Τίτος Πατρίκιος, ο «μέγας επιζών» της ελληνικής ποίησης Ημερομηνία:
11/3/2019, 19:28 - Εμφανίσεις: 28
Στα κίνητρα που του δίνουν τη δύναμη να υπηρετεί τη γλώσσα και το έργο της ποίησης, αλλά και στην καθοριστική σχέση που ανέπτυξε με τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο, κυρίως στη διάρκεια της εξορίας τους στον Άη Στράτη, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος σε μία συγκινητική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο για τη ζωή και το έργο του, με αφορμή τα 90 χρόνια από τη γέννησή του.
Στις εννέα δεκαετίες της ζωής του, είναι ο μόνος εν ζωή έλληνας ποιητής της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς που κουβαλά στη μνήμη του και αποτυπώνει στα ποιήματά του κεντρικά ιστορικά γεγονότα, όπως η γερμανική κατοχή, η εθνική αντίσταση και ο εμφύλιος πόλεμος.
Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε στη διάρκεια της τιμητικής εκδήλωσης, ο αναπληρωτής πρέσβης, Νίκος Παπαγεωργίου, «ο Τίτος Πατρίκιος κρατά μία άμεση, αδιαμεσολάβητη σχέση» με γεγονότα της ιστορίας.
Ένα κομμάτι της ιστορίας αυτής μετέφερε στο κοινό της εκδήλωσης ο τιμώμενος και βραβευμένος ποιητής, αναφερόμενος στη γνωριμία του με τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο στον Άη Στράτη, όπου οι δυο τους είχαν εξοριστεί, και η οποία αποδείχθηκε καθοριστική για να συνεχίσει ο «μαθητευόμενος» τότε Πατρίκιος να γράφει.
«Μέσα στην παραζάλη εκείνης της περιόδου απέρριψα την ποίηση ως κάτι μικροαστικό που εμπόδιζε την πραγματική ορμή της επανάστασης» θυμήθηκε ο ποιητής.
Όταν, όμως, εξομολογήθηκε τις σκέψεις του στον Γιάννη Ρίτσο του απάντησε «να αφήσει τις βλακείες» γιατί η ποίηση ήταν το πεπρωμένο του.
«Να μην ξανάρθεις εδώ (στον χώρο όπου διέμενε στον Άη Στράτη) χωρίς ποιήματα, μου είπε. Μου έδωσε κουράγιο, μου δήλωσε πράγματα που με σημάδεψαν» δήλωσε ο Τίτος Πατρίκιος, που τελικά συνέχισε το ποιητικό έργο και τις συναντήσεις με τον Γιάννη Ρίτσο στην εξορία, αλλά και στην καθημερινότητα που ακολούθησε μετά από αυτήν.
«Δεν διόρθωνε ποτέ τα ποιήματά μου. Μόνο αφαιρούσε. Μου είχε πει τον κανόνα να αφαιρώ τα μισά από όσα γράφω» δήλωσε γελώντας και παραδέχτηκε ότι πολλές φορές διαπίστωσε...