Σήμερα, Δευτέρα 9 Νοεμβρίου, η υπόθεση του Γιάννη Καυκά επιστρέφει στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Αστυνομικοί των ΜΑΤ τον είχαν τραυματίσει πολύ βαριά στην απεργιακή διαδήλωση της 11ης Μαΐου 2011. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, η αντιδικία με το Ελληνικό Δημόσιο παραμένει ανοιχτή, αν και διοικητικά δικαστήρια έχουν δεχθεί την ευθύνη του κράτους και του έχουν επιδικάσει αποζημίωση.
Με κείμενό του ο Γιάννης Καυκάς ανατρέχει στη μακρόχρονη δικαστική πορεία της υπόθεσης. Πέρασαν, όπως σημειώνει, σχεδόν δέκα χρόνια προτού αυτή εξεταστεί στο Διοικητικό Πρωτοδικείο. Στη συνέχεια το Εφετείο, με απόφασή του, επιβεβαίωσε ότι το Δημόσιο ευθύνεται και αύξησε το ύψος της αποζημίωσης.
Αρχικά είχαν επιδικαστεί 50.000 ευρώ. Με τις προσφυγές και τις δικαστικές δικαιώσεις που ακολούθησαν, η αποζημίωση έφτασε στο διπλάσιο. Το Δημόσιο, όμως, άσκησε αίτηση αναίρεσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, επιδιώκοντας να ανατραπούν οι αποφάσεις που είχαν εκδοθεί. Σύμφωνα με τον ίδιο, στο ανώτατο διοικητικό δικαστήριο έχουν μεσολαβήσει ήδη τέσσερις αναβολές. Μιλά για διαδικασία που μετατράπηκε σε αδιάκοπη δοκιμασία και καταγγέλλει ότι οι συνεχείς καθυστερήσεις τον εξαντλούν ηθικά και οικονομικά.
Η επίθεση κατά τη γενική απεργία της 11ης Μαΐου 2011
Τραυματίστηκε στη γενική απεργία της 11ης Μαΐου 2011, τότε που οι αντιδράσεις της κοινωνίας στα μνημόνια ήταν έντονες. Κατά την περιγραφή του, οι μαζικές κινητοποιήσεις και οι πορείες εκείνων των ημερών ήταν ο τρόπος με τον οποίο η κοινωνία απαντούσε στις πολιτικές που βρίσκονταν σε εφαρμογή. Την ίδια περίοδο η αστυνομική καταστολή είχε ενταθεί ιδιαίτερα.
Ο ίδιος βρισκόταν στο μπλοκ της Συνέλευσης Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης-Πατησίων, που μαζί με άλλα μπλοκ συμμετείχε στην πορεία η οποία αποχωρούσε από το Σύνταγμα. Οι αστυνομικές δυνάμεις, σύμφωνα με όσα αφηγείται, επιτέθηκαν στους διαδηλωτές ενώ εκείνοι έφευγαν συντεταγμένα. Διμοιρίες των ΜΑΤ, πολλές στον αριθμό, έκλεισαν τα μπλοκ σε κύκλο. Χρησιμοποίησαν χημικά από μικρή απόσταση και έριξαν χειροβομβίδες κρότου-λάμψης μέσα στη διαδήλωση. Παράλληλα, άνδρες της αστυνομίας χτυπούσαν όσους βρίσκονταν εκεί με το μεταλλικό τμήμα των γκλοπ και με τους ατομικούς πυροσβεστήρες που κουβαλούν συγκεκριμένοι άνδρες των διμοιριών.
Στον απολογισμό που δίνει ο ίδιος, περίπου 100 τραυματίες διαδηλωτές μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία της Αττικής, οι περισσότεροι με χτυπήματα στο κεφάλι. Περίπου άλλοι 100 άνθρωποι πήραν πρώτες βοήθειες στο σημείο, επειδή τα ασθενοφόρα δεν έφταναν για να διακομιστούν όλοι οι τραυματίες.
Ο Γιάννης Καυκάς κρατούσε εκείνη την ημέρα το πανό της συλλογικότητάς του. Χτυπήθηκε κατ' επανάληψη στο κεφάλι και στο σώμα. Τα βαρύτερα τραύματα, όπως λέει, ήρθαν από χτυπήματα με πυροσβεστήρα. Υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και μεγάλο επισκληρίδιο αιμάτωμα, με συνέπεια να περιέλθει σε βαθύ κώμα.
Στη διακομιδή του στο νοσοκομείο συνέβαλαν σύντροφοι και συντρόφισσές του, ο αδελφός του και ένας γιατρός, ο οποίος κατάλαβε εγκαίρως τη σοβαρότητα της κατάστασης. Ακολούθησαν επείγον χειρουργείο και νοσηλεία σε καταστολή και διασωλήνωση: δέκα ημέρες στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και δέκα ακόμη στη νευροχειρουργική κλινική του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας.
Οι θεράποντες ιατροί, κατά τα όσα μεταφέρει, χαρακτήρισαν «προθανάτια» την κατάσταση με την οποία έφτασε στο νοσοκομείο. Από το πρώτο επίσημο ιατρικό ανακοινωθέν προκύπτει πως, αν περνούσαν πέντε λεπτά ακόμη, η έκβαση θα μπορούσε να είναι μοιραία.

































