Η «εμφύλια σύγκρουση» που απειλεί να τινάξει το τένις στον αέρα Ημερομηνία:
Σήμερα 26/1/2026, 13:00 - Εμφανίσεις: 22
Το παγκόσμιο τένις είναι στο χείλος μιας βαθιάς και δυνητικά καταστροφικής ρήξης.
Μιας «εμφύλιας σύγκρουσης» που δεν παίζεται στις γραμμές του court, αλλά στα δικαστήρια, στα διοικητικά συμβούλια και στα γραφεία των επενδυτικών funds.
Στο επίκεντρο είναι την ερώτηση ποιος ελέγχει το χρήμα, το καλεντάρι και, τελικά, το ίδιο το μέλλον του αθλήματος.
Και πίσω από όλα, σαν καταλύτης, το όνομα του Νόβακ Τζόκοβιτς.
Η εικόνα μοιάζει χαοτική.
Από τη μία πλευρά, το Australian Open και περισσότεροι από 600 επαγγελματίες τενίστες – κυρίως χαμηλότερων βαθμίδων, αλλά όχι μόνο.
Από την άλλη, οι οργανισμοί ATP και WTA και τα τρία υπόλοιπα Grand Slam: Ρολάν Γκαρός, Γουίμπλεντον και US Open.
Ανάμεσά τους, αγωγές σε τρεις διαφορετικές δικαιοδοσίες, υποσχέσεις για επενδύσεις ύψους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων και ο διαρκής φόβος ενός σεναρίου τύπου LIV Golf, που άλλαξε για πάντα το επαγγελματικό γκολφ.
Για να καταλάβει κανείς πώς φτάσαμε εδώ, πρέπει να γυρίσει πίσω στο 2020.
Τότε ο Τζόκοβιτς, μαζί με τον Καναδό Βάσεκ Ποσπίσιλ, ίδρυσαν την Professional Tennis Players Association (PTPA), ένα ανεξάρτητο συνδικαλιστικό όργανο παικτών.
Το αίτημα ήταν απλό και ταυτόχρονα εκρηκτικό: περισσότερα έσοδα για τους αθλητές, λιγότερη εξουσία στους διοργανωτές, μεγαλύτερη ελευθερία στο εμπορικό κομμάτι και ένα πιο ανθρώπινο αγωνιστικό πρόγραμμα.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Τα στοιχεία που επικαλούνταν ο Σέρβος ήταν αμείλικτα.
Παρά την εκρηκτική αύξηση των εσόδων του τένις, οι παίκτες λαμβάνουν μόλις το 17% των συνολικών κερδών του αθλήματος.
Στο NBA το ποσοστό ξεπερνά το 50%, ενώ στο ποδόσφαιρο θα μπορούσε να φτάσει ακόμα και το 70%.
Την ίδια στιγμή, το καλεντάρι γίνεται όλο και πιο ασφυκτικό, ειδικά μετά τη διεύρυνση των Masters 1000 σε διοργανώσεις δύο εβδομάδων.
«Είναι ένα μη βιώσιμο σύστημα», επαναλάμβανε ο Τζόκοβιτς.
Η PTPA βρήκε γρήγορα απήχηση, κυρίως σε παίκτες που παλεύουν μακριά...