«Μινωική Ραψωδία»: Μια «ποιητική μετάφραση» του Δίσκου της Φαιστού Ημερομηνία:
15/7/2019, 14:00 - Εμφανίσεις: 32
Είναι η πρώτη φορά που ο Γκάρεθ Όουενς* προσπαθεί να προσφέρει μια «ποιητική μετάφραση» του Δίσκου της Φαιστού. Ό,τι δηλαδή ο Σεφέρης αποκαλούσε ως μεταγραφή και ο Ελύτης ως δεύτερη γραφή.
Πέρσι, στο ΕΚΕ/ΕΚΤ, μετά από μια δεκαετία μελέτης, προσπάθησε να δώσει μια «εξήγηση» για το τι θα μπορούσε να σημαίνουν περισσότερες από τις μισές λέξεις του Δίσκου της Φαιστού.
Ο βασικός στόχος που είχε θέσει ήταν ότι δεν θα επιχειρούσε ποτέ μια δημόσια «ανάγνωση» του Δίσκου της Φαιστού, αν δεν πίστευε πραγματικά ότι θα καταλάβαινε πάνω από το μισό του μινωικού κειμένου, που «γράφτηκε» πριν από 37 αιώνες.
Έπειτα από την όμορφη «φωνητική» απόδοση του Δίσκου της Φαιστού από τη Δέσποινα Χιωτίδου και την ενθάρρυνση ειδικών και μη, απεφάνθη να προχωρήσει ένα βήμα παρακάτω, συναισθανόμενος το πολύ μεγάλου μεγέθους βάρος ευθύνης που συνεπάγεται η προσπάθεια μετάφρασης του Δίσκου της Φαιστού.
Ο Γκάρεθ Όουενς ήρθε στην Κρήτη για έξι μήνες πριν από 30 χρόνια, με υποτροφία από το ΙΚΥ και την Ελληνική Πρεσβεία στο Λονδίνο.
Επηρεάστηκε βαθύτατα από τη ρήση του μεγάλου Νίκου Καζαντζάκη ότι «είναι μεγάλη ευθύνη να είσαι Κρητικός».
Ο ίδιος μεταφράζει την «κρητική ευθύνη» με δύο αγαπημένες του λέξεις: ότι πρέπει να είσαι «φιλότιμος» (δηλαδή «σωστός») και «φιλόξενος».
Οι έξι μήνες, όμως, έγιναν 30 χρόνια. Μέσα σε αυτά τα 30 χρόνια φιλοξενίας στη Μεγαλόνησο έδωσε και πήρε πολλά πράγματα: οικογένεια, υγεία, καριέρα στη διεθνή εκπαίδευση με το ERASMUS+ στο Τ.Ε.Ι. Κρήτης (σήμερα Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο), ακαδημαϊκή έρευνα για τη Μινωική Αρχαιολογία, την Επιγραφική και τη Γλωσσολογία.
Αυτή η «ποιητική μετάφραση» του Δίσκου της Φαιστού είναι ένα μικρό «ευχαριστώ», ένα αντίδωρο προς την Κρήτη και την Ελλάδα για ό,τι έχει λάβει.
Ο Δίσκος της Φαιστού περιλαμβάνει εξήντα μία λέξεις σε δεκαοκτώ στίχους με ομοιοκαταληξία και στις δύο πλευρές του, την Α πλευρά και τη Β πλευρά.