Η
έκθλιψη
, η αποβολή του τελικού φωνήεντος μιας λέξης, όταν η επόμενη ξεκινά από φωνήεν. Έκθλιψη παθαίνουν συνήθως μπροστά σε όμοια φωνήεντα τα άρθρα
το
,
του
και
τα
, τα μόρια
θα
και
να
, οι αντωνυμίες
με
,
σε
,
το
και
τα
, καθώς και οι προθέσεις
από
,
με
,
σε
και
για
. Έκθλιψη παθαίνουν ορισμένες φορές και μπροστά σε διαφορετικό φωνήεν οι προθέσεις
σε
,
από
και
παρά
. Στη θέση του γράμματος που αποβάλλεται σημειώνουμε την απόστροφο: απ’ όλους, μ’ εσένα, τ’ ουρανού, θ’ ακούσετε, ν’ αρχίσετε, τ’ άλλα, μ’ έδειρε, τ’ άφησε, τ’ ονειρεύτηκες, σ’ εμένα, γι’ αλλού, σ’ αυτόν, απ’ αυτούς, απ’ άκρη σ’ άκρη, παρ’ όλο που.
Η
αφαίρεση
, η αποβολή του αρχικού φωνήεντος (ή και διψήφου, δηλαδή δύο γραμμάτων μαζί που αναλογούν σε ένα φθόγγο) μιας λέξης, όταν η προηγούμενη τελειώνει σε φωνήεν. Αφαίρεση παθαίνουν τύποι του ρήματος με τονισμένο συνήθως το αρχικό φωνήεν, όταν η προηγούμενη λέξη είναι προσωπική αντωνυμία, το ερωτηματικό
πού
, το αναφορικό
που
και τα μόρια
θα
και
να
. Στη θέση του γράμματος που αποβάλλεται σημειώνουμε την απόστροφο: θα ’ρθει, μου ’πε, τα ’φερε, εσύ ’σαι, θα ’χει, να ’μαστε, που ’λεγες, που ’κοψε, πού ’ναι;
Η
συγκοπή
, η αποβολή ενός φωνήεντος ανάμεσα σε δύο σύμφωνα: κορφή (κορυφή), στάρι (σιτάρι), φέρτε (φέρετε), κόψτε (κόψετε).
Η
αποκοπή
, η αποβολή του τελικού φωνήεντος μιας λέξης, όταν η επόμενη ξεκινά από σύμφωνο. Στη θέση του γράμματος που αποβάλλεται σημειώνουμε την απόστροφο: φέρ’ το, κόψ’ το, δώσ’ το, απ’ το σπίτι. Μόνο το επίρρημα
μέσα
γράφεται χωρίς απόστροφο και με τελικό
ς
: μες στη θάλασσα.