Στη σειÏά «Ένα δÎντÏο μεγαλώνει σε», η με ÎδÏα το Λος Άντζελες φωτογÏάφος Σινζιάνα ΒελιτσÎσκου (Sinziana Velicescu) αιχμαλωτίζει με τον φακό της δÎντÏα σε πεÏιβάλλον άστεος. Με Îνα στοιχείο ιδιομοÏφίας.
Η Ï„Îχνη της εξεÏευνά τον αντίτυπο της ανθÏώπινης παÏÎμβασης στη φÏση. Στη σειÏά αναλογικών φωτογÏαφιών της, η ΒελιτσÎσκου αφηγείται με εικόνες μια ιστοÏία καθημεÏινών τοπογÏαφιών, αντιπαÏαθÎτοντας χλωÏίδα στην αÏχιτεκτονική βιομηχανικών και εγκατελελειμμÎνων κτηÏίων. «Συχνά, είναι κωμικÎÏ‚ επιλογÎÏ‚ τοπίου, με Ï€Ïόθεση να εξωÏαÎσουν μη ελκυστικοÏÏ‚, κατά Ï„’ άλλα, εμποÏικοÏÏ‚ χώÏους» εξηγεί. «Ωστόσο, υπάÏχει μια δυσάÏεστη πλευÏά στις φωτογÏαφίες, σαν τα δÎντÏα να ζητοÏν βοήθεια ή να τα μεταφÎÏουν από εκεί που βÏίσκονται» Ï€ÏοσθÎτει.
«ΜÎÏος της διαδικασίας της καλλιτεχνικής δουλειάς μου είναι να πεÏπατάω ή να οδηγώ στις γειτονιÎÏ‚ μÎσα κι Îξω από το μείζον Λος Άντζελες και, αυθόÏμητα, να “σκοντάφτω†πάνω σ’ αυτÎÏ‚ τις σκηνÎÏ‚. Τα δÎντÏα που αναζητώ είναι αυτά που Îχουν Ï€Ïοσωπικότητα, σε Ï„Îτοιο βαθμό που σχεδόν θα ήταν δυνατόν να αντικαταστήσουν τους ανθÏώπους. Με ελκÏουν πεÏισσότεÏο τα δÎντÏα που νιώθουν παγιδευμÎνα στο αστικό τοπίο μÎσα όπου βÏίσκονται ή με κάποιο Ï„Ïόπο Ï€ÏοσπαθοÏν να ξεπεÏάσουν το γÏÏω τους» εξομολογείται.
ΕκμυστηÏεÏεται ότι «η αγαπημÎνη φωτογÏαφία μου στη σειÏά είναι οι δÏο φοίνικες με φόντο Îναν σκυθÏωπό ουÏανό. ΞεχωÏίζει απ’ όλη τη σειÏά και ίσως αυτό να θÎλει μια εξήγηση, αλλά Ï„Ïάβηξα τη φωτογÏαφία στη διάÏκεια μιας μεγάλης πυÏκαγιάς κοντά στο Λος Άντζελες, που Îκανε τον ουÏανό να μοιάζει με εικόνα αποκάλυψης. Ασυνήθιστη αντίθεση με τον συνήθως γαλανό ουÏανό του Λος Άντζελες».
...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr