«Πόλεμος», «θάνατος», «κόλαση» - Ξεκίνησαν οι καταθέσεις επιζώντων της τραγωδίας στα Τέμπη

Με τις καταθέσεις επιζώντων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών συνεχίστηκε η 40ή δικάσιμος της δίκης ενώπιον του τριμελούς εφετείου κακουργημάτων Λάρισας.

Η Ιωάννα Παπαγιαννίδου, επιζήσασα του δυστυχήματος, η οποία επέβαινε στο τρίτο βαγόνι, άνοιξε τον κύκλο των καταθέσεων από τραυματίες και επιβάτες της μοιραίας αμαξοστοιχίας.«Βγήκα από το παράθυρο και ήμουν σαν χαμένη.

Με βοήθησε μια κοπέλα, η Ζωή από την περιοχή της Κατερίνης», επισήμανε.

«Όταν έφτασα στη Θεσσαλονίκη με το λεωφορείο, ο άνδρας μου μού δήλωσε ότι ήμουν σαν νεκρή.

Δεν μπορώ από εκείνη τη μέρα να κοιμηθώ ήρεμα», τόνισε, περιγράφοντας τον αντίκτυπο που είχε το δυστύχημα στη ζωή της.

Επέζησε μόνον μία εργαζόμενη της επιβατικής αμαξοστοιχίας Ακολούθησε η κατάθεση της Χρυσάνθης Κρεβάικα, εργαζόμενης στην καθαριότητα της επιβατικής αμαξοστοιχίας και μοναδικής επιζήσασας μεταξύ των εργαζομένων του επιβατικού τρένου.

«Εκτινάχθηκα στη μέση του τρένου, έχασα τις αισθήσεις μου.

Ήμασταν στο τελευταίο βαγόνι.

Κατάλαβα ένα απότομο μπαμ, δεν έκοβε ταχύτητα σιγά-σιγά», υπογράμμισε.document.addEventListener("DOMContentLoaded", function () {lazym2();}); «Νοσηλεύτηκα.

Έμαθα τι έγινε όταν βγήκα από το νοσοκομείο, μετά από δύο μέρες», συμπλήρωσε.

«Είχα ζήσει έναν πόλεμο εκεί μέσα» Η Μαρία Λαζαρίδου, επιβάτιδα του τρίτου βαγονιού, ταξίδευε τη μοιραία νύχτα μαζί με τη μητέρα της και την έξι μηνών κόρη της.

«Πρώτη φορά έκανα αυτή τη διαδρομή», τόνισε.

«Θυμάμαι πολλά πράγματα πριν από τη σύγκρουση», δήλωσε, περιγράφοντας όσα θυμάται από την πορεία της επιβατικής αμαξοστοιχίας.

«Όταν έβαζα το μπιμπερό της μικρής στο στόμα της… θυμάμαι να φεύγει απότομα από τα χέρια μου.

Μετά ξύπνησα, πεσμένη στα γόνατα, στον διάδρομο.

Άνοιξα τα μάτια μου, υπήρχε σκοτάδι, ακριβώς δίπλα μου ήταν η φωτιά, παρευρίσκονταν ουρλιαχτά, άνθρωποι με αίμα στο πρόσωπό τους.

Και συνειδητοποιώ ότι δεν έχω το μωρό.

Άρχισα να φωνάζω το μωρό μου», κατέθεσε.

«Φώναξα το όνομά της και άρχισε να κλαίει.

Ένα παιδί που με βοηθούσε τη βρήκε.

Η φωτιά ήταν ακριβώς δίπλ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr