετή (νόμιμη σύζυγος, έγγαμη γυναίκα), ώστε να καταστήσει σαφές ότι η πρώτη εξ αυτών είχε αγοραστεί. Στους κατοπινούς αιώνες, από τους Αρχαϊκούς Χρόνους έως την εποχή της ύστερης αρχαιότητας, οι όροι που χρησιμοποιούνταν ως επί το πλείστον εντός των ορίων του ελληνικού κόσμου ώστε να δηλωθεί ο τελών/η τελούσα σε κατάσταση δουλείας ήταν δούλος/δούλη και οικέτης/οικέτις (το δεύτερο ζεύγος λέξεων μπορούσε κατά περίπτωση να δηλώνει και τα ελεύθερα μέλη ενός οίκου). Εν τω μεταξύ, οι λέξεις με τις οποίες
Διαβάστε περισσότερα |
|
|
|