Οι καθαρίστριες από την Αθήνα στο Βερολίνο Ημερομηνία:
24/11/2017, 10:56 - Εμφανίσεις: 44
Τι κοινό έχουν μια αρχιτεκτόνισσα από τις Φιλιππίνες, μια καθηγήτρια ενός πρώην κομματικού πανεπιστημίου στην Αλβανία, μια ασφαλίστρια από τη Βουλγαρία, μια μουσικός από την Μολδαβία και ένα φωτομοντέλο από τη Νότιο Αφρική; Και οι 5 εργάζονται εδώ και πολλά χρόνια ως καθαρίστριες στην Ελλάδα. Από τον περασμένο χρόνο οι τύχες τους έσμιξαν – τουλάχιστον στη σκηνή. Εδώ και ενάμιση χρόνο είναι πρωταγωνίστριες της παράστασης -ντοκουμέντο Καθαρή Πόλη που σκηνοθέτησαν οι διευθυντές της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου Ανέστης Αζάς και Πρόδρομος Τσινικόρης. Αυτή την εβδομάδα το έργο τους ανέβηκε στο Θέατρο Μαξίμ Γκόργκι του Βερολίνου στο πλαίσιο του τρίτου φεστιβάλ τέχνης Βερολινέζικο Φθινοπωρινό Σαλόνι.
Περίπου 100 καλλιτέχνες παρουσιάζουν έργα τα οποία στέκονται επικριτικά απέναντι στα «κατασκευάσματα» ταυτότητα και ενσωμάτωση που βασίζονται σύμφωνα με τους διοργανωτές σε πεπαλαιωμένες αντιλήψεις, πως μια κοινωνία θα πρέπει να είναι ομοιογενής. Αυτός ο προβληματισμός χαρακτηρίζει και την Καθαρή Πόλη. Ο δραματουργός του θεάτρου Γκόργκι Αλιόσα Μπέγκριτς λέει σχετικά: «Εδώ και καιρό σκεφτόμασταν σε πιο πλαίσιο θα μπορούσαμε να παρουσιάσουμε το έργο στο Βερολίνο.
Τελικά επιλέξαμε το φετινό φεστιβάλ μαζί με άλλες δύο θεατρικές παραστάσεις, η μια από την Πολωνία και η άλλη από τη Γερμανία. Αποτελεί τρία έργα που ασχολούνται με εθνικιστικές και φασιστοειδείς τάσεις στην κοινωνία. Για μας ήταν σημαντικό να δείξουμε ότι αυτά τα προβλήματα δεν σχετίζονται με μόνο μια χώρα αλλά ότι πρόκειται για φαινόμενα που εμφανίζονται και σε άλλες χώρες.»
Η ιδέα προέκυψε στο Βερολίνο
Στο έργο του Ανέστη Αζά και του Πρόδρομου Τσινικόρη η «καθαριότητα» έχει διπλό συμβολισμό. Από τη μια πλευρά εκφράζει το αντικείμενο της εργασίας των 5 μεταναστριών, ενώ από την άλλη, η έννοια του «καθαρού» είναι συστατικό στοιχείο της ρατσιστικής ιδεολογίας. Μέσα από τις προσωπικές μαρτυρίες των γυναικών το έργο δείχνει προκαταλήψε...