Στο επίπεδο της γνωσιολογίας, ο Αριστοτέλης αναφέρεται σε πέντε είδη γνώσης, πέντε έξεις, χάρη στις οποίες η ψυχή πετυχαίνει, με την κατάφαση (καταφάναι) ή την άρνηση (αποφάναι), την αλήθεια. Οι πέντε αυτές διανοητικές αρετές είναι οι εξής: τέχνη (τεχνική γνώση), επιστήμη (επιστημονική γνώση), φρόνησις (πρακτική σοφία), σοφία (φιλοσοφική σοφία, συνδυασμός επιστημονικής γνώσης και διανοητικής αντίληψης), νους (νόηση). Η επιστήμη ή το επιστητόν, η επιστημονική γνώση, έχει διαφορά από τη δόξαν ή το δοξαστόν (γνώμη, δοξασία), καθώς είναι μια αντίληψη (υπόληψις) που δεν θα μπορούσε να μεταβληθεί και παραμένει διαρκώς η ίδια, ενώ η δόξα είναι μια αντίληψη που ενδέχεται να είναι και διαφορετική. Ο συλλογισμός, η συναγωγή συμπερασμάτων διαμέσου διανοητικής εργασίας, είναι ένας από τους πλέον σημαντικούς όρους στο τεχνικό λεξιλόγιο του Αριστοτέλη. Ορίζεται από τον ίδιον ως ένα είδος λόγου όπου, αν υποτεθεί ότι κάποια πράγματα ισχύουν, κάτι άλλο συμβαίνει (διαφαίνεται) εξ ανάγκης, επειδή ακριβώς εκείνα (τα υποτεθέντα) είναι έτσι (αυτά που είναι). Τα υποτεθέντα είναι δύο αποφαντικές προτάσεις
Διαβάστε περισσότερα |