«Η Ακρόπολη στο βυθό» έως τις 11 Ιουνίου στην ΑΣΚΤ Ημερομηνία:
27/5/2018, 16:28 - Εμφανίσεις: 120
Η έκθεση με τίτλο «Η Ακρόπολη στο Βυθό» έχει ως αφετηρία τα λεγόμενα citadels on ships τα οποία είναι δωμάτια ασφαλείας κρυμμένα μέσα σε πολεμικά πλοία ή ακόμα και σε μεγάλα σκάφη αναψυχής. Όπως προκύπτει από τη γλώσσα της ναυσιπλοΐας, το citadel (ελληνική μετάφραση ακρόπολη ή κάστρο), είναι ένα οχυρό όπου μπορούν να βρουν οι άνθρωποι καταφύγιο στη διάρκεια πολέμου, πειρατείας ή γενικότερα κάποιου εξωτερικού κινδύνου.
Συνήθως έχουν οπλικό εξοπλισμό και ειδικό σύστημα επεξεργασίας αέρα ώστε να καθιστούν δυνατή την παραμονή μέσα σε αυτά. Σε πολλές περιπτώσεις βρίσκονται σε ένα πολύ καλά κρυμμένο σημείο του σκάφους που δεν θα μπορούσε να ανιχνευθεί από τον εξωτερικό κίνδυνο και η πόρτα τους ασφαλίζει και απασφαλίζει μόνο από τον χειριστή ηλεκτρονικού τηλεχειριστηρίου. Ο χειριστής θα μπορούσε να ακινητοποιήσει το πλοίο ώστε να αποτρέψει τη μετακίνησή του από την εξωτερική απειλή. Το κόστος κατασκευής τους είναι υπέρογκο και σε περιπτώσεις που αυτή δεν είναι εφικτή αντίστοιχο δωμάτιο διαμορφώνεται στο σημείο που είναι η μηχανή του πλοίου.
Η έκθεση στοχεύει να προσδιορίσει διαφορετικά την έννοια του οχυρού, του ορίου, της μνήμης, της κατοίκησης, του αποκλεισμού και του εγκλεισμού, εν συγκρίσει με τη συλλογική και την ατομική σφαίρα. Σε μια εποχή ασταθών αξιών και συνεχών αλλαγών των κοινωνικών παραμέτρων, η θέση του ατόμου και του συνόλου ορίζεται από μια επισφαλή συνθήκη μέσα στην οποία βάλλονται οι κοινωνικές αξίες. Όπως αναφέρει ο Lars Bang Larsen (στο άρθρο του «The Society of Social Qualities»), η ιδέα μιας κοινωνίας χωρίς ποιοτικά χαρακτηριστικά είναι ουσιαστικά η καταγγελία μιας κοινωνίας που αποτυγχάνει να παράσχει μια ποιοτική ζωή για τους πολίτες της. Στην κοινωνία χωρίς ποιοτικά χαρακτηριστικά η συστημική πίεση σε πολιτιστικούς και δημοκρατικούς θεσμούς καταλήγει στην κατάργηση των πολιτικών ελευθεριών. Και έτσι η ιδέα του κράτους ως προστάτη και παιδαγωγού δεν είναι πια πιστευτή.