Από τους ΜαÏινίκη ΑλεβιζοποÏλου και Αυγουστίνο Ζενάκο στο τεÏχος ΙανουαÏίου
Από το 1922 μÎχÏι σήμεÏα δεν Îφυγε λεπτό από το κÎντÏο της πολιτικής σκηνής. «Καταχθόνιο» το χαÏακτήÏισαν πολλοί, το κατηγόÏησαν ότι «ανεβοκατεβάζει κυβεÏνήσεις» και ότι παίζει βÏόμικα παιχνίδια. Τελικά, για ποιον «παίζει» το ΣυγκÏότημα; Ο θÏÏλος του χτίστηκε γÏÏω από τους αγώνες του ιδÏυτή του για τη φιλελεÏθεÏη παÏάταξη και τη ΔημοκÏατία. Αλλά μήπως ήταν Ï€ÏοοÏισμÎνο να παίζει μόνο για τον εαυτό του; Και ποιος μιλάει γι†αυτό;
«Îα, εκεί που κάθεσαι καθόταν ο ΒενιζÎλος. Κι εδώ που κάθομαι εγώ καθόταν ο ΛαμπÏάκης και του υπαγόÏευε τα μÎλη της κυβÎÏνησής του. Σε αυτό το μαγαζί ήÏθες να δουλÎψεις». Τα ίδια αυτά λόγια Îχουν χÏησιμοποιήσει αÏκετά στελÎχη του ΔημοσιογÏÎ±Ï†Î¹ÎºÎ¿Ï ÎŸÏÎ³Î±Î½Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï Î›Î±Î¼Ï€Ïάκη, με εμφανή αγωνία να μεταλαμπαδεÏσουν στους νÎους Ï€Ïοσήλυτους την υποχÏÎωση να νιώθουν δÎος για τον τόπο εÏγασίας τους. Αλλά και με εξίσου εμφανή αδιαφοÏία για την ιστοÏική ακÏίβεια. ΑκÏίβεια όχι τόσο ως Ï€Ïος το αν ο ΔημήτÏιος ΛαμπÏάκης υπαγόÏευε όντως τα μÎλη της κυβÎÏνησής του στον ΕλευθÎÏιο ΒενιζÎλο, αλλά πεÏισσότεÏο για το γεγονός ότι μια Ï„Îτοια συζήτηση δÏσκολα θα γινόταν στο μετÎπειτα γÏαφείο ενός μεσαίου στελÎχους στην οδό ΧÏήστου Λαδά 3, πόσο μάλλον στην οδό ΜιχαλακοποÏλου 80…
Είναι Îτσι ο ΔΟΛ. Τον πεÏιÎβαλε πάντα μια σχεδόν μυστικιστική αχλή, μια αδιαμφισβήτητη αναγνώÏιση ότι κατοικοÏσε σε Îνα πολιτικό επίπεδο άπιαστο για τους κοινοÏÏ‚ θνητοÏÏ‚. Όποιος τον Îχει ζήσει, το ξÎÏει, το Îχει αισθανθεί να αντανακλάται στη συμπεÏιφοÏά σχεδόν κάθε εÏγαζόμενου, από τους πολιτικοÏÏ‚ συντάκτες ÏŽÏ‚ τον μικÏÏŒ αυτοκÏάτοÏα-κλητήÏα της εισόδου. Γι’ αυτό και το ενδιαφÎÏον φαινόμενο δεν είναι ότι εξανάγκασε ίσως κάποιους να κάνουν Ï€Ïάγματα που δεν ήθελαν, αλλά ότι πάÏα πολλοί ήθελαν να τα κάνουν. Με Ï€Ïώτον αναμÎσά τους, ασφαλώς, τον πιο Ï€Ïόσφατο κυÏίαÏχο του ΔΟΛ, τον ΣταÏÏο ΨυχάÏη, όσο κι αν αυτός Ï€Ïόσφατα ÎγÏαψε στο Βήμα: «Δεν είναι δική μας δουλειά η άσκηση της εξουσίας». (Το Βήμα, 9.10.2011)
Η άσκηση της εξουσίας, με την ευθεία Îννοια, Ï€Ïάγματι δεν ήταν δουλειά των ιθυνόντων του ΔΟΛ. ΟÏτε ο ιδÏυτής του ΔΟΛ ΔημήτÏης ΛαμπÏάκης οÏτε ο διάδοχός του ΧÏήστος ΛαμπÏάκης, αλλά οÏτε και ο ΣταÏÏος ΨυχάÏης μεταπήδησαν ποτΠσε πολιτικό αξίωμα (με την εξαίÏεση της διοίκησης του Αγίου ÎŒÏους, ο τελευταίος). Πολλά Ï€Ïώην στελÎχη και Ï€Ïώην εÏγαζόμενοι εξελÎγησαν ή διοÏίστηκαν, βÎβαια, σε αξιώματα αλλά οÏτε καν αυτό δεν είναι το θÎμα. Το θÎμα είναι ότι ο ΔΟΛ, από τη στιγμή της ίδÏυσης των εφημεÏίδων του, Îχει μια ιστοÏία άÏÏηκτα συνδεδεμÎνη με τις πολιτικÎÏ‚ Ï„Ïχες της Ελλάδας και όσο και αν κάποιες δεν κατόÏθωσε να τις επηÏεάσει, το βÎβαιο είναι ότι Ï€Ïοσπάθησε. Κάτι είχε υπόψη του ο εξόÏιστος επί Β΄ Παγκοσμίου ΠολÎμου Ï€ÏωθυπουÏγός της Ελλάδας Εμμανουήλ ΤσουδεÏός: μποÏεί να παÏαπονοÏνταν ότι τις Ï„Ïχες της χώÏας κÏίνει Îνας «παÏάφÏονας εκδότης», Îνας «υστεÏικός ÎμποÏος διαφημίσεων», αλλά οι επιστολÎÏ‚ του Ï€Ïος τον ΔημήτÏιο ΛαμπÏάκη ξεκινοÏν με την Ï€Ïοσφώνηση «ΑγαπητΠΜήτσο…».
Είπαμε: ο ΔΟΛ Ï€ÏοσπαθοÏσε να καθοÏίσει την πολιτική. Δεν σημαίνει ότι το πετÏχαινε πάντα…
Ο ΧÏήστος ΛαμπÏάκης απογοήτευσε όσους τον πεÏίμεναν να καταÏÏεÏσει επειδή, καταπώς Îλεγαν, δεν διÎθετε το σθÎνος του πατÎÏα του. Το ενδιαφÎÏον είναι ότι πήÏε μία –τουλάχιστον– απόφαση που θÏμιζε Ï€Î¿Î»Ï Ï„Î¿Î½ ΔημήτÏιο ΛαμπÏάκη. Όπως εκείνος δεν είχε κλείσει τις εφημεÏίδες του κατά τη διάÏκεια της Κατοχής, Îτσι και ο ΧÏήστος ΛαμπÏάκης δεν τις Îκλεισε κατά τη διάÏκεια της Επταετίας. Φυλακίστηκε, βÎβαια, για Ï€Î¿Î»Ï Î»Î¯Î³Î¿, από τους ΣυνταγματάÏχες. Αλλά ήταν τότε, το 1970, μεσοÏσης της ΔικτατοÏίας, που η ατομική εταιÏεία ΔημοσιογÏαφικός ΟÏγανισμός ΛαμπÏάκη μετατÏάπηκε σε ανώνυμη.
Εκείνον τον καιÏÏŒ, λοιπόν, ανÎτειλε Îνα νÎο αστÎÏι. Το γιατί ο ΣταÏÏος ΨυχάÏης Îγινε διευθυντής του Βήματος Îχει Ï€ÏοκαλÎσει μεγάλη αποÏία μÎσα στα χÏόνια. Στον ΔΟΛ βÏÎθηκε το 1968. Ήταν κουμπάÏος του υπουÏÎ³Î¿Ï Î¤Ïπου της ΧοÏντας Î’ÏÏωνα Σταματόπουλου – όχι ακÏιβώς τα δημοκÏατικά διαπιστευτήÏια που θα πεÏίμενε κανείς ως εχÎγγυα για μια διακεκÏιμÎνη ποÏεία στα κατεξοχήν μÎσα της δημοκÏατικής παÏάταξης. Όμως και οι Γ. ΣυÏιώτης, A. ZαφειÏόπουλος, I. TζαÏτίλης –θυμάστε;– είχαν υπάÏξει «ΤÏιμελής ΕπιτÏοπή». Κάποια συνομιλία με την εξουσία είναι απαÏαίτητη – όποια και αν είναι η εξουσία. Εκτός αν κλείσει κανείς τις εφημεÏίδες του. Αλλά ο ΔΟΛ δεν τις Îκλεισε ποτÎ. Και ελάχιστοι μιλοÏν γι’ αυτό, όπως και για οτιδήποτε αμφισβητεί τις δημοκÏατικÎÏ‚ του ευαισθησίες…
Η Μεταπολίτευση βÏίσκει τον ΔΟΛ σε ισχυÏή θÎση για άλλη μια φοÏά. ΣÏμφωνα με οÏισμÎνους, εγκληματικά ισχυÏή. Το 2011, ο βουλευτής του ΔΗΚΟ της ΚÏÏ€Ïου ΖαχαÏίας Κουλίας δημοσιοποίησε Îνα ÎγγÏαφο, σÏμφωνα με το οποίο Ï„Ïεις μÎÏες Ï€Ïιν από το Ï€Ïαξικόπημα στην ΚÏÏ€Ïο Ï€Ïαγματοποιήθηκε στην Ελλάδα σÏσκεψη, στο εξοχικό του ΧÏήστου ΛαμπÏάκη στον Î ÏŒÏο, Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Ï‰Î½ ηγετών του εγχειÏήματος ανατÏοπής του ΜακαÏίου: εκτός από τον ΛαμπÏάκη, τον οποίο ο κ. Κουλίας χαÏακτήÏισε ως πολιτικό νου του Ï€Ïαξικοπήματος, συμμετείχαν ο δικτάτοÏας ΔημήτÏης Ιωαννίδης και επιτελείς του, o εφοπλιστής Ποταμιάνος, ενώ από την ΚÏÏ€Ïο συμμετείχε ο Îίκος Σαμψών. Το ÎγγÏαφο απαξιώθηκε ως πλαστό, ωστόσο, όχι Ï€ÎÏαν αμφιβολίας…
«ΑγοÏάζουμε παν ÏŒ,τι κινείται»
Τη φÏάση μεταφÎÏει στÎλεχος του ΔΟΛ, Îχοντάς την ακοÏσει ο ίδιος. Ο ΔΟΛ, μÎχÏι ενός σημείου, είχε Îνα Ï€Ïονόμιο: ήταν αμιγώς δημοσιογÏαφικός ή, Îστω, εκδοτικός οÏγανισμός. Δεν είχε ευθεία σÏνδεση, όπως άλλοι εκδότες, με άλλου είδους επιχειÏήσεις. Αλλά όλα αυτά Îμελλε να αλλάξουν. Ο θÏÏλος, φυσικά, θα επÎμενε στους Ï€ÏοσδιοÏισμοÏÏ‚ «ΧÏήστος ΛαμπÏάκης: δημοσιογÏάφος», «ΣταÏÏος ΨυχάÏης: δημοσιογÏάφος». Αλλά η Ï€Ïαγματικότητα θα ξεδιπλωνόταν διαφοÏετικά…
Η δÏαστηÏιότητα του ΔΟΛ, τόσο η εκδοτική όσο και η επιχειÏηματική, εντείνεται στη δεκαετία του 1980. (Ήδη από το 1959, ο ΧÏήστος ΛαμπÏάκης είχε εκδώσει την εβδομαδιαία αθλητική εφημεÏίδα Ομάδα, το 1963 το μηνιαίο πεÏιοδικό ΕποχÎÏ‚ και το 1967 τον ετήσιο οδηγό τουÏÎ¹ÏƒÎ¼Î¿Ï Î”Î¹Î±ÎºÎ¿Ï€ÎÏ‚.)…
«Είμαστε μόνο δημοσιογÏαφικός οÏγανισμός»
Η φÏάση ανήκει στον ΣταÏÏο ΨυχάÏη. Τη συναντοÏμε σε συνÎντευξή του το ΣεπτÎμβÏιο του 1993, όταν το πεÏιοδικό Media View τον Ïωτάει αν ο ΔΟΛ Îχει βλÎψεις σε δημόσια ÎÏγα. «Τον κακό τους τον καιÏÏŒ όσων τα λÎνε» απαντάει ο τότε διευθυντής του Βήματος. Και συνεχίζει: «Επειδή αποκαλÏπτουμε τις κομπίνες, Îχουν θÏάσος και μιλάνε αυτοί οι γκάγκστεÏ. Εμείς είμαστε μόνο δημοσιογÏαφικός οÏγανισμός, τελεία και παÏλα».
Η αλήθεια είναι πως, μολονότι για αÏκετοÏÏ‚ η ιδÎα της τεÏάστιας επÎκτασης του ΔΟΛ Îχει ταυτιστεί με τον Σ. ΨυχάÏη, ήταν Ï€Ïώτα απ†όλα θÎληση του Χ. ΛαμπÏάκη. Μάλιστα, ο ίδιος ο Σ. ΨυχάÏης είχε μεγάλες αντιÏÏήσεις. Πίστευε σε μια πιο ευÎλικτη, πιο μικÏή αλλά πιο δυναμική εταιÏεία…
«Ο ΔΟΛ είναι μια υγιής επιχείÏηση»
Î Ïόκειται για άλλη μία από τις διαπιστώσεις του Î’. Χιώτη στην ίδια δίκη, το 2008. Εκείνη τη χÏονιά, ωστόσο, ο ΔΟΛ είχε ζημιÎÏ‚ Ïψους 5,9 εκ. ευÏÏŽ. Το 2009, η μητÏική εταιÏεία είχε ζημιÎÏ‚ 6,7 εκ. ευÏÏŽ. Ο όμιλος ΔΟΛ εμφανίζει ζημιÎÏ‚ σε 7 από τις 11 χÏήσεις στο διάστημα 1999-2009. Οι υψηλότεÏες ζημιÎÏ‚ καταγÏάφονται το 2001 με 29,8 εκ. ευÏÏŽ, ενώ το 2009 οι ενοποιημÎνες ζημιÎÏ‚ Îφτασαν τα 16,2 εκ. ευÏÏŽ.
Ο Χ. ΛαμπÏάκης Ï€Îθανε το 2009, υποκÏπτοντας σε Ï€Ïοβλήματα υγείας που τον ταλαιπωÏοÏσαν χÏόνια. Το 25% των μετοχών του ΔΟΛ είχε φÏοντίσει, ωστόσο, να το πουλήσει στον Σ. ΨυχάÏη Ï„ÎσσεÏα χÏόνια νωÏίτεÏα. Όπως Ï€ÏοκÏπτει βÎβαια και από την πεÏίφημη κατάθεση του Î’. Χιώτη, ο Σ. ΨυχάÏης είναι δημοσιογÏάφος, κάποιας «επιφάνειας» πιθανώς, αλλά όχι κάποιος που θα μποÏοÏσε να διαθÎτει τα απαÏαίτητα κεφάλαια. Έτσι, Ï€ÏοσÎÏ„Ïεξε σε Ï„Ïαπεζική βοήθεια: δανείστηκε τα απαÏαίτητα από την AlphaBank, με εγγÏηση τις ίδιες τις μετοχÎÏ‚ και συμφωνία να αποπληÏώνει τους τόκους του δανείου από τα μεÏίσματά του. Το γεγονός ότι η μετοχή του ΔΟΛ Îκτοτε κατÏακυλάει, γεγονός Ï€Ïοφανώς Ï€Ïοβληματικό και για την εγγÏηση και για τους τόκους, δεν ξÎÏουμε αν απασχολεί την Ï„Ïάπεζα ή αν Ï€Ïόκειται για άλλη μια πεÏίπτωση εκκεντÏικής επιχειÏηματικότητας που μοιάζει να πεÏιβάλλει την ποÏεία του ΔΟΛ.
ΟλόκληÏο το ÏεποÏτάζ-ÎÏευνα του πεÏÎ¹Î¿Î´Î¹ÎºÎ¿Ï Ï„Î¿ διαβάζετε εδώ
Πηγή: greekmme.blogspot.com