ΓÏάφει ο Îίκος Αγγελίδης – Ανυπότακτοι ΕΡΤικοί – Άτακτη Î Ï„ÎÏυγα Î Ïωινής ΕνημÎÏωσης (των πεζοδÏομίων)
ΣήμεÏα συμπληÏώνονται 20 μήνες… 20 μήνες αγώνα απÎναντι στη “λογικήâ€, στο Ï€ÏÎπει, στο εÏκολο βόλεμα, στο ξεποÏλημα των ψυχών… Η νÎα κυβÎÏνηση ανακοίνωσε με τον πιο επίσημο Ï„Ïόπο την επαναλειτουÏγία της ΕΡΤ (που δεν σταμάτησε λεπτό να λειτουÏγεί…) Είναι αλήθεια ότι όλοι εμείς του απÎναντι του πεζοδÏομίου – όπως λÎει και ο τίτλος της εκπομπής της αγαπημÎνης μου συναγωνίστÏιας Άννας Κωνσταντακάκη – θα μποÏοÏσαμε να είχαμε κÏυφτεί στην Ï€Ïώτη ποντικότÏυπα που συναντήσαμε μπÏοστά μας, με δÎÎ»ÎµÎ±Ï Ï„Î¿Ï… τυÏάκι στη φάκα του ξεπεσμοÏ, της ξεφτίλας και της αναξιοπÏÎπειας… Αυτή είναι μια άλλη ιστοÏία που δεν αφοÏά εμάς, αλλά τους άλλους, όπως αναγκαστήκαμε να αποκαλοÏμε άλλοτε συναδÎλφους, συνεÏγάτες και φίλους…
Το σÏνθημα – σημαία της επανασÏστασης (;) της ΕΡΤ είναι η απόχη από φαινόμενα ÏεβανσισμοÏ…
ΠαÏακολουθώ με Îκδηλη αγωνία τις εξελίξεις. Και εγώ, όπως και ΟΛΟΙ οι αγωνιστÎÏ‚ του απÎναντι πεζοδÏομίου. Άλλοι Îχουν φωνή δική τους, άλλοι στηÏίζονται στη δική μας για να “πολεμήσουν†για το δίκιο και να κεÏδίσουν το αυτονόητο…
Οι Ï€Ïοκλήσεις ÏÎµÎ²Î±Î½ÏƒÎ¹ÏƒÎ¼Î¿Ï - το “φαινόμενο†που θÎλει να καταστείλει εν τη γενÎσει του η νÎα κυβÎÏνηση, Ï€ÏοÎÏχονται όμως από το απÎναντι πεζοδÏόμιο. Όχι το δικό μας… Εκείνο που είναι απÎναντι από το δικό μας, απÎναντι από το πεζοδÏόμιο της μάχης και του αγώνα. Î ÏοÎÏχονται από εÏγαζόμενους στη ÎΕΡΙΤ, το παÏακλάδι του ΥπουÏγείου Οικονομικών και γεÏÏŒ χαÏτί της απελθοÏσας κυβÎÏνησης του μαÏÏου.
Διαβάζω Ï€Ïοκλητικά μηνÏματα σε μÎσα κοινωνικής δικτÏωσης από τους αÏχιστÏάτηγους και τις αÏχιστÏατηγίνες (…) της γαλÎÏας που στήθηκε για να εξυπηÏετήσει, να καταστÏÎψει, να καταστείλει, να καταστÏατηγήσει κάθε μοÏφή ειλικÏίνειας και αντίδÏασης στο γενικό σÏνθημα για ξεποÏλημα της ίδιας της ζωής μας .
Ευτυχώς για την ιστοÏία δεν θαυμάζουμε όλοι τους Εφιάλτες, μήτε αποδεχόμαστε τη μοίÏα μας… συμπαÏατασσόμενοι με τους βιαστÎÏ‚ των οικογενειών μας…
Οι του απÎναντι πεζοδÏομίου, οι Îποικοι των κατεχομÎνων χώÏων όπου κάποτε εÏγαζόμασταν και βγάζαμε το ψωμί μας- χωÏίς να είμαστε όλοι τα γνωστά λαμόγια της ΕΡΤ – Ï€ÏοκαλοÏν. Και Ï€ÏοκαλοÏν δίχως ίχνος αξιοπÏÎπειας (τι λÎω τώÏα…), αλλά με μπόλικες διαθÎσεις ÏεβανσισμοÏ. ΘÎλουν να πάÏουν και την Ïεβάνς ακόμη που δεν μπόÏεσαν να μας ακολουθήσουν, να σταθοÏν στο Ïψος τους, να διεκδικήσουν τη ζωή τους, όπως κάναμε εμείς… Οι του απÎναντι πεζοδÏομίου.
Με μηνÏματα στα μÎσα κοινωνικής δικτÏωσης, με τηλεφωνήματα σε δικοÏÏ‚ τους στο κόμμα, με κινήσεις τακτικής και αδίστακτη συμπεÏιφοÏά ετοιμάζονται να πατήσουν επί πτωμάτων (τα δικά μας υπολογίζουν ότι θα είναι αυτά…) για να κάνουν τη δουλειά τους…
ΥπάÏχει Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î¬Î»Î»Ï‰Î½ επιβεβαιωμÎνο τηλεφώνημα παÏουσιάστÏιας της ÎΕΡΙΤ για να παÏαμείνει στο πόστο της, επειδή Îδωσε την μάχη από μÎσα, ως παλαιά ΣΥΡΙΖΑία αγωνίστÏια… Και άλλα πολλά…
ΠαÏακολουθώ και καταγÏάφω (στο βάθος του Î¼Ï…Î±Î»Î¿Ï Î¼Î¿Ï…â€¦) τα πάντα…
Τους Εφιάλτες (με κεφαλαίο) τους Îβλεπα πίσω μου, πίσω από το θλιμÎνο χαμόγελο των παιδιών μου και των δικών μου ανθÏώπων, όταν τους χαιÏετοÏσα για να ανÎβω στο αντάÏτικο της ενημÎÏωσης, Îτσι όπως το είχα ονειÏευτεί από μικÏÏŒ παιδί… Πίσω μου, στον αγχώδη αυτό δÏόμο του πουθενά, όπως φάνταζε τότε, Îβλεπα πάντα τις σκιÎÏ‚ των Εφιαλτών να χαμογελοÏσαν ειÏωνικά…
Τα μάτια των αγοÏιών μου με κÏάτησαν. ΥγÏά πάντα από την δίψα για ζωή…
Δεν θα γÏάψω τι πετÏχαμε, δεν Îχει σημασία, καμία απολÏτως, να πεÏιαυτολογήσω…
Ίσως πετÏχαμε την χθεσινή δήλωση του Îίκου Παππά (εν μÎÏη…)
Η νÎα κυβÎÏνηση θα Ï€ÏÎπει να Ï€ÏοσÎξει τους ÏεβανσισμοÏÏ‚ και τις Ï€Ïοκλήσεις από εκεί που Ï€ÏοÎÏχονται… Ï€Ïαγματικά… Εμείς οι αγωνιζόμενοι, εÏγαζόμενοι, δήθεν απολυμÎνοι της ΕΡΤ, καλοÏμαστε να πεÏάσουμε στο απÎναντι πεζοδÏόμιο και να συνταυτιστοÏμε στην καθημεÏινότητας μας με τους αυτοπαÏουσιαζόμενους αγωνιστÎÏ‚ ΣΥΡΙΖΑΙους παÏουσιαστÎÏ‚, παÏουσιάστÏιες, αÏχισυντάκτες, σκηνοθÎτες, κλητήÏες και λοστÏόμους ενός καÏÎ±Î²Î¹Î¿Ï Ï€Î¿Ï… βοÏλιαξε από την ÏŽÏα που πήγε να σαλπάÏει…
Εμείς καλοÏμαστε να συνεÏγαστοÏμε και να συντονιστοÏμε με εκείνους που κÏÎμασαν τις ζωÎÏ‚ μας με μανταλάκια στην Ï€Ïόσοψη ενός πεÏιπτÎÏου που πουλάει εφημεÏίδες του παÏελθόντος, ξεχασμÎνες εφημεÏίδες που δεν κυκλοφοÏοÏν, που δεν υπάÏχουν πια… Ετσι μας είδαν, Îτσι μας αντιμετώπισαν με ειÏωνία και σαÏκασμό…
Δεν ξÎÏω αν είμαστε πεÏίεÏγοι κάποιοι από εμάς που δεν μποÏοÏμε να συνειδητοποιήσουμε κάποια Ï€Ïάγματα. Δεν ξÎÏω αν είμαστε Βικόπουλοι, ΚοÏνηδες, Κονταξήδες και Αγγελίδηδες (τυχαία η επιλογή των ονομάτων και συγγνώμη αν ενοχοποιώ κάποιους – που δεν το νομίζω). Δεν ξÎÏω αν αντÎχει και πως… αυτό το πείÏαμα της καθημεÏινής συνÏπαÏξης με ανθÏώπους που επιθυμοÏν ΜΟÎΟ να καταστÏÎψουν, που θÎλουν να ανατÏÎψουν τη δική μας αγωνία για καθαÏή και αδιαπÏαγμάτευτη ενημÎÏωση…
ΚεÏδίσαμε Îνα στοίχημα, από αυτά που δίνουν απόδοση 1 Ï€Ïος 1 (εκατομμÏÏιο). Îα είναι σίγουÏοι ότι δεν θα επιτÏÎψουμε σε κανÎναν, να εγκαταλείψει την ομάδα και να φάμε 3 γκολ στην παÏάταση…
ΜπαστοÏνια, σκοÏÏα… θα τα βÏουν ΟΣΟΙ αναζητοÏν κι άλλα, κι άλλα… αχόÏταγοι μÎσα στη μανία της Ï€Ïοσωπικής τους βολεψιάς…
Εδώ δεν είναι ΒάÏκιζα, οÏτε θα καταθÎσουμε τα όπλα… Μάχη είναι, ανελÎητη μÎχÏι την τελική επικÏάτηση…
Οι λαντζÎÏηδες από το απÎναντι (από το ΡαδιομÎγαÏο…) πεζοδÏόμιο, δεν θα υποταγοÏν τους τυχοδιώκτες του συστήματος που επιδιώκουν μια ΕΡΤ αλά παλιά, με τις παθογÎνειες στις οποίες ζοÏσαν και βασίλευσαν στην Ï€Ïο 11ης Ιουνίου εποχής…
Η νÎα κυβÎÏνηση αν θÎλει Ï€Ïαγματικά να κεÏδίσει το στοίχημα δεν Îχει παÏά να κοιτάξει πίσω της σε αυτοÏÏ‚ τους 20 μήνες και να εμπιστευτεί τους “άσχετους†και παÏαγκωνισμÎνους του παÏελθόντος. Που ξÎÏετε μποÏεί να κάνουν θαÏματα, ακόμη μεγαλÏτεÏα, Îχοντας και εÏγαλεία στα χÎÏια τους…
ΜÎχÏι τη νίκη
Hasta la victoria siempre
Πηγή: greekmme.blogspot.com