[attachment=4016:cross.jpg]Κάποτε, κάποιος νεαÏός Îφτασε στα ÏŒÏια της απελπισίας. Πολλά τα Ï€Ïοβλήματα. Ήταν πελαγωμÎνος. ΑντικÏίζοντας μόνο αδιÎξοδο, Îπεσε στα γόνατα Ï€Ïοσευχόμενος, λÎγοντας:
“ΚÏÏιε, δεν μποÏÏŽ να συνεχίσω, δεν αντÎχω άλλο. Ο σταυÏός που κουβαλώ είναι Ï€Î¿Î»Ï Î²Î±ÏÏÏ‚, ασήκωτοςâ€.
Ο ΚÏÏιος αποκÏίθηκε:
“Παιδί μου, εάν δεν μποÏείς να βαστάξεις το βάÏος του σταυÏÎ¿Ï ÏƒÎ¿Ï…, τότε πήγαινε και τοποθÎτησΠτον μÎσα σε αυτό το δωμάτιο. ΎστεÏα, άνοιξε πάλι την πόÏτα και διάλεξε όποιον σταυÏÏŒ επιθυμείς.†Ο άνθÏωπος φανεÏά ανακουφισμÎνος απάντησε, “Σ’ευχαÏιστώ ΚÏÏιΠμουâ€. Και στη συνÎχεια, Îκανε ÏŒ,τι του είπε ο Θεός. Καθώς μπήκε στο δωμάτιο, είδε πολλοÏÏ‚ σταυÏοÏÏ‚, μεÏικοί ήταν τόσο μεγάλοι ώστε να μην φαίνονται οι κοÏυφÎÏ‚ τους. Άλλοι ήταν μÎÏ„Ïιοι. Αυτός ανακάλυψε Îναν μικÏοσκοπικό σταυÏÏŒ που ÎγεÏνε πάνω σε Îναν μακÏινό τοίχο.
“Θα ήθελα αυτόν τον σταυÏÏŒ, ΚÏÏιεâ€, ψιθÏÏισε ο νεαÏός.
Τότε ο ΚÏÏιος του απάντησε:
“ Παιδί μου, ξÎÏεις, αυτός είναι ο δικός σου σταυÏός που μόλις ÎφεÏες εδώ μÎσα!â€
Όταν τα Ï€Ïοβλήματα της ζωής φαίνονται ακατανίκητα και απÏοσπÎλαστα και δεν μποÏοÏν ν’αντιμετωπιστοÏν. Όταν ο σταυÏός που σηκώνεις είναι βαÏÏÏ‚. Μην τα χάνεις, μην ολιγοψυχήσεις και αποθαÏÏυνθείς. Θα βοηθηθείς Ï€Ïαγματικά αν κοιτάξεις Ï„ÏιγÏÏω σου. Τότε θα δεις καταστάσεις, σταυÏοÏÏ‚ τεÏάστιους, που άλλοι άνθÏωποι καλοÏνται να σηκώσουν. Τότε θα ανακαλÏψεις ότι ο δικός σου σταυÏός πολλÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ είναι Ï€Î¿Î»Ï ÎµÎ»Î±Ï†ÏÏÏ‚ σε σÏγκÏιση με τους σταυÏοÏÏ‚ των άλλων συνανθÏώπων σου. Και μόνο τότε, μποÏείς να θεωÏήσεις τον εαυτό σου Ï€Î¿Î»Ï Ï€Î¹Î¿ «τυχεÏό» από ÏŒ,τι φανταζόσουν ποτΠ. Θυμάσαι, για εκείνον, λÎγεται, που παÏαπονιόταν πως δεν είχε παποÏτσια, ως ότου συνάντησε κάποιον που δεν είχε πόδια. ΕυχαÏίστησε τον Θεό γι’αυτά που Îχεις και όχι αυτά που στεÏείσαι.
Όποιος και αν είναι ο σταυÏός σου, όποιος και αν είναι ο πόνος σου, μη ξεχνάς, μετά την μπόÏα την δαιμονική, θα'Ïθει η λιακάδα η Θεϊκή...
ΜποÏεί να παÏαπατάς, μποÏεί ακόμα και να Ï€Îφτεις, όμως ο Θεός είναι πάντοτε εκεί για να σε βοηθήσει να τα ξεπεÏάσεις.
Πηγή: www.agioritikovima.gr
“ΚÏÏιε, δεν μποÏÏŽ να συνεχίσω, δεν αντÎχω άλλο. Ο σταυÏός που κουβαλώ είναι Ï€Î¿Î»Ï Î²Î±ÏÏÏ‚, ασήκωτοςâ€.
Ο ΚÏÏιος αποκÏίθηκε:
“Παιδί μου, εάν δεν μποÏείς να βαστάξεις το βάÏος του σταυÏÎ¿Ï ÏƒÎ¿Ï…, τότε πήγαινε και τοποθÎτησΠτον μÎσα σε αυτό το δωμάτιο. ΎστεÏα, άνοιξε πάλι την πόÏτα και διάλεξε όποιον σταυÏÏŒ επιθυμείς.†Ο άνθÏωπος φανεÏά ανακουφισμÎνος απάντησε, “Σ’ευχαÏιστώ ΚÏÏιΠμουâ€. Και στη συνÎχεια, Îκανε ÏŒ,τι του είπε ο Θεός. Καθώς μπήκε στο δωμάτιο, είδε πολλοÏÏ‚ σταυÏοÏÏ‚, μεÏικοί ήταν τόσο μεγάλοι ώστε να μην φαίνονται οι κοÏυφÎÏ‚ τους. Άλλοι ήταν μÎÏ„Ïιοι. Αυτός ανακάλυψε Îναν μικÏοσκοπικό σταυÏÏŒ που ÎγεÏνε πάνω σε Îναν μακÏινό τοίχο.
“Θα ήθελα αυτόν τον σταυÏÏŒ, ΚÏÏιεâ€, ψιθÏÏισε ο νεαÏός.
Τότε ο ΚÏÏιος του απάντησε:
“ Παιδί μου, ξÎÏεις, αυτός είναι ο δικός σου σταυÏός που μόλις ÎφεÏες εδώ μÎσα!â€
Όταν τα Ï€Ïοβλήματα της ζωής φαίνονται ακατανίκητα και απÏοσπÎλαστα και δεν μποÏοÏν ν’αντιμετωπιστοÏν. Όταν ο σταυÏός που σηκώνεις είναι βαÏÏÏ‚. Μην τα χάνεις, μην ολιγοψυχήσεις και αποθαÏÏυνθείς. Θα βοηθηθείς Ï€Ïαγματικά αν κοιτάξεις Ï„ÏιγÏÏω σου. Τότε θα δεις καταστάσεις, σταυÏοÏÏ‚ τεÏάστιους, που άλλοι άνθÏωποι καλοÏνται να σηκώσουν. Τότε θα ανακαλÏψεις ότι ο δικός σου σταυÏός πολλÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ είναι Ï€Î¿Î»Ï ÎµÎ»Î±Ï†ÏÏÏ‚ σε σÏγκÏιση με τους σταυÏοÏÏ‚ των άλλων συνανθÏώπων σου. Και μόνο τότε, μποÏείς να θεωÏήσεις τον εαυτό σου Ï€Î¿Î»Ï Ï€Î¹Î¿ «τυχεÏό» από ÏŒ,τι φανταζόσουν ποτΠ. Θυμάσαι, για εκείνον, λÎγεται, που παÏαπονιόταν πως δεν είχε παποÏτσια, ως ότου συνάντησε κάποιον που δεν είχε πόδια. ΕυχαÏίστησε τον Θεό γι’αυτά που Îχεις και όχι αυτά που στεÏείσαι.
Όποιος και αν είναι ο σταυÏός σου, όποιος και αν είναι ο πόνος σου, μη ξεχνάς, μετά την μπόÏα την δαιμονική, θα'Ïθει η λιακάδα η Θεϊκή...
ΜποÏεί να παÏαπατάς, μποÏεί ακόμα και να Ï€Îφτεις, όμως ο Θεός είναι πάντοτε εκεί για να σε βοηθήσει να τα ξεπεÏάσεις.
Πηγή: www.agioritikovima.gr

































