Δίπλα στα πανό που έμεναν κρεμασμένα μία εβδομάδα στην οδό Καππαδοκίας, στην Κάτω Τούμπα Θεσσαλονίκης, η οικογένεια των ηλικιωμένων ανάρτησε αυτή τη φορά το δικό της. Με το μήνυμα ευχαριστεί όσους στάθηκαν κοντά της τις ημέρες αυτές και απέτρεψαν, έστω προσωρινά, την έξωση από το σπίτι.
Στο πανό αναγράφεται «Παππούς Λαοκράτης, Γιαγιά Γεωργία, Σας ευχαριστούμε». Μόλις χθες η οικογένεια πληροφορήθηκε ότι ο νέος αγοραστής αναστέλλει την έξωση έως τον Ιανουάριο, ύστερα από την πίεση που άσκησε το κύμα αλληλεγγύης, χωρίς προηγούμενο.
Ο 77χρονος, καρκινοπαθής και με άνοια, και η 75χρονη σύζυγός του γυρίζουν προσωρινά στην πρώτη τους κατοικία. Θα μείνουν εκεί ώσπου να εκδικαστούν τα ασφαλιστικά μέτρα που έχει καταθέσει η οικογένεια, με αίτημα να μην εκτελεστεί η έξωση.
Ο Νίκος Πολυχρονίδης λέει ότι τα σπίτια του λαού τα σώζει ο λαός
Ο γιος των ηλικιωμένων, Νίκος Πολυχρονίδης, δήλωσε: «Η άλλη πλευρά επικοινώνησε μαζί μας και στη συμφωνία που κάναμε μας δίνει τη διορία να πάμε μέχρι το δικαστήριο του Ιανουαρίου. Άμα κερδίσουμε τότε τα ασφαλιστικά μέτρα μπορούμε επιτέλους να φτάσουμε στο δικαστήριο που θέλουμε, να δικαστούμε και να λύσουμε τα προβλήματά μας».
Συνέχισε λέγοντας: «Τελικά όντως τα σπίτια του λαού τα σώζει ο λαός. Οι μόνοι φορείς που κινήθηκαν είναι αυτοί που πατήσαν το πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι της Καππαδοκίας. Τα συνδικάτα, η Ένωση Ενοικιαστών, πολιτικοί φορείς, απλοί πολίτες, επώνυμοι, οπαδοί ομάδων… Ας καταλάβουμε λοιπόν ότι μόνο εκεί μπορούμε να απευθυνθούμε και να βρούμε κάποια δύναμη για να ανταποκριθούμε και εμείς στον αγώνα μας».
Με έμφαση πρόσθεσε ότι «αυτό που έγινε έξω από αυτό το σπίτι θα γίνει έξω από κάθε σπίτι. Αυτό είναι που πρέπει να διαφυλάξουμε. Μετά από όλο αυτό που έζησα πρέπει να αλλάξουμε γενικά όλοι νοοτροπία. Στην Καππαδοκίας δεν είναι το τέλος ή η μέση μιας ιστορίας. Είναι η αρχή μιας ιστορίας. Έχουν ανοίξει μεγάλο λογαριασμό με τον λαό και θα πρέπει να τον πληρώσουν».
Παράλληλα κάλεσε όσους αντιμετωπίζουν ίδια προβλήματα να μιλήσουν ανοιχτά και να στραφούν σε σωματεία και οργανώσεις. «Δεν είναι ντροπή η πρώτη κατοικία. Δεν είναι εμπορεύσιμο είδος. Η πρώτη κατοικία πρέπει να διασφαλιστεί από το κράτος και άμα δεν είναι άξια αυτή η κυβέρνηση να το κάνει, ας το κάνει η επόμενη ή η μεθεπόμενη. Να το κάνουν όμως. Δεν μπορούν οι πολίτες να μένουν στον δρόμο. Πάρτε του το αυτοκίνητο, πάρτε του οτιδήποτε, την επιχείρηση. Το σπίτι δεν μπορείς να το πάρεις. Δεν είναι μπίζνα η πρώτη κατοικία σε πολιτισμένα κράτη», υπογράμμισε.
Ή χάνουν οι πολίτες τα σπίτια τους ή χάνουν τα funds και οι servicers
Την εξέλιξη χαρακτήρισε νίκη ο Γιάννης Κουρμούλης, μέλος της Επιτροπής Εργατικών Σωματείων ενάντια στους πλειστηριασμούς. «Όπως και να το κάνουμε είναι νίκη. Γιατί πέρα από όλα τα άλλα, δίνει τη δυνατότητα και στέλνει και ένα μήνυμα. Τις μέρες που είμαστε εδώ, με μια πρόχειρη βόλτα που κάναμε για να ενημερώσουμε τη γειτονιά, εμφανίστηκαν άλλες τέσσερις περιπτώσεις. Καταλαβαίνετε τι απαιτεί αυτό το πράγμα από πλευράς οργάνωσης και από πλευράς υποδομής για να μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε όλα αυτά. Και υπάρχει αυτή η οργάνωση. Μέσα από αυτή τη μαζική συμμετοχή όλων, μας δόθηκε η δυνατότητα να κάνουμε το επόμενο βήμα», είπε.
Ο ίδιος καυτηρίασε το νομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ, που ψήφισε η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή, σημειώνοντας ότι «αναβαθμίζει το θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία των funds και των servicers». «Λένε ότι το άρθρο 23 ήταν το αγκάθι, αλλά όλο το υπόλοιπο περιεχόμενο αυτού που έγινε νόμος είναι το ίδιο», ανέφερε. Το δίλημμα που διαμορφώνεται πλέον, τόνισε, είναι «είτε θα χάσουμε εμείς τα σπίτια μας, είτε θα χάσουν τα funds και οι servicers». Και επισήμανε: «Κανένας δεν πρέπει να ντρέπεται, κανένας δεν πρέπει να φοβάται. Εμείς θα συνεχίσουμε κόντρα σε Θεούς και δαίμονες».
Η Βάσω Κουτσουπιά, μέλος της Ένωσης Ενοικιαστών/Ενοικιαστριών Θεσσαλονίκης, εκτίμησε ότι το πάγωμα της έξωσης «είναι μία μικρή νίκη στον αγώνα της οικογένειας και του κινήματος αλληλεγγύης για να σωθεί η πρώτη κατοικία του ηλικιωμένου ζευγαριού, αλλά και συνολικά για το ζήτημα της στεγαστικής κρίσης».
Η ίδια απηύθυνε κάλεσμα σε «όλους τους ανθρώπους που έχουν πρόβλημα, είτε στο νοίκι, είτε σε δάνεια που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν, να απευθυνθούν σε φορείς, οργανώσεις και συλλογικότητες, να οργανωθούν όπου μπορούν, γιατί βλέπουμε ότι μέσα από τον συλλογικό αγώνα μόνο να νικήσουμε μπορούμε, ακόμα και αν οι αντίπαλοί μας φαίνονται πάρα πολύ ισχυροί. Υπάρχει ένας κύκλος κερδοσκοπίας που κάνει τη στέγη προϊόν. Και εμείς αυτό δεν θα το επιτρέψουμε να συμβαίνει από εδώ και πέρα. Η στέγη είναι δικαίωμα. Και τα σπίτια πραγματικά τα σώζει η αλληλεγγύη».

































