Όσον αφοÏά τα
γÎνη
των ουσιαστικών, αυτά είναι Ï„Ïία:
αÏσενικό
,
θηλυκό
και
ουδÎτεÏο
.
Τα ονόματα των ανθÏώπων και των ζώων είναι συνήθως αÏσενικά όταν σημαίνουν αÏσενικά όντα και θηλυκά όταν σημαίνουν θηλυκά όντα: ο πατÎÏας – η μητÎÏα, ο γιος – η κόÏη, ο κόκοÏας – η κότα.
Τα ονόματα των Ï€Ïαγμάτων είναι άλλα αÏÏƒÎµÎ½Î¹ÎºÎ¿Ï ÎºÎ±Î¹ άλλα Î¸Î·Î»Ï…ÎºÎ¿Ï Î³Îνους: ο Îλικας, ο καπνός, η λάμπα, η θÏÏα.
Συχνά, όμως, συγκαταλÎγονται σε Îνα Ï„Ïίτο γÎνος, το ουδÎτεÏο: το μελάνι, το καλάθι, το νÎκταÏ.
Βεβαίως, στο ουδÎτεÏο γÎνος υπάÏχουν και Îμψυχα: το παιδί, το κοÏίτσι, το ελάφι.
Τα πεÏισσότεÏα ουσιαστικά Îχουν
Îναν Ï„Ïπο μόνο
και
Îνα γÎνος
, αλλά δεν είναι και λίγα εκείνα τα ουσιαστικά που Îχουν
δÏο Ï„Ïπους
, Îναν για το αÏσενικό και Îναν για το θηλυκό γÎνος: ο αδελφός – η αδελφή, ο βασιλιάς – η βασίλισσα, ο διευθυντής – η διευθÏντÏια, ο θείος – η θεία.
Τα πεÏισσότεÏα ονόματα των ζώων Îχουν
μία μόνο λÎξη
για το αÏσενικό και το θηλυκό: η αλεποÏ, η καμήλα, ο παπαγάλος, το ζαÏκάδι, ο λαγός.
Τα ονόματα αυτά, που δηλώνουν Îνα ζώο χωÏίς να καθοÏίζουν το φÏλο του, λÎγονται
επίκοινα
.
Στα επίκοινα ονόματα, όταν είναι ανάγκη να οÏιστεί το φυσικό γÎνος, χÏησιμοποιοÏμε το επίθετο
αÏσενικός
ή
θηλυκός
: το θηλυκό ζαÏκάδι, η αÏσενική καμήλα, ο αÏσενικός παπαγάλος.
Για οÏισμÎνα ζώα ή υπάÏχει άλλη λÎξη για το αÏσενικό και άλλη για το θηλυκό ή διακÏίνεται το αÏσενικό από το θηλυκό χάÏη στη διαφοÏετική κατάληξη: άλογο – φοÏάδα, πετεινός – ÏŒÏνιθα, γεÏάκι – γεÏακίνα, ελάφι – ελαφίνα, λÏκος – λÏκαινα, σκÏλος – σκÏλα, γάλος – γαλοποÏλα, Ï„Ïάγος – γίδα, Ï€Ïόβατο – Ï€Ïοβατίνα, γάτα – γάτος.
Βεβαίως, σε μεÏικά ονόματα ζώων η μια λÎξη απαντά πιο συχνά και θα μποÏοÏσε να χÏησιμοποιηθεί και για...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr