Τους δικοÏÏ‚ της μοναδικοÏÏ‚ «Θαλάσσιους τόπους» μάς καλεί να εξεÏευνήσουμε η ΜαÏία ΚτιστοποÏλου στην ομώνυμη ατομική της Îκθεση ζωγÏαφικής, που εγκαινιάζεται την ΤετάÏτη 7 ΑυγοÏστου στην Αίθουσα ΤÎχνης «Γιάννη & ΕλÎνης Βάτη» στην ΕÏμοÏπολη της ΣÏÏου.
Η καταξιωμÎνη εικαστικός, η οποία Îχει αναπτÏξει στα χÏόνια της ποÏείας της μια βαθιά και ουσιαστική σχÎση με το υγÏÏŒ στοιχείο, αυτήν τη φοÏά παÏουσιάζει διαφοÏετικÎÏ‚ όψεις της θάλασσας, που Ï€ÏοÎκυψαν από την επίμονη και επίπονη παÏατήÏηση της.
Η ΜαÏία ΚτιστοποÏλου Îχει πολλÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ βυθιστεί στην απεÏαντοσÏνη του θαλάσσιου τοπίου, Îχει αφεθεί σε γαλάζιες πεÏιπλανήσεις που πάντα εμπεÏιÎχουν το στοιχείο της απÏόσμενης ανακάλυψης.
Μια σταγόνα, Îνα κÏμα, που σμίγει με τη θαλασσινή αÏÏα, Îνα Ïάπισμα νεÏÎ¿Ï Ï€Î¬Î½Ï‰ στα βÏάχια, είναι αÏκετά για να πυÏοδοτήσουν την Îμπνευσή της. Η ζωγÏάφος σÎβεται το θÎμα της και το αναδεικνÏει σε όλες τις εκφάνσεις του.
«Θυμάμαι πόσες φοÏÎÏ‚ Îκανα βουτιÎÏ‚, αγναντεÏοντας από τη βεÏάντα μου, μÎσα στα τεÏάστια κÏματα του Αιγαίου» σημειώνει η ΜαÏία ΚτιστοποÏλου, με αφοÏμή τη νÎα της Îκθεση.
«Πόσες φοÏÎÏ‚ δεν βίωσα την κάθαÏση από την αγιοσÏνη του νεÏοÏ… “Îα σ’ αγναντεÏω Θάλασσα να μην χοÏταίνωâ€, τονίζει ο Κώστας ΒάÏναλης στον Ï€Ïόλογο της γνωστής ποιητικής συλλογής του “Το φως που καίειâ€. Άλλες φοÏÎÏ‚ πάλι βλÎποντας την καταιγίδα να ’Ïχεται στην απεÏαντοσÏνη του πελάγους, θυμόμουν τον ΌμηÏο “ΠÎλαγος δε ουδείς πω δια Ï„Îλους ήσεν οÏτε ποιητής οÏτε λογογÏάφος†(Το Ï€Îλαγος κανείς ακόμα δεν το Ï„ÏαγοÏδησε ως το Ï„Îλος, οÏτε ποιητής οÏτε πεζογÏάφος). Ως εκ τοÏτου μου γεννήθηκε το ενδιαφÎÏον να Ï€Ïοσπαθήσω να αποδώσω εικαστικά την καταιγίδα και θαλασσοταÏαχή του Αιγαίου. Την Μουσική του Αιγαίου.
»Η θάλασσα πεÏιγÏάφεται στα ΟμηÏικά χωÏία σχεδόν πάντα αγÏιεμÎνη, με επίφοβη όψη. Γενικά από τον ΌμηÏο και τον Ησίοδο, και από τους ΛυÏικοÏÏ‚ της αÏχαιότητας, η θάλασσα παÏουσιάζεται πεÏισσότεÏο ως απειλή…
»Ο καθοÏιστικός Ïόλος της θάλασσας στη ζωή...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr