Ως Ï€Ïος τον
αÏιθμό
των ουσιαστικών, Îχουμε να παÏατηÏήσουμε ότι πολλά ονόματα συνηθίζονται μόνο στον Îναν αÏιθμό ή Ï€Ïοπάντων στον Îναν.
ΑπαντοÏν μόνο ή Ï€Ïοπάντων στον
ενικό
ονόματα που σημαίνουν Îννοιες μοναδικÎÏ‚.
ΤÎτοιου είδους ονόματα είναι διάφοÏα πεÏιληπτικά, συγκεκÏιμÎνα και αφηÏημÎνα ουσιαστικά (συγγενολόι, αστÏοφεγγιά, οικουμÎνη, ξενιτιά, δικαιοσÏνη, πίστη κ.ά.), ονόματα στοιχείων, μετάλλων και οÏυκτών (υδÏογόνο, οξυγόνο, ασήμι, σίδηÏος, άÏγιλος κ.ά.), ονόματα εοÏτών (ΛαμπÏή, Πεντηκοστή, Ευαγγελισμός κ.ά.), πολλά τοπωνÏμια (αυτά σχηματίζουν πληθυντικό μόνο όταν τυχαίνει να υπάÏχουν πεÏισσότεÏα του ενός ίδια τοπωνÏμια, όπως στη χώÏα μας οι Πηνειοί και οι Όλυμποι), ονόματα ανθÏώπων (και αυτά σχηματίζουν πληθυντικό μόνο όταν γίνεται λόγος για πολλά Ï€Ïόσωπα με το ίδιο όνομα, όπως οι ΤÏικοÏπηδες, οι ΚουντουÏιώτηδες ή οι Υψηλάντηδες).
ΑπαντοÏν μόνο ή Ï€Ïοπάντων στον
πληθυντικό
πολλά κοινά ονόματα (άμφια, άÏματα, γεÏάματα, κάλαντα, μεσάνυχτα, πεÏίχωÏα, πολεμοφόδια, χαιÏετίσματα κ.ά.), συγκεκÏιμÎνα πεÏιληπτικά ουσιαστικά (ασημικά, γυαλικά, ζυμαÏικά κ.ά.), λÎξεις που δηλώνουν διπλά αντικείμενα, δηλαδή αντικείμενα που αποτελοÏνται από δÏο όμοια μÎÏη (Ï€.χ., τα γυαλιά ή τα κιάλια), παÏατακτικά σÏνθετα (Ï€.χ., γυναικόπαιδα, αμπελοχώÏαφα), λÎξεις που σημαίνουν μια γλώσσα ή την αμοιβή για κάποια εÏγασία (ελληνικά, αγγλικά, ÏÎστα, εÏÏετÏα, ψηστικά κ.ά.), ονόματα εοÏτών (ΧÏιστοÏγεννα, Φώτα, Παναθήναια κ.ά.) και διάφοÏα τοπωνÏμια (ΣπÎτσες, ΣÎÏÏες, ΆγÏαφα, ΚαλάβÏυτα, ΟυÏάλια, Î Ï…Ïηναία κ.ά.).
Τα ουσιαστικά ταξινομοÏνται αναφοÏικά με τα συστήματα των καταλήξεων που παÏουσιάζουν σε Ï„Ïεις κατηγοÏίες, τις
κλίσεις
, που αντιστοιχοÏν στα Ï„Ïία διαφοÏετικά γÎνη (κλίση αÏσενικών, κλίση θηλυκών και κλίση ουδετÎÏων).
Σε Ï€Î¿Î»Ï Î³ÎµÎ½Î¹ÎºÎÏ‚ γÏαμμÎÏ‚, σημειώνουμε ότι σε κάθε γÎνος υπάÏχουν ουσιαστικά με ίσο αÏιθμό συλλαβών σε όλες τις πτώσεις και των δÏο αÏιθμών. Αυτά λÎγονται
ισοσÏλλαβα
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr