Το 467 π.Χ. ο
ΑισχÏλος
ÎγÏαψε τη
Θηβαϊκή ΤÏιλογία
του (τετÏαλογία μαζί με το σατυÏικό δÏάμα
Σφιγξ
) και την ανÎβασε στη σκηνή. Οι τίτλοι και μόνο των ÎÏγων της τετÏαλογίας (
Λάιος
,
Οιδίπους
,
Επτά επί Θήβας
και
Σφιγξ
) φανεÏώνουν το στενό σÏνδεσμο του πεÏιεχομÎνου των Ï„Ïιών Ï„Ïαγωδιών και του σατυÏÎ¹ÎºÎ¿Ï Î´Ïάματος.
Το μόνο σωζόμενο ÎÏγο της τετÏαλογίας είναι οι
Επτά επί Θήβας
. Για τον
Λάιο
και τον
Οιδίποδα
μποÏοÏμε να υποθÎσουμε ότι το πεÏιεχόμενό τους συνίστατο από τα σταθεÏά στοιχεία του θÏÏλου: την πατÏοκτονία, το γάμο του Οιδίποδα με τη μητÎÏα του, την κατάÏα που απευθÏνει στους γιους του που γεννήθηκαν από το αιμομικτικό κÏεβάτι, να μοιÏαστοÏν την κληÏονομιά του με το σπαθί.
Στους
Επτά επί Θήβας
πεÏιγÏάφονται η εκστÏατεία των αÏγείων αÏχηγών κατά της Θήβας και ο αλληλοσκοτωμός των δÏο αδελφών, Eτεοκλή και Πολυνείκη, σε θανάσιμη αναμÎÏ„Ïηση, σÏμφωνα με την κατάÏα του Oιδίποδα.
ΚεντÏική ιδÎα της Ï„Ïαγωδίας είναι η
Ï€Ïογονική αμαÏτία
, η οποία βαÏÏνει το γÎνος των Λαβδακιδών —τη βασιλική γενιά των Θηβών—, και η
πατÏική κατάÏα
, που συντÏίβει τα Ï„Îκνα.
H Ï„Ïαγωδία διαδÏαματίζεται στην επτάπυλη πόλη των Θηβών. Τα Ï€Ïόσωπα του δÏάματος είναι ο
Eτεοκλής
(ο Πολυνείκης δεν κάνει την εμφάνισή του στη σκηνή), Îνας αγγελιαφόÏος, η Aντιγόνη, η Iσμήνη και Îνας κήÏυκας.
Ο
χοÏός
συνίσταται από θηβαίες γυναίκες, οι οποίες, Ï„ÏομαγμÎνες από τη βοή της μάχης, ψάχνουν καταφÏγιο σε Îνα μεγάλο βωμό της πόλης ή σε Îνα σÏμπλεγμα βωμών των θεών που Ï€ÏοστατεÏουν την πόλη.
O Eτεοκλής κάνει την εμφάνισή του ως ο υπεÏθυνος Ï€Ïοστάτης της πόλης του, αυτός που κÏατά στα χÎÏια του το πηδάλιο του πλοίου της πολιοÏκημÎνης πολιτείας. Αντιμετωπίζει την ασυγκÏάτητη αγωνία των γυναικών του χοÏοÏ, στÎκεται απÎναντι στη γυναικεία φÏση, που συνιστά κίνδυνο σÏγχισης....
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr