Ποιος φοβάται το μολύβι;
Ημερομηνία:
25/6/2014, 09:35 - Εμφανίσεις: 142
«Φοβάσαι; Ακουσε, παλικάÏι μου, όταν κÏατάς Îνα σημειωματάÏιο και Îνα στιλό, αυτός που Ï€ÏÎπει να φοβάται είναι ο δήμαÏχος και όχι εσÏ». Τα λόγια αυτά θυμάται ακόμα ο ΑÏτοÏÏο Î ÎÏεθ ΡεβÎÏτε, ο συγγÏαφÎας που ξεκίνησε ως μαθητευόμενος ÏεπόÏÏ„ÎµÏ ÏƒÏ„Î·Î½ εφημεÏίδα της ΚαÏθαγÎνης «Η αλήθεια» (La verdad) σε ηλικία μόλις 16 ετών. Του τα είπε ο ÎμπειÏος αÏχισυντάκτης που τον Îστελνε να πάÏει συνÎντευξη από τον δήμαÏχο της πόλης για την καταστÏοφή αÏχαιολογικών ευÏημάτων και ο φÎÏελπις τότε δημοσιογÏάφος είχε εκφÏάσει φόβο να αναλάβει τόσο μεγάλη ευθÏνη. Οταν κάποιος ξεκινά με το όνειÏο της δημοσιογÏαφίας –υπό κανονικÎÏ‚ συνθήκες, όχι γιατί θαμπώθηκε από τα φώτα της τηλεόÏασης και τα ακÏιβά κοστοÏμια των τηλεπαÏουσιαστών- Îχει το κεφάλι του γεμάτο με ιδÎες όπως η δικαιοσÏνη, η υπεÏάσπιση της αλήθειας, η γνώση του κόσμου.. και η αντικειμενική ενημÎÏωση του κοινοÏ. ΣίγουÏα κÏÏβεται κάπου και μια μικÏή δόση ναÏÎºÎ¹ÏƒÏƒÎ¹ÏƒÎ¼Î¿Ï â€“Î´Î¹Î±Ï†Î¿Ïετικά θα ÎγÏαφε μόνο για τον εαυτό του. Επίσης γÏήγοÏα συνειδητοποιεί ότι το να υπηÏετείς αυτό που αποκαλοÏμε Ï„ÎταÏτη εξουσία είναι μια δÏσκολη δουλειά, με πίεση, άγχος, κινδÏνους απÏόβλεπτους και διαφόÏων ειδών, άγÏια ωÏάÏια, κυÏίως για τους ÏεπόÏτεÏ, και πλÎον χÏήματα που οÏιακά αγγίζουν το αξιοπÏεπÎÏ‚. Απαιτείται Ï€Î¿Î»Ï Î¼ÎµÎ³Î¬Î»Î· αντοχή, σωματική, αλλά κυÏίως ψυχική και πνευματική, για να συνεχίσεις διατηÏώντας ακÎÏαιο τον αξιακό πυÏήνα σου και την αθωότητα με την οποία ξεκίνησες, ώστε κάθε μÎÏα να γίνεσαι πεÏισσότεÏο επαγγελματίας, πεÏισσότεÏο αποτελεσματικός, χωÏίς όμως να χάνεις τον αÏχικό ιδεαλισμό στην ουσία του. Είναι μια καθημεÏινή μάχη με τον εαυτό σου και τον κόσμο γÏÏω σου, στην οποία όμως η νίκη δεν ÎÏχεται πάντα. Φόβος, λοιπόν. Για τον φόβο των πολιτικών δεν μποÏÏŽ να εκφÎÏω γνώμη, μάλλον γιατί συνήθως δεν είναι δυνατόν να τον διαγνώσω. Τον κÏÏβουν μάλλον Ï€Î¿Î»Ï ÎºÎ±Î»Î¬ πίσω από τη διά του λόγου επιθετικότητά τους, την ξÏλινη γλώσσα και τις Ï€Ïοσπάθειες να μας πείσουν ότι όλα γίνονται για το καλό μας. Πόσο μάλλον για ισχυÏοÏÏ‚ των άλλων κατηγοÏιών. Η αλαζονεία της όποιας εξουσίας, ανά τον κόσμο, εξακολουθεί να υπάÏχει: ισχυÏοί εÏγοδότες εκβιάζουν νυν και μÎλλοντες εÏγαζομÎνους σαν να είναι αναλώσιμοι δοÏλοι, χÏηματιστÎÏ‚, παÏά την κÏίση που Ï€Ïοκάλεσαν, εξακολουθοÏν να παίζουν με τα χÏήματα και τις ζωÎÏ‚ πολιτών και ασφαλισμÎνων, επιχειÏηματίες πιÎζουν και πετυχαίνουν νομοθετήματα που ευνοοÏν την κεÏδοφοÏία τους, ανεξαÏτήτως αν αυτή θÎτει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία ή το πεÏιβάλλον. Οσο για τους λογής Ï€ÏοεστοÏÏ‚, εξακολουθοÏν να στηÏίζουν την εξουσία τους στις γνωστÎÏ‚ εξυπηÏετήσεις και πελατειακÎÏ‚ σχÎσεις. Και υπάÏχουν δημοσιογÏάφοι που Îχουν συμβάλει σε όλα τα παÏαπάνω. Αυτός που φοβάται πλÎον είναι ο πολίτης και όχι ο ισχυÏός. Το «τίποτα δεν αλλάζει», που ακοÏμε πλÎον παντοÏ, δεν είναι Îνδειξη απογοήτευσης, είναι απόδειξη φόβου: για το καινοÏÏγιο, το διαφοÏετικό, το καλÏτεÏο. Ισως γι’ αυτό δεν ψηφίζει, δεν συμμετÎχει, αδιαφοÏεί. Î ÏŽÏ‚ ανατÏÎπεται ο φόβος; Οι δημοσιογÏάφοι μποÏοÏμε να κάνουμε μια αÏχή – κάθε μÎÏα είναι καινοÏÏγια όταν θÎλεις να βÏεις και να αποκαλÏψεις την αλήθεια. Και να το κάνεις σφαιÏικά, χωÏίς παÏωπίδες και πίσω σκÎψεις. Ας στÏÎψουμε την Ï€Ïοσοχή μας Ï€Ïώτα στον πολίτη, σε κάθε πολίτη, στον άνθÏωπο, και μετά στα υπόλοιπα. Τα χαÏτιά και τα μολÏβια μας ανήκουν Ï€Ïωτίστως σ’ εκείνον. Ο ΡεβÎÏτε, αÏθÏογÏαφώντας στην «El PaÃs», επισημαίνει πως ο μόνος ανασταλτικός παÏάγοντας για τον πολιτικό, τον χÏηματιστή, τον Ï€Ïοεστό ή τον κάθε μεγαλοπαÏάγοντα, όταν φτάνει στο υψηλότεÏο επίπεδο ισχÏος, είναι ο φόβος. Δεν υπάÏχει άλλη λÎξη, κανÎνας άλλος ÏŒÏος. ΧωÏίς τον φόβο, η ισχÏÏ‚ γίνεται τυÏαννία. Ακόμη και αν τα παÏαπάνω λόγια, που Ï€ÏοÎÏχονται από τον συντάκτη μιας επαÏχιακής εφημεÏίδας, ενδεχομÎνως δείχνουν αλαζονεία και ειπώθηκαν πολλά χÏόνια πίσω â€“Ï€Î¿Î»Ï ÎºÎ±Î¹ÏÏŒ Ï€Ïιν από το διαδίκτυο και τα μÎσα κοινωνικής δικτÏωσης-, φανεÏώνουν την αλήθεια.
ΑÏχοντία ΚάτσουÏα / efsyn
Πηγή: greekmme.blogspot.com
|
|
|