Για δεκαετίες, το τικ (teak) δεν ήταν απλώς ένα υλικό. Ήταν δήλωση ισχύος, ποιότητας και κύρους. Βαρύ, ανθεκτικό στο αλάτι και τη σήψη, με βαθύ καφέ χρώμα που «γερνά» αριστοκρατικά, αποτέλεσε το χρυσό πρότυπο για καταστρώματα και εσωτερικούς χώρους πολυτελών σκαφών. Σήμερα όμως, αυτό το σύμβολο της ναυτικής πολυτέλειας μετατρέπεται σε πονοκέφαλο για τη βιομηχανία. Η αφορμή δεν ήταν μόνο περιβαλλοντική. Ήταν και πολιτική, νομική, αλλά και εμπορική. Η σκιά της Μιανμάρ στο yachting και τα πρόστιμα-καμπανάκι Το πιο καλής ποιότητας τικ προέρχεται ιστορικά από παρθένα δάση της Μιανμάρ, από δέντρα δεκαετιών ή και αιώνων. Όμως η εμπορία του ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από τους στρατιωτικούς μηχανισμούς της χώρας. Μετά το πραξικόπημα του 2021, η Δύση επέβαλε αμείλικτες κυρώσεις, καθιστώντας την εισαγωγή αυτού του ξύλου παράνομη σε ΗΠΑ, ΕΕ και Ηνωμένο Βασίλειο.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Παρόλα αυτά, το τικ συνέχισε να «τρυπώνει» στις εφοδιαστικές αλυσίδες, συχνά βαφτισμένο ως προϊόν
Διαβάστε περισσότερα |