Όσον αφοÏά τη χÏονολόγηση των ÎÏγων του
ΑισχÏλου
, το αÏχαιότεÏο σωζόμενο δÏάμα του, σÏμφωνα με την επικÏατÎστεÏη εκδοχή, είναι οι
Î ÎÏσες
(
Î ÎÏσαι
), που ανάγονται στο 472 π.Χ.
ΔεδομÎνου, όμως, ότι ο ΑισχÏλος, όπως Ï€ÏοαναφÎÏθηκε, συμμετείχε στο διαγωνισμό των Ï„Ïαγικών ποιητών ήδη από τα Ï€Ïώτα χÏόνια της δεκαετίας 500-490 Ï€.Χ., αντιλαμβανόμαστε ότι όλη η Ï€Ïώιμη δημιουÏγία του παÏαμÎνει για εμάς terra incognita, καθώς και ότι ακοÏμε Ï€Ïώτη φοÏά το λόγο του ποιητή όταν αυτός βÏισκόταν στην Îκτη πλÎον δεκαετία της ζωής του.
Για την εξÎλιξη του επονομασθÎντος και δημιουÏÎ³Î¿Ï Ï„Î·Ï‚ Ï„Ïαγωδίας από τα Ï€Ïώτα του βήματα Îως το εκπληκτικό οικοδόμημα της
ΟÏÎστειας
απαιτήθηκε Îνα διόλου ευκαταφÏόνητο χÏονικό διάστημα.
ΕμπνευσμÎνη από την επική πνοή του
ΟμήÏου
, η αισχÏλεια Ï„Ïαγωδία, όπως Ï€Ïοείπαμε, αντανακλά το
θÏησκευτικό
και
πατÏιωτικό πνεÏμα
της εποχής κατά την οποία διεξάγονται οι νικηφόÏοι αγώνες των Ελλήνων εναντίον των βαÏβάÏων.
Ο μαχητής του ΜαÏαθώνα και της Σαλαμίνας κατάφεÏε να αποτυπώσει με μοναδικό Ï„Ïόπο την πεÏιÏÏÎουσα ατμόσφαιÏα στο ÎÏγο του, Ï€Ïοσδίδοντας συγχÏόνως σε αυτό θÏησκευτική, πολιτική, αλλά και φιλοσοφική χÏοιά.
ΑισχÏλος, το πνεÏμα του δικαίου (ΜÎÏος Α’)
ΑισχÏλος, το πνεÏμα του δικαίου (ΜÎÏος Β’)
ΑισχÏλος, το πνεÏμα του δικαίου (ΜÎÏος Γ’)
...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr