Κοινωνικά δικαιώματα: Μια ιδέα που ήρθε πια η ώρα να εφαρμοστεί Ημερομηνία:
Σήμερα 21/3/2026, 15:48 - Εμφανίσεις: 16
Πώς καταφέρνουν οι κυβερνήσεις της Ευρώπης να βρουν τον δρόμο τους μέσα από μια ολοένα και πιο έντονη συσσώρευση κρίσεων που απειλούν να τις κατακλύσουν; Νιώθουν να δέχονται χτυπήματα από όλες τις πλευρές – αν και τα χτυπήματα, στην πραγματικότητα, τα δέχονται οι πολίτες τους: από το κόστος διαβίωσης και τις αυξανόμενες ανισότητες, από την επιστημονικά υποβοηθούμενη επισφάλεια της αγοράς εργασίας, από την κλιματική αλλαγή και τα ακραία καιρικά φαινόμενα, από τους βίαιους πολέμους στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, αλλά και από το γενικό αίσθημα ότι τα κοινωνικά δικαιώματα υποβαθμίζονται όλο και περισσότερο.
Η απλή φόρμουλα που επικρατούσε για δεκαετίες από τη δεκαετία του 1980 – να αφήσουμε την αγορά να εντοπίσει μια φυσική ισορροπία – είχε απαξιωθεί από την πρώτη από αυτές τις κρίσεις, την οικονομική κατάρρευση του 2008.
Πάντως, αν κάποια κυβέρνηση επιστρέψει στο προσκήνιο, η αυξανόμενη δυσπιστία του κοινού αποδυναμώνει τις προσπάθειές της. Αυτό εκμεταλλεύονται τα λαϊκιστικά και ακροδεξιά κόμματα τα οποία, όπως και στη δεκαετία του 1930, προσφέρουν νοσταλγικούς εθνικούς μύθους ως «λύσεις» χωρίς ουσία, αλλά βρίσκουν ακροατήριο μεταξύ των κοινωνικά ανασφαλών για τις επιθέσεις τους κατά των καθολικών κανόνων.
Και η διεθνής τάξη που βασίζεται σε κανόνες, η οποία θα μπορούσε να βοηθήσει τις κυβερνήσεις της Ευρώπης να ηρεμήσουν αυτή την «τέλεια» παγκόσμια καταιγίδα, έχει οδηγηθεί στο χείλος του γκρεμού από αυτό το παράξενο ζευγάρι ακροδεξιών ηγετών, τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βλαντίμιρ Πούτιν – ενωμένους μόνο στην αποφασιστικότητά τους να γυρίσουν την ιστορία προς τα πίσω και να ξαναβάλουν τη συλλογική Ευρώπη σε εθνικά κουτιά, όπως τονίζεται χαρακτηριστικά ο Ρόμπιν Γουίλσον, ειδικός σύμβουλος του Συμβουλίου της Ευρώπης σε θέματα διαπολιτισμικής ένταξης, σε ανάλυσή του στο Social Europe.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Απίστευτα μετριοπαθής Πάντως, αναδύεται μια απίστευ...