H Φένια Παπαδόδημα μιλά στο για τον Όμηρο, τον Παπαδιαμάντη και τη τζαζ Ημερομηνία:
22/10/2017, 17:49 - Εμφανίσεις: 85
Ύστερα από την επιτυχία της μουσικής παράστασης «Όταν σε λίγο κατεβήκαμε στη θάλασσα», που παρουσιάστηκε τον Ιούνιο στο πλαίσιο του φεστιβάλ Αθηνών, η Φένια Παπαδόδημα δημιουργεί σε συνεργασία με τέσσερις νέους ηθοποιούς την θεατρική ομάδα- φωνητικό σύνολο «Tραγούδια από τον πρώτο όροφο».
Η νεοσύστατη ομάδα συνεργάζεται με τέσσερις μουσικούς, δημιουργώντας μία εντελώς πρωτότυπη εκστατική μουσική αφήγηση πάνω σε πειραματισμούς της σύγχρονης jazz και σε κείμενα του Ομήρου και του Παπαδιαμάντη, σε μια μουσική παράσταση που παρουσιάζεται από τις 12 Οκτωβρίου και μόνο για τέσσερις βραδιές, στη Σκηνή της Φρυνίχου του Θεάτρου Τέχνης.
Ζήτησα από την Φένια Παπαδόδημα να μου εξηγήσει τι συμβαίνει στη σκηνή του Τέχνης, πως συνδέει την τζαζ με κείμενα του Ομήρου και πως εμπνεύστηκε αυτή την δουλειά.
Τι περιλαμβάνει η μουσική αυτή παράσταση;
Πέντε μουσικοί και πέντε ηθοποιοί επί σκηνής αναβιώνουν ρυθμικά και μέσα από μία εντελώς μουσική προσέγγιση αποσπάσματα της Οδύσσειας (ραψωδίες α’, ε’ και λ’) επικεντρώνοντας περισσότερο στην λ’ ραψωδία, τη Νέκυια. Την κατάβαση του Οδυσσέα στον Άδη. Κάποια αποσπάσματα από κείμενα του Παπαδιαμάντη (Άνθος του γυαλού, Μία ψυχή, Στην Παναγία του Ντομάν) εμπλουτίζουν αυτή τη ροή.
Το ταξίδι στον Άδη έχει ένα μεταφορικό χαρακτήρα και γι’ αυτό δημιουργεί μία αίσθηση «κάθαρσης», καθώς ο Οδυσσέας γίνεται κοινωνός μίας γνώσης σπάνιας, γευόμενος τον θάνατο. Η παρουσία του κάτω κόσμου είναι επίσης πολύ έντονη στα παραδοσιακά τραγούδια, όχι μόνο στα μοιρολόγια, τα οποία χρησιμοποιούμε σαν γέφυρες με τη σημερινή συλλογική συνείδηση.
Πως ξεκίνησε η ιδέα να συνδυαστεί η τζαζ με κείμενα του Ομήρου και του Παπαδιαμάντη;
Για να είμαστε πιο σαφείς αναφορικά με τον όρο της τζαζ, τουλάχιστον με τον τρόπο που ενσωματώνεται στη συγκεκριμένη παράσταση, πρόκειται για ένα μουσικό αυτοσχεδιαστικό πλαίσιο, μίας πειραματικής προσέγγισης, αναφορικά με τα μουσικά θέματ...