Κινδυνεύει και το δάσος των Στραντιβάριους από την κλιματική αλλαγή Ημερομηνία:
5/3/2019, 01:49 - Εμφανίσεις: 41
Πίσω στον 17ο αιώνα. Ο Αντόνιο Στραντιβάρι σύμφωνα με αφηγήσεις ταξίδευε επί δύο μέρες από τη γενέτειρά του, την Κρεμόνα, στους Δολομίτες μέχρι να εντοπίσει το καταλληλότερο ξύλο για να κατασκευάσει τα βιολιά του.
Τα βιολιά του, κατασκευασμένα από είδος ελάτου που ευδοκιμεί στο δάσος Πανεβέγκιο έμελλε να γράψουν τη δική τους μοναδική ιστορία στον χώρο της μουσικής.
Μέχρι σήμερα θεωρούνται κορυφαία από άποψη ποιότητας και ακουστικής και πωλούνται σε αστρονομικές τιμές. 300 χρόνια μετά τον θάνατο του διάσημου οργανοποιού, το ίδιο δάσος παρέχει ακόμα με πολύτιμη ξυλεία τους τοπικούς οργανοποιούς εγχόρδων.
Οι καταστροφικές καταιγίδες
Το «μουσικό δάσος» των θρυλικών Στραντιβάριους είναι όμως σε κίνδυνο εδώ και καιρό λόγω των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής στην περιοχή, τονίζει στη DW o ιταλός δασολόγος Πάολο Κόβακς.
Τον περασμένο Οκτώβριο ασυνήθιστα έντονες καταιγίδες ξερίζωσαν πάνω από 14 εκατομμύρια δέντρα κατά μήκος της οροσειράς των Δολομιτών, όπου είναι και το δάσος Πανεβέγκιο.
Πρόκειται κυρίως για ελατοειδή που ευδοκιμούν μόνο στην περιοχή αυτή και τα οποία εξαιτίας ότι έχουν κοντές ρίζες μπορούν εύκολα να ξεριζωθούν με έντονο άνεμο.
Οπως αναφέρει, από τα παμπάλαια έλατα του ιστορικού δάσους σώθηκε μόνο ένα από τις σφοδρές καταιγίδες, ηλικίας 150 χρόνων και ύψους 25 μέτρων. «Σώθηκε από θαύμα, ίσως επειδή ήταν προστατευμένο από άλλα δέντρα ή γιατί είχε πιο βαθιές ρίζες» λέει ο Πάολο Κόβακς.
Η ανησυχία για την τύχη του δάσους είναι έντονη και στην Κρεμόνα. Ο 73χρονος οργανοποιός Στέφανο Κόνια, που φτιάχνει εδώ και δεκαετίες περίτεχνα έγχορδα με ξυλεία από τα γύρω βουνά, εξηγεί πόσο σημαντική είναι η πρώτη ύλη για την κατασκευή ξύλινων εγχόρδων.
Τα ξύλα από τα εν λόγω έλατα έχουν τα ιδανικά χαρακτηριστικά για την παραγωγή υψηλής ποιότητας βιολιών, που οφείλουν να τηρούν αμείλικτες προδιαγραφές.
Οπως λέει, η εύρεση του κατάλληλου ξύλου δεν είναι εύκ...