Ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς χαρακτήρισε εύλογα τα αιτήματα των κοινωνικών κινημάτων που φέρνουν κυρίως οι νέοι στη Γαλλία και στην Ευρώπη ενάντια στην αύξηση του κόστους διαβίωσης. Μιλώντας την Πέμπτη στο Γαλλικό Πρακτορείο, τάχθηκε επίσης υπέρ της επιβολής φόρου στον πλούτο.
Μέρος του προβλήματος, ιδίως στη Γαλλία αλλά και σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο, εντοπίζεται κατά τον ίδιο στην ανισότητα ανάμεσα στις γενιές. Μίλησε στο περιθώριο συνάντησης στο Παρίσι της Ανεξάρτητης Επιτροπής για τη Μεταρρύθμιση της Διεθνούς Εταιρικής Φορολογίας (ICRICT), της οποίας είναι συμπρόεδρος.
Οι νέοι, είπε, διαπιστώνουν πως κληρονομούν κόσμο ήδη σημαδεμένο από την κλιματική αλλαγή και την περιβαλλοντική υποβάθμιση. Δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν στέγη. Δεν έχουν την εκπαίδευση που θα τους επέτρεπε να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους. Νέες ανησυχίες προκαλεί και η τεχνητή νοημοσύνη.
Τα παραπάνω ανέφερε ο 83χρονος αμερικανός οικονομολόγος, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας και ένας από τους τρεις επιστήμονες που μοιράστηκαν το Νόμπελ Οικονομίας το 2001.
Κατά τον Στίγκλιτς, η υποτονική ανάπτυξη μαζί με τη διεύρυνση των ανισοτήτων σημαίνουν ότι σημαντικό μέρος του πληθυσμού πιθανόν δεν θα φτάσει το βιοτικό επίπεδο των γονιών του και δεν θα εκπληρώσει τις προσδοκίες του.
Κυρίως οι νέοι είναι εκείνοι που διαδηλώνουν, σημείωσε. Οι ανησυχίες τους τού φαίνονται εύλογες και η εικόνα που έχουν για τον κόσμο τον οποίο κληρονόμησαν δεν του φαίνεται καθόλου παράλογη.
Έσοδα από τη φορολόγηση του πλούτου
Σήμερα έχει συγκεντρωθεί τόσος πλούτος στους πλουσιότερους ανθρώπους, ώστε ακόμη και χαμηλή φορολογία μπορεί να αποδώσει σημαντικά έσοδα, υποστήριξε ο Τζόζεφ Στίγκλιτς.
Προκειμένου να απαντηθούν τα αιτήματα των νέων, σε περίοδο κατά την οποία η Γαλλία εμφανίζει ένα από τα υψηλότερα δημόσια ελλείμματα στην ευρωζώνη, υπάρχει περιθώριο ανόδου των δημόσιων δαπανών, εφόσον αυξηθούν παράλληλα τα φορολογικά έσοδα. Φόρος επί του πλούτου θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πηγή εσόδων, τόνισε.
Το ιδανικό, κατά τον ίδιο, θα ήταν να επιβληθεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης φορολογία τόσο στον πλούτο όσο και στα εταιρικά κέρδη. Η ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, εξήγησε, διευκολύνει σήμερα τη φορολογική βελτιστοποίηση.
Δημόσιες δαπάνες και στρατηγική αυτονομία
Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κολούμπια στη Νέα Υόρκη θεωρεί ωστόσο απαραίτητο η Γαλλία και η Ευρώπη να επανεξετάσουν ορισμένες δημόσιες δαπάνες. Η επισήμανση έρχεται ενώ η γηραιά ήπειρος επιδιώκει να ενισχύσει τη στρατηγική της αυτονομία απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι φοιτητές ενδέχεται να μην έχουν συλλάβει πλήρως αυτή την πραγματικότητα, εξήγησε. Όσοι διαδηλώνουν δεν συνειδητοποιούν πάντοτε ότι η τρέχουσα περίοδος είναι ιδιαίτερα δύσκολη, και μάλιστα πέρα από τους συνηθισμένους περιορισμούς στα δημόσια οικονομικά. Έτσι καθίσταται αναγκαία η προσεκτική αξιολόγηση διαφόρων δημόσιων προγραμμάτων.
Ο Στίγκλιτς τάσσεται συγκεκριμένα υπέρ ενός συνταξιοδοτικού συστήματος με μεγαλύτερη ευελιξία και προσαρμοστικότητα. Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής θα δικαιολογούσε, κατά την κρίση του, να εργαζόμαστε περισσότερο, χωρίς να παραβλέπεται ο επίπονος χαρακτήρας της εργασίας.

































