Η
άνω τελεία
ή
άνω στιγμή
(
·
) επισημαίνεται στο τέλος μιας φράσης, όταν αυτή ακολουθείται από μια άλλη φράση που έχει στενή νοηματική συνάφεια με την προηγούμενη.

Με αυτόν τον τρόπο δηλώνουμε στον αναγνώστη ότι στο συγκεκριμένο σημείο πρέπει να σταματήσει την ανάγνωση λιγότερο απ’ ό,τι στην τελεία και περισσότερο απ’ ό,τι στο κόμμα.

Ακόμη και τα δρομολόγια του μετρό κάνουνταν σε ακανόνιστα διαστήματα εξαιτίας της ανεπαρκούς παροχής ηλεκτρικού ρεύματος
·
στην πραγματικότητα, την αποκαλούμενη Πόλη του Φωτός φώτιζαν κεριά που πωλούνταν στη μαύρη αγορά.

Δεν μπορώ να πω ότι έμεινα με το στόμα ανοιχτό, όταν έμαθα το συμβάν
·
περίμενα μια τέτοια αντίδραση από πλευράς του.

Η
διπλή τελεία
ή
άνω και κάτω τελεία
(
:
) επισημαίνεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α. Μπροστά από τα λόγια κάποιου που τοποθετούνται εντός εισαγωγικών και αναφέρονται κατά λέξη, δηλαδή όπως ακριβώς τα είπε.

Μόλις είδε τον Κώστα, ο καθηγητής τον ρώτησε
:
«Σε ψάχνουμε εδώ και μισή ώρα. Μπορείς να μου πεις πού ήσουν;»

β. Μπροστά από όρους που απαριθμούνται ή επεξηγούν τα προηγούμενα ή είναι αποτέλεσμα των προηγουμένων.

Το βιβλίο συνίσταται από τέσσερα κεφάλαια, που είναι τα εξής
:
Οι αντιμαχόμενες πλευρές, Τα σχέδια και οι προετοιμασίες των αντιπάλων, Η μάχη του Κουρσκ, Τα επακόλουθα της μάχης του Κουρσκ.

Είχε κι ένα νευρικό τικ
:
μισόκλεινε κάθε τόσο το μάτι του.

Δεν εργάστηκε σοβαρά ποτέ του. Και το αποτέλεσμα
:
δεν είδε μεγάλη προκοπή.

γ. Στο τέλος φράσης που προαναγγέλλει γνωμικό ή παροιμία.

Να θυμάσαι αυτό που έλεγε συχνά ο πατέρας σου
:
το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει.

Η τελεία, η άνω τ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow