Στην ΑÏχαίο ΘÎατÏο της ΕπιδαÏÏου θα παÏουσιαστεί σήμεÏα και αÏÏιο, 12 και 13 Ιουλίου η παÏάσταση «Οιδίπους ΤÏÏαννος» σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου ΜαÏκουλάκη.
Στην παÏάσταση Ï€ÏωταγωνιστοÏν ο ΔημήτÏης Λιγνάδης στο Ïόλο του Οιδίποδα και η Αμαλία ΜουτοÏση στο Ïόλο της Ιοκάστης. Στη σκηνή μαζί τους ο  Îίκος Χατζόπουλος (ΚÏÎων), ο Κωνσταντίνος ΑβαÏικιώτης (ΤειÏεσίας), ο ΓιώÏγος Ζιόβας (Άγγελος), ο ΓιώÏγος Ψυχογιός (ΘεÏάπων), ο Îικόλας ΧανακοÏλας (Εξάγγελος) κι Îνας χοÏός 10 επιπλÎον ηθοποιών και μουσικών.
Η υπόθεση:
Το ÎÏγο ξεκινά με Îνα μυστήÏιο. Η πόλη της Θήβας πλήττεται από λοιμό και ο βασιλιάς Οιδίποδας ζητά να διευκÏινίσει τον λόγο. Ο χÏησμός του Απόλλωνα παÏαγγÎλνει ότι για να καθαÏίσει η πόλη Ï€ÏÎπει Ï€Ïώτα να τιμωÏηθεί ο φόνος του Λάιου. Ο βασιλιάς αποφασίζει να εξιχνιάσει το αίνιγμα και ξετυλίγει Îνα κουβάÏι φÏικτών αποκαλÏψεων.
ΥπάÏχουν δÏο άξονες στο ÎÏγο αυτό, το τελειότεÏο του αÏχαίου δÏάματος, τουλάχιστον απ’ τα σωζόμενα, που δÏουν συμπληÏωματικά:
Ο Îνας είναι η Ï„Îλεια πλοκή του: το ÎÏγο αυτό είναι το Ï€Ïώτο στην παγκόσμια δÏαματουÏγία θÏÎ¯Î»ÎµÏ Î¼Îµ σασπÎνς (whodunitplay τα αποκαλοÏν οι Αγγλοσάξωνες). Ξετυλίγοντας το κουβάÏι των γεγονότων, ο ήÏωας, με αÏιστοτεχνικό Ï„Ïόπο, φτάνει στο κÎντÏο του λαβυÏίνθου, όπου διώκτης και διωκόμενος είναι ο ίδιος. Κι αν συχνά υποτιμοÏμε τον άξονα αυτόν, γυÏεÏοντας δίκαια άλλες ποιότητες, η φÏάση «Ο Πόλυβος δεν ήτανε πατÎÏας σου» πάντα Ï€Ïοκαλεί Ïίγος στο κοινό που παÏακολουθεί. Και το παιχνίδι της μοίÏας είναι ακόμα στα μισά.
Ο δεÏτεÏος άξονας, αυτός που κάνει τον Οιδίποδα το Ï€Ïώτο υπαÏξιακό ÎÏγο στην παγκόσμια δÏαματουÏγία, είναι η ίδια η εÏώτηση που θÎτει: «Ποιος είμαι;». Και τα εÏγαλεία που χÏησιμοποιεί ο ήÏωας για να την απαντήσει: τα εÏγαλεία που ο άνθÏωπος –ειδικά ο Δυτικός– Îχει θεοποιήσει: τον οÏθό λόγο, τη σκÎψη, τη λογική. Είναι τα μόνα που Îχουμε, Îχουν εκτοξεÏσει το είδος μας, όμως δεν αÏκοÏν. Γιατί αν αποφασίσεις να θÎσεις τη συγκεκÏιμÎνη εÏώτηση, οφείλει...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr