Ο
ΑισχÏλος
εκφÏάζει τα ιδανικά της εποχής των θÏιάμβων του ελληνισμοÏ, Îχει βαθιά πίστη στη
θεία δικαιοσÏνη
, Ï€Ïοσήλωση στην ελευθεÏία, τη δημοκÏατία και τη νομιμότητα.
Η
θεϊκή εξουσία
συντÏίβει αμείλικτα τους θνητοÏÏ‚, ενώ η
θεία βοÏληση
του Δία κυÏιαÏχεί παντοÏ.
Ο άνθÏωπος φÎÏει την ευθÏνη για τις Ï€Ïάξεις του, για τις οποίες καλείται να πληÏώσει, αλλά μÎσω του πάθους Î±Ï…Ï„Î¿Ï ÎÏχεται η γνώση, αποκτάται η φÏόνηση. Οι ήÏωες του ΑισχÏλου είναι μεγάλοι και στην ακμή και στην πτώση τους.
Στην αισχÏλεια Ï„Ïαγωδία αναμετÏώνται διαÏκώς η ανεξÎλεγκτη δÏναμη του Î¸ÎµÎ¿Ï ÎºÎ±Î¹ η καταστÏοφική αδυναμία του ανθÏώπου, η πίεση της αναπότÏεπτης μοίÏας και η Ï€Ïοσωπική βοÏληση, η μεταφυσική ανάγκη και η ατομική ελευθεÏία.
Η συμφιλίωση, η αποκατάσταση της πολιτικής και κοσμικής τάξης επÎÏχεται στο Ï„Îλος της Ï„Ïιλογίας.
ΔιακÏιτικά γνωÏίσματα στο ÎÏγο του ΑισχÏλου είναι η χÏήση εικόνων και η λαμπÏότητα του θεάματος, η λυÏική ÎξαÏση, η ευÏÏτητα των εκφÏαστικών μÎσων, η γλωσσική μεγαλοπÏÎπεια (ετυμολογικÎÏ‚ εÏμηνείες, αφθονία νεολογισμών, πλοÏτος χαÏακτηÏιστικών επιθÎτων και μετοχών, αλλεπάλληλες μετακινήσεις), που είναι σε αντιστοιχία με το μεγαλείο, αλλά και τη μελαγχολική διάθεση των ηÏώων.
Ο ποιητής χÏησιμοποιεί υψηλÎÏ‚ λÎξεις, για να εκφÏάσει
υψηλά διανοήματα
.
Έξοχος δÏαματουÏγός, ο ΑισχÏλος Ï€Ïοβάλλει Îνα θÎαμα επιβλητικό χάÏη στις
σκηνοθετικÎÏ‚ καινοτομίες
και τα
δÏαματικά ευÏήματά
του, όπως είναι η Ï€Ïοσθήκη δεÏτεÏου υποκÏιτή, η αÏξηση των διαλογικών μεÏών, η μείωση της Îκτασης των χοÏικών και των μελών του χοÏοÏ, η θεματικά συνεχόμενη Ï„Ïιλογία, η βελτίωση της χοÏογÏαφίας, ο τολμηÏός σκηνογÏαφικός και ενδυματολογικός πειÏαματισμός.
ΑισχÏλος, το πνεÏμα του δικαίου (ΜÎÏος Α’)
ΑισχÏλος, το πνεÏμα του δικαίου (ΜÎÏος Β’)
ΑισχÏλος, το Ï€...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr