Γιατί ο Ερντογάν «αγάπησε» έναν παλιό του αντίπαλο - Άλλους τους φυλακίζει, κάποιους τους επιλέγει Ημερομηνία:
Σήμερα 30/5/2026, 06:24 - Εμφανίσεις: 23
«Όσο αυτός ο κύριος είναι στην ηγεσία του CHP, η δουλειά μας είναι εύκολη».
Αυτό είχε δηλώσει ο Ταγίπ Ερντογάν όταν ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου ανέλαβε την ηγεσία του CHP το 2012.
Μετά από ένα τριετές διάλειμμα, ο τελευταίος επιστρέφει στην προεδρία του κόμματος, χάρη στον… αντίπαλό του, αποκαλύπτοντας έναν νέο ευφάνταστο τρόπο αυταρχικής διακυβέρνησης με δημοκρατικό περιτύλιγμα.
Στις 21 Μαΐου 2026, τα τουρκικά δικαστήρια ακύρωσαν το συνέδριο του 2023 του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), της αξιωματικής αντιπολίτευσης, επικαλούμενα καταγγελίες για εξαγορά ψήφων μεταξύ των συνέδρων.
Ήταν το γεγονός που έφερε τον Οζγκιούρ Οζέλ στην προεδρία του CHP στη θέση του Κιλιτσντάρογλου.
Έτσι οι δικαστές ανέστειλαν την ηγεσία του κόμματος δηλαδή καθαίρεσαν τον Οζέλ και διέταξαν την επαναφορά του πρώην προέδρου Κιλιτσντάρογλου.
Είδαμε μάλιστα εικόνες δίχως προηγούμενο, στις οποίες αστυνομικές δυνάμεις απομάκρυναν βίαια την ηγεσία από τα γραφεία του κόμματος.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Η Τουρκία έχει παράδοση στη διάλυση κομμάτων και εξόντωση αντιπάλων.
Να υπενθυμιστεί ότι έχει συλληφθεί ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου τον Μάρτιο του 2025.
Το 2016 είχε φυλακιστεί ο τότε συμπρόεδρος του φιλοκουρδικού Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP) Σελαχατίν Ντεμιρτάς.
Το επίσημο τουρκικό κράτος έχει χειραγωγήσει στο παρελθόν τη δικαιοσύνη για να διαλύσει πολιτικά κόμματα.
Από το Κόμμα Ευημερίας του Νετσμετίν Ερμπακάν, που απαγορεύτηκε το 1998, έως μια μακρά σειρά κουρδικών κομμάτων (Κόμμα Εργασίας του Λαού, Κόμμα Δημοκρατίας, Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα, Κόμμα Δημοκρατικής Κοινωνίας και HDP).
Τι αλλάζει με την απόφαση της 21ης Μαΐου Η αυταρχική διολίσθηση της Τουρκίας έχει περάσει από πολλά ορόσημα την τελευταία δεκαετία, σημειώνει ο ειδικός στην αμερικανική δεξαμενή σκέψης, Αραβικό Κέντρο, Σαλίμ Τσεβίκ, με ανάλυσή του στο Foreign Policy.