Στην πρώτη από τις προαναφερθείσες οικογένειες λέξεων (συγγενικές λέξεις παραγόμενες από το θέμα του ρήματος ιώμαι/ιάσθαι) συγκαταλέγονται τα επικής προελεύσεως ιατήρ και ιάτωρ (θεραπευτής), το επίσης επικό ιατρός, η ίασις (θεραπεία, τρόπος θεραπείας), το ιατρείον (θεραπευτήριο, εργαστήριο ιατρού), το ίαμα (με την έννοια της θεραπείας αλλά και του φαρμάκου, του μέσου ίασης, του γιατρικού), το ιατήριον (θεραπευτικό μέσο, φάρμακο) και τα ίατρα (αμοιβή για την παροχή θεραπείας), το ρήμα ιατρεύω/ιατρεύειν (παρέχω θεραπευτική φροντίδα, εφαρμόζω θεραπευτική αγωγή), οι λέξεις ιατρικός (ο ανήκων ή αρμόζων σε ιατρό, ο κατάλληλος για την τέχνη της ιατρικής) και ιάσιμος (ο θεραπεύσιμος, ο επιδεχόμενος θεραπεία, αυτός που θα μπορούσε να γιατρευτεί). Εξάλλου, μια από τις θυγατέρες του Ασκληπιού –η θεά της ιάσεως– ονομάζεται Ιασώ (γιατρεύτρα). Αξιοπρόσεκτη είναι η προταθείσα αρχική σημασιολογική διαφορά μεταξύ των επικών ονομάτων ιατήρ – ιάτωρ και ιατρός, που συνίσταται στο ότι τα πρώτα δήλωναν απλώς τον φέροντα την ιδιότητα του θεραπευτή, ενώ η –επικρατήσασα αργότερα– λέξη ιατρός σήμαινε τον άν
Διαβάστε περισσότερα |