Γλυπτά, από τον VHILS. Τον ξέραμε ως παγκοσμίου φήμης «γκραφιτά», τώρα κάνει δύο εκθέσεις στο Παρίσι με γλυπτά. «Αστικά θραύσματα» η μία (στο Le Centqautre-Paris), «Ερείπια» η άλλη (στην γκαλερί Magda Danysz). Στοχασμοί πάνω στη διαδραστική σχέση των ανθρώπων και του πού μένουν.

Η δουλειά του που παρουσιάζεται στις δύο εκθέσεις «εστιάζει στο να γεννήσει ερωτήματα εν συγκρίσει με το κυρίαρχο μοντέλο της παγκοσμιοποιημένης ανάπτυξης και τη φύση των σύγχρονων αστικών κοινωνιών» δηλώνει ο Αλεξάντρε Φάρτου, γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο VHILS.

Αν και ο Πορτογάλος καλλιτέχνης δρόμου παραδέχεται ότι οι διαδικασίες παγκοσμιοποίησης θα μπορούσε να είναι ευεργετικές, υποστηρίζει ότι «υπάρχει και μια σκοτεινή πλευρά σ’ αυτές». «Επειδή πάνω από το μισό του πληθυσμού του πλανήτη είναι πια συγκεντρωμένο σε αστικά περιβάλλοντα, μας έχουν «πουλήσει» αυτό το ουτοπιστικό ντελίριο ότι ένας ασταμάτητος κύκλος ανάπτυξης, παραγωγής και κατανάλωσης είναι μια παγκόσμια μαγική φόρμουλα» δηλώνει, στο Designboom, ο VHILS.

Αντιμετωπίζει τις πόλεις ως σύμπτωμα και καταλύτη αυτής της πραγματικότητας: «Μιμούμενη τη φυσική διαδικασία γέννησης και φθοράς, οι τοίχοι τους, οι διαφημιστικές πινακίδες και οι άλλες επιφάνειες είναι σε μια διαρκή μετάλλαξη. Καταγράφουν αυτές τις μετατροπές σε μια συνεχή διαδικασία παλίμψηστου όπου, εναποθέτοντας μια στρώση πάνω στην άλλη, το καινούργιο αντικαθιστά το παλιό. Ακόμη κι αν το «παλιό» είναι τα χθεσινά, μόλις, νέα».

Στις δύο εκθέσεις του, ο VHILS χρησιμοποιεί «καταστροφικές» μεθόδους καλλιτεχνικής παραγωγής και αμφισβητεί τον αντίκτυπο αυτών των στρωμάτων του άστεως στην ταυτότητά μας ως ανθρώπινα όντα: «Πού είναι η ουσία της ιστορίας μας και του παρελθόντος μας μέσα σ’ αυτή την υπερβολή πληροφορίας με την οποία μας ταΐζουν συνεχώς, σε καθημερινή βάση; Πού, μέσα σ’ όλα αυτά, είναι το μέλλον μας;».
...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow