Θάνος Μικρούτσικος : Σημειώσεις μιας ζωής - Το αυτοβιογραφικό σημείωμα του εκλιπόντος συνθέτη
Ημερομηνία:
31/12/2019, 11:28 - Εμφανίσεις: 162
Είδε το φως της ζωής σε Îνα νεοκλασικό σπίτι της ΠάτÏας – ΑÏάτου 33 και ΚοÏίνθου στις 13 ΑπÏιλίου του 1947.
Η οικογÎνειά του Ï€ÏοεÏχόταν από παλιό αστικό «τζάκι», που ήÏθε στην ΠάτÏα από τους ΔελφοÏÏ‚ στις αÏχÎÏ‚ του 19ου αιώνα.
Αφησε την τελευταία του πνοή το πεÏασμÎνο Σάββατο στο δωμάτιο 309 του νοσοκομείου ΜετÏοπόλιταν, νικημÎνος από τον καÏκίνο.
Τα 72 χÏόνια που μεσολάβησαν ο Θάνος ΜικÏοÏτσικος – οποίος κηδεÏτηκε χθες σε κλίμα βαθιάς οδÏνης- ÎγÏαψε με τις συνθÎσεις του τη δική του σελίδα στο ελληνικό Ï„ÏαγοÏδι.
Οπως σημείωνε σε αυτοβιογÏαφικό σημείωμα που μας εμπιστεÏτηκε στην τελευταία συνάντησή μας, ξεκίνησε να κάνει μουσική Ï€Ïιν καν πάει στο δημοτικό σχολείο.
«Στην αÏχή εγκαταστάθηκε εντός μου η κλασσική μουσική.
Ο Μπαχ, ο Μπετόβεν, ο ΜότσαÏÏ„.
Παίζοντάς τους στο πιάνο 10-12 χÏόνων ταξίδευα στους δÏόμους της πόλης μου της ΠάτÏας, στις στοÎÏ‚ της, στα νεοκλασικά της, αλλά Îφευγα και Ï€ÎÏαν αυτής.
Σε πόλεις και εποχÎÏ‚ παλιÎÏ‚ που δεν ήξεÏα.
Αυτοσχεδίαζα στο πιάνο με τις ÏŽÏες.
Λίγο πιο μετά λίγο Ï€Ïιν, εκεί στο ’60 νÎες αγάπες.
Ο Χατζιδάκις, ο ΘεοδωÏάκης, το Ï„ÏαγοÏδι δηλαδή.
ΔεÏτεÏο αγκωνάÏι εντός μου.
ΧÏωστάω και σε αυτοÏÏ‚ ταξίδια αλλά και πόνους αφόÏητους.
Ο αυστηÏός δάσκαλος του Ωδείου εξασκείτο με τον χάÏακα στα δάχτυλά μου για να πάψω να τους παίζω στο πιάνο.
Δεν σταμάτησα να τους παίζω.
Αλλαξα δάσκαλο.
ΤÎλος στο Πανεπιστήμιο ανακάλυψα νÎους μουσικοÏÏ‚ κόσμους.
Η μεταπολιτική Avant quarde μουσική, νÎοι ήχοι, νÎες θεωÏίες, Îγινε η καθημεÏινότητά μου.
ΚαινοÏÏγια ταξίδια, νÎα όνειÏα, άγνωστοι τόποι.
Από την αÏχή όμως που συνÎβαιναν όλα αυτά εισήλθαν στη ζωή μου και οι ποιητÎÏ‚.
Ηθικός αυτουÏγός ο πατÎÏας μου που κÏατώντας με στην αγκαλιά του, από τα 5 μου χÏόνια Î¼Î¿Ï Î´Î¹Î¬Î²Î±Î¶Îµ ποιήματα σχεδόν κάθε βÏάδυ.
Από τότε θυμάμαι απÎξω όλα τα ποιήματα του ΚαÏυωτάκη.
Αλλά και Καβάφη και Ρίτσο και όλους σχεδόν τους ελάσσονες ποιητÎÏ‚ που δεν είναι όσο ελάσσονες τους είπαν».
Η ποίηση Îγινε η δεÏτεÏη διάσταση της καθημεÏινότητάς του.
«Κάποιες φοÏÎÏ‚ – θυμάμαι – Îπιανα τον εαυτό μου να μιλάει ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
|
|
|