Επιμένει τελικά ο κανιβαλισμός στα ΜΜΕ;
Ημερομηνία:
6/11/2014, 09:28 - Εμφανίσεις: 80
 Μιντιακοί αυτοσαÏκασμοί του Γιάννη ΚιμπουÏόπουλου στην "Αυγή της ΚυÏιακής" ΕπιτÏÎψτε μου να καταχÏαστώ τον χώÏο με Îνα ολίγον αυτοαναφοÏικό κείμενο. Που μποÏεί, πάντως, να Îχει ευÏÏτεÏο ενδιαφÎÏον. Ξεκινώ από τον τίτλο. Η λÎξη σαÏκάζω, από το σαÏξ- σαÏκός, αÏχικά σήμαινε ξεσκίζω σάÏκες. ΑÏγότεÏα απÎκτησε τη μεταφοÏική Îννοια που γνωÏίζουμε: ειÏωνεÏομαι, αλλά με τόσο δηκτικό (εκ του δάκνω=δαγκώνω) Ï„Ïόπο, που μοιάζει με δάγκωμα, με ξÎσκισμα σάÏκας. Η γλώσσα κόκκαλα δεν Îχει και κόκκαλα τσακίζει, λÎμε, πόσο μάλλον σάÏκες. Ο σαÏκασμός, όμως, μποÏεί να Îχει και εντελώς μαζοχιστικό στόχο, οπότε γίνεται αυτοσαÏκασμός. Αυτά με την ετυμολογία.
Στο θÎμα τώÏα. Ο σαÏκασμός και ο αυτοσαÏκασμός μποÏεί να Îχουν στις μÎÏες μας μια ανυπόφοÏη σχÎση με την αÏχική τους κυÏιολεξία, όταν αφοÏοÏν τις σχÎσεις ÎºÎ±Î½Î¹Î²Î±Î»Î¹ÎºÎ¿Ï Î±Î½Ï„Î±Î³Ï‰Î½Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï Î±Î½Î¬Î¼ÎµÏƒÎ± σε επιχειÏήσεις, κλάδους, εÏγαζόμενους. Καθώς η μνημονιακή «πÏοσαÏμογή» της οικονομίας συÏÏικνώνει δÏαματικά τη «λεία» των επιχειÏήσεων, την «πίτα» των αγοÏών, τις δουλειÎÏ‚ και τους μισθοÏÏ‚ των εÏγαζομÎνων, ο ανταγωνισμός όλων με όλους φτάνει σε αυτο-σαÏκαστικά επίπεδα.
Τα ΜΜΕ είναι χαÏακτηÏιστικό πεδίο της μάχης. Τις μÎÏες αυτÎÏ‚ κυκλοφοÏεί μια νÎα εβδομαδιαία εφημεÏίδα που ονομάζεται «ΕπÎνδυση», από τον όμιλο (πλÎον) ΚουÏτάκη. Η εφημεÏίδα «επενδÏει» στο κενό που άφησε εδώ και δÎκα μήνες η εκτός κυκλοφοÏίας συνώνυμη εφημεÏίδα «Επενδυτής». Εδώ και Îνα μήνα, επίσης, κυκλοφοÏεί μια ακόμη εβδομαδιαία εφημεÏίδα, του πασίγνωστου «πÏωταθλητή» εκδοτικών χÏεοκοπιών Μ. ΑνδÏουλιδάκη, υπό τον τίτλο «ΕξÎλιξη». Αυτό που Ï€Ïαγματικά «εξελίσσεται» στην «ΕξÎλιξη» είναι η εφημεÏίδα που κάποτε ανήκε στον ίδιο «εκδότη», άλλαξε χÎÏια Ï„ÎσσεÏις φοÏÎÏ‚, και τώÏα εμφανίζεται ως οικονομικό Îνθετό της, υπό τον τίτλο «ο αυθεντικός Επενδυτής». Το «αυθεντικός», εννοείται, στις διαφημίσεις εξαφανίζεται.
Αυτό που δεν γνωÏίζουν οι αναγνώστες που ίσως αγοÏάσουν τις δÏο εφημεÏίδες είναι ότι η «γÎννησή» τους συναÏτάται μεν τον «θάνατο» της Ï€Ïοκατόχου τους, του «κανονικοÏ» Επενδυτή, και με τον εÏγασιακό «θάνατο» μεÏικών δεκάδων εÏγαζομÎνων (Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î¿Ï…Ï‚ και ο υπογÏάφων, παÏ’ ότι ομολογεί ότι «βολεÏτηκε» σε νÎο πεδίο), τους οποίους οι ιδιοκτήτες του άφησαν απλήÏωτους, ανασφάλιστους, ξεκÏÎμαστους, με πλήθος παÏανομιών που απασχολοÏν ήδη τη ΔικαιοσÏνη. Η ΕΣΗΕΑ Îχει καταγγείλει το «πλιάτσικο» με τους τίτλους των εφημεÏίδων. Ωστόσο, οι μεν εκδότες των νÎων βεÏσιόν «Επενδυτή» κÏÏβονται πίσω από την τυπική νομιμότητα που επιτÏÎπει τον «κανιβαλισμό», οι δε εκδότες του «κανονικοÏ» Επενδυτή (Σκαναβής – ΜπενÎκος) μια χαÏά βολεÏονται από την εξÎλιξη: Ελπίζουν ότι η αγοÏά θα ενταφιάσει οÏιστικά τις τεÏάστιες υποχÏεώσεις τους Îναντι εÏγαζομÎνων, Ταμείων, Δημοσίου, Ï„Ïαπεζών, οι ίδιοι θα αφιεÏωθοÏν απεÏίσπαστοι στη διάσωση της άλλης υπεÏχÏεωμÎνης εφημεÏίδας τους, του «ΕλεÏθεÏου ΤÏπου», και, τελικώς, οι λίγοι και καλοί survivors θα βολευτοÏν στο συÏÏικνωμÎνο μετα-μνημονιακό μιντιακό σÏμπαν.
Αυτό είναι μια ιστοÏία μάλλον κοινότοπη για τα σαÏκαστικά και αυτοσαÏκαστικά ήθη του επιχειÏÎ·Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Î±Î½Ï„Î±Î³Ï‰Î½Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï. Δεν σοκάÏει πια η πειÏατική μεθοδολογία που επικÏατεί, στηÏιγμÎνη πάνω στη διάτÏητη «νομιμότητα» -εÏγασιακή, ασφαλιστική, επιχειÏηματική- που Îχει αφήσει η «μεταÏÏυθμιστική» πλημμυÏίδα.
Εκείνο που, Ï€Ïοσωπικά τουλάχιστον, με σοκάÏει είναι η χαλαÏότητα με την οποία υπεισÎÏχονται στο ίδιο ηθικό σÏμπαν οι εÏγαζόμενοι: Κανείς δεν βÏίσκει κάτι αυτοκαταστÏοφικό στη δημιουÏγία ενός νÎου Ï€Ïοϊόντος πάνω στην εξαφάνιση του παλιοÏ. Κανείς δεν βÏίσκει παÏάδοξο να δουλÎψει σε μια νÎα εφημεÏίδα, απόλυτη Ï€Ïοσομοίωση της παλιάς που οδηγήθηκε στη χωματεÏή. Κανείς δεν βÏίσκει Ï€Ïοβληματικό το ότι η θÎση εÏγασίας που καταλαμβάνει Ï€ÏοϋποθÎτει την καταστÏοφή μιας άλλης. Κανείς δεν θεωÏεί αφÏσικο το να «πÏοχωÏά μπÏοστά» αφήνοντας τους άλλους πίσω, με αποδυναμωμÎνα τα διαπÏαγματευτικά τους όπλα για τα αυτονόητα που διεκδικοÏν.
ΟÏτε αυτό είναι καινοÏÏγιο, φυσικά. Από καταβολής ÎºÎ±Ï€Î¹Ï„Î±Î»Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï Î±Ï…Ï„ÏŒ που ÎÏ„Ïεφε τον ανταγωνισμό των αστών ήταν η μετατÏοπή του σε ανταγωνισμό Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Ï‰Î½ εÏγαζομÎνων – τα Îχει πεÏιγÏάψει γλαφυÏά ο Ένγκελς αυτά. Απλώς, στον ιδιότυπο κόσμο των εγχωÏίων ΜΜΕ, όπου η Îννοια του Î±Î½Ï„Î±Î³Ï‰Î½Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï Î±Ï€Î¿Ï„ÎµÎ»ÎµÎ¯ ευφημισμό για το καÏÏ„Îλ που Îχει συγκÏοτηθεί γÏÏω από τον μνημονιακό μονόδÏομο, Îχει καταλυθεί ακόμη κι ο στÏεβλός, ηθικός κώδικας της δημοσιογÏαφικής «συντεχνίας». Αυτός που συντηÏοÏσε την ψευδαίσθηση του «πεÏιοÏσιου λαοÏ» της 4ης Εξουσίας. Η 4η Εξουσία Îχει μείνει γυμνή, ο πεÏιοÏσιος λαός της κατά 50% άνεÏγος κι όσοι επιμÎνουν να συντηÏοÏν τον επίπλαστο «ανταγωνισμό» απλώς συμβάλλουν στην πεÏαιτÎÏω συÏÏίκνωση ενός κλάδου σε ιστοÏική υπαÏξιακή κÏίση.
Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι όσοι «πÏοχωÏοÏν μπÏοστά» αφήνοντας άλλους «πίσω», απλώς θÎτουν υποψηφιότητα να βÏεθοÏν κι αυτοί σÏντομα ανάμεσά τους. Όσοι Îχουμε εμπλακεί στις διαδοχικÎÏ‚ πεÏιπÎτειες του «Επενδυτή» από ιδιοκτήτη σε ιδιοκτήτη (ΑνδÏουλιδάκης, ΠειÏαιώς, ΑλαφοÏζος, Γιαννίκος, Σκαναβής – ΜπενÎκος – ÏεκόÏ!) ίσως καταλαβαίνουμε τι σήμαιναν τελικά οι μικÏÎÏ‚ «απώλειες» που καταγÏάφονταν από τη μια επανεκκίνηση στην άλλη. Αυτό εν είδει αυτο-σαÏÎºÎ±ÏƒÎ¼Î¿Ï Î³Î¹Î± τους κατόχους του «κώδικα»…
Πηγή: greekmme.blogspot.com
|
|
|