Κώστας Βουτσάς : Ζωή σαν παραμύθι - Οι σταθμοί στη ζωή του και οι ρόλοι που άφησαν εποχή Ημερομηνία:
26/2/2020, 15:07 - Εμφανίσεις: 67
«Θα ήθελα να κάνω τον κόσμο να γελάει, να διασκεδάζει, να περνάει ωραία μαζί μου».
Αυτή η φράση του Κώστα Βουτσά συνοψίζει όχι μόνο τη συμβολή του στον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο, αλλά και τη στάση ζωής του.
Ένας αιώνιος έφηβος, ένα μικρό παιδί που είχε την επιθυμία να το αγαπούν, που τα πήγαινε με όλους καλά, που είχε την επιθυμία να κάνει παρέα με νέους.
Και αυτό όχι για να «κλέβει» από τη φρεσκάδα τους, αλλά γιατί ένιωθε ότι μπορούσε να συνυπάρχει μόνο με ανθρώπους πολύ μικρότερους από αυτόν.
Ήθελε να βγαίνει έξω μετά τις παραστάσεις, ήταν ο πρώτος που έλεγε ναι σε μια εκδρομή, σε ένα μπαρ, σε μια τρέλα.
Αν και 88 χρόνων, δε σταμάτησε ποτέ να παίζει στο θέατρο, δεν έκατσε ποτέ στο σπίτι να απολαύσει τη δόξα και την επιτυχία του.
Η δουλειά του τον αναζωογονούσε.
«Κούραση καλέ είναι το θέατρο;» αναρωτιόταν.
«Εγώ κουράζομαι μόνο όταν κάθομαι» έλεγε, και το έκανε πράξη.
Στο θεατρικό σανίδι μέχρι την τελευταία στιγμή, μέχρι τη μοιραία 7η Φεβρουαρίου, όταν μπήκε στο νοσοκομείο με λοίμωξη αναπνευστικού.
Και ήταν η μόνη μάχη που δεν κατάφερε να κερδίσει.
Η μόνη περίπτωση που ο «καταφερτζής» του ελληνικού σινεμά δεν κατάφερε να εντοπίσει λύση την τελευταία στιγμή.
Δίπλα του μέχρι τέλους η τελευταία του σύζυγος, Αλίκη Κατσαβού, αγαπημένοι του φίλοι, πρώην έρωτες, τα παιδιά του, αλλά και όλος ο ελληνικός λαός.
Γιατί ο Κώστας Βουτσάς ήταν το αγαπημένο παιδί όλων.
Χωρίς να είναι ο γοητευτικός ζεν πρεμιέ, ενσάρκωνε τέλεια τον συμπαθητικό νέο της διπλανής πόρτας.
Τον χαμογελαστό γείτονα, γιο, σύντροφο ή φίλο, που είναι δίπλα σε όλους και κάνει πάντα το καλύτερο που μπορεί.
Και αυτό το καλύτερο που μπορούσε, τον έφερνε πάντα στη πρώτη γραμμή.
Μέχρι και όταν έπαιζε σε δεύτερους ρόλους, όπως στη χαρτοπαίχτρα με τη μεγάλη Ρένα Βλαχοπούλου και τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, ο Βουτσάς, ο Λάκης Οικονομίδης, κερδίζει τις εντυπώσεις και πρωταγωνιστεί, αν και όχι στο σενάριο.
Οι κωμωδίες ήταν αυτές που τον χαρακτήρισαν.
Μέχρι και στις δραματικές ταινίες, όπως «Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά», κατάφερνε να βγάζει γέλιο και ...