Αισχύλος, το πνεύμα του δικαίου (Μέρος ΙΒ’) Ημερομηνία:
5/8/2019, 11:21 - Εμφανίσεις: 58
Έχοντας αυτά κατά νουν, αντιλαμβανόμαστε ότι η
φυγή
των θυγατέρων του Δαναού δεν είναι μόνον απόρροια της προσπάθειάς τους να προστατευτούν από τους βάρβαρους διώκτες τους.
Είναι ταυτόχρονα
μάχη
εναντίον ενός
ισχυρού νόμου
, που κυριαρχεί θεία βουλήσει στον κόσμο και οδηγεί τον
άνδρα
κοντά στη
γυναίκα
.
Και εδώ, όπως και στην περίπτωση του προαναφερθέντος διλήμματος μπροστά όπου βρέθηκε ο Πελασγός, η
ανθρώπινη ενέργεια
είναι σε ένα παράξενο
ημίφως
, που το ακολουθεί η
νύχτα
της συμφοράς, εάν δεν απλώσει ο θεός τη
λάμψη
της καλοσύνης του.
Για το περιεχόμενο των
Αιγυπτίων
και των
Δαναΐδων
, των δύο άλλων έργων της αισχύλειας τριλογίας των
Δαναΐδων
, λίγα μόνο στοιχεία μπορούμε να παραθέσουμε με σιγουριά.
Επιγραμματικά, αναφέρουμε ότι οι Δαναΐδες, μολονότι έγιναν δεκτές στο Άργος, αναγκάστηκαν να σμίξουν φαινομενικά με τους μισητούς εξαδέλφους τους, πιθανώς μετά από μια μάχη στην οποία ο Πελασγός έχασε τη ζωή του.
Όμως, οι θυγατέρες του Δαναού αντέδρασαν και πάλι: το σχέδιό τους να δολοφονήσουν τους συζύγους τους την πρώτη νύχτα του γάμου εφαρμόστηκε με επιτυχία.
Όσον αφορά τις εξελίξεις μετά τη νύχτα του φόνου, είναι γνωστές από τις πηγές δύο εκδοχές.
Σύμφωνα με την πρώτη, η
Υπερμήστρα
, μια από τις κόρες του Δαναού, ανοίγει την καρδιά της στον έρωτα και τη συμπόνια και σώζει τη ζωή του συζύγου της.
Ακριβώς επειδή πρόδωσε το κοινό σχέδιο, η Δαναΐδα αυτή ακούει βαριές κατηγορίες και σύρεται μπροστά σε ένα δικαστήριο.
Την υπεράσπισή της αναλαμβάνει η
Αφροδίτη
, που εμφανίζεται ως η δύναμη του παγκόσμιου έρωτα.
Σύμφωνα πάλι με τη δεύτερη εκδοχή, οι Δαναΐδες αθωώνονται και οδηγούνται στο γάμο.
Εν κατακλείδι, αυτό που αξίζει να συγκρατήσουμε είναι ότι η τριλογία των...