Î’.
Πάθη συμφώνων
Αποτελεί φωνολογικÎÏ‚ διαφοÏοποιήσεις συμφώνων που επηÏεάζουν και τη μοÏφολογική δομή των λÎξεων. Τα εν λόγω πάθη είναι τα ακόλουθα:
Η
αποβολή
του
γ
ανάμεσα σε δÏο φωνήεντα. Σε οÏισμÎνες λÎξεις αποβάλλεται το
γ
ανάμεσα σε δÏο φωνήεντα: Ïαγίζω – ÏαÎζω, λÎγω – λÎω, Ï„Ïώγω – Ï„Ïώω, άκουγα – άκουα, αγÎÏας – αÎÏας.
Η
ανάπτυξη
του
γ
ανάμεσα σε δÏο φωνήεντα. Σε οÏισμÎνες πάλι λÎξεις αναπτÏσσεται Îνα ευφωνικό
γ
ανάμεσα σε δÏο φωνήεντα, Ï€Ïοπάντων όταν αυτά Îχουν την ίδια Ï€ÏοφοÏά: Îκαιε – Îκαιγε, Îκλαιε – Îκλαιγε, καίεται – καίγεται.
Η
αφομοίωση αναφοÏικά με το σημείο άÏθÏωσης
, δηλαδή η Ï€ÏοσαÏμογή του ÏÎ¹Î½Î¹ÎºÎ¿Ï ÏƒÏ…Î¼Ï†ÏŽÎ½Î¿Ï… στο σημείο όπου συναντάται αυτό στο λόγο με το σÏμφωνο που ακολουθεί. Το φωνολογικό αυτό φαινόμενο παÏατηÏείται σε κανονικό και γÏήγοÏο Ïυθμό ομιλίας ανάμεσα σε λÎξεις που γειτονεÏουν στο λόγο και συνδÎονται συντακτικά στενά Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î¿Ï…Ï‚, καθώς και στο σημείο επαφής δÏο λÎξεων που συντίθενται σε μία: τον μπαμπά (το
ν
του άÏθÏου αφομοιώνεται από το
μπ
που ακολουθεί), τον γκÏεμό (το
ν
του άÏθÏου αφομοιώνεται από το
γκ
που ακολουθεί).
Η
αφομοίωση αναφοÏικά με την ηχηÏότητα
, δηλαδή η μετατÏοπή των κλειστών άηχων
Ï€
,
Ï„
,
τσ
και
κ
στα αντίστοιχα κλειστά ηχηÏά
μπ
,
ντ
,
τζ
και
γκ
μετά από Ïινικό σÏμφωνο, καθώς και η μετατÏοπή του άηχου Ï„Ïιβόμενου
σ
σε ηχηÏÏŒ Ï„Ïιβόμενο
ζ
Ï€Ïιν από άλλο ηχηÏÏŒ σÏμφωνο: στον ΠαÏλο (το
ν
του άÏθÏου
στον
μετατÏÎπεται σε
μ
), της ζωής μου (το τελικό
Ï‚
της λÎξης
ζωής
μετατÏÎπεται σε
ζ
).
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr