Πανελλήνια συγκίνηση για το θάνατο της Κικής Δημουλά : Το αθάνατο έργο της Ημερομηνία:
22/2/2020, 21:00 - Εμφανίσεις: 45
Την τελευταία της πνοή, άφησε το απόγευμα του Σαββάτου, η μεγάλη Ελληνίδα ποιήτρια, η εμβληματική, Κική Δημουλά σε ηλικία 89 χρόνων.
Το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν, σε ιδιωτικό θεραπευτήριο των Αθηνών, με αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα.
Όπως προκύπτει από το ιατρικό ανακοινωθέν: «Η ακαδημαϊκός και ποιήτρια κα.
Κική Δημουλά προσήλθε στο Θεραπευτήριο ΥΓΕΙΑ στις 02/02/20 λόγω χρόνιας αναπνευστικής ανεπάρκειας.
Σήμερα στις 22/02/20 και ώρα 17:56 απεβίωσε λόγω καρδιακής ανακοπής σε έδαφος σοβαρής χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας και καρδιακής ανεπάρκειας».
Χωρίς ομοιοκαταληξία 89 χρόνια ζωής… Πολλά χρόνια ενεργής πορείας στον κόσμο της ποίησης και δεκάδες αποφθέγματα ζωής, έρωτα και προδοσίας που μοιράστηκε με το κοινό της, κατάφεραν να την καθιερώσουν ως μία από τις πιο επιτυχημένες γυναίκες ποιήτριες και ακαδημαϊκούς που γέννησε ποτέ η Ελλάδα.
Η ίδια ήταν σαν τα ποιήματά της : χωρίς ομοικαταληξία, με συνάφεια, εύστοχη, λες και ήξερε τον αναγνώστη.
Η είδηση του θανάτου της προκάλεσε συγκίνηση στο πανελλήνιο, ενώ συλλυπητήρια μηνύματα απέστειλαν η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία του τόπου και φορείς του πολιτισμού και του πνεύματος.
Η αυτοβιογραφία της Το 2010, επί της ευκαιρίας της βράβευσης της με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του ποιητικού και του πεζού έργου της η Κική Δημουλά έγραψε αυτοβιογραφούμενη: «Ένα βιογραφικό σημείωμα πρέπει, αφού γραφτεί, να μείνει επ’ αρκετόν καιρό κρεμασμένο στον αέρα από ένα τσιγκέλι αυστηρότητας, ώστε να στραγγίξουν καλά τα στερεότυπα, οι ωραιοποιήσεις, η ρόδινη παραγωγικότης και ο πρόσθετος ναρκισσισμός, πέραν εκείνου που ενυπάρχει στη φύση μιας αυτοπαρουσίασης.
Μόνον έτσι βγαίνει το καθαρό βάρος: το ήθος που επέβαλες να τηρεί η προσπάθειά σου.
Τα πόσα βιβλία έγραψε κανείς, πότε τα εξέδωσε, ποιες μεταφράσεις τα μεταναστεύουν σε μακρινές ξένες γλώσσες και ποιες διακρίσεις τα χειροκροτούν είναι τόσο τρέχοντα, όσο το να πεις ότι μέσα σ’ έναν βαρύτατο χειμώνα υπήρξαν και κάποιες μέρες με λαμπρή λιακάδα.